Moje dziecko (12 lat) wpada w szał, gdy zabieram mu telefon albo ograniczam granie. Czy to może być

Przestrzeganie zasad higieny korzystania z urządzeń elektronicznych ma obecnie bardzo duże znaczenie na funkcjonowanie emocjonalne dziecka.
Powyższy problem jest z pewnością wielowątkowy.
Warto w tym zakresie skorzystać z konsultacji psychologicznej.
Reakcja dziecka może mieć bowiem różne podłoże.

Dzień dobry,

To zachowanie zdecydowanie warto potraktować poważnie. Silna, impulsywna reakcja emocjonalna na odebranie dostępu do ekranu może być oznaką uzależnienia lub poważnego zaburzenia równowagi emocjonalnej u dziecka.

W ESC Ośrodku Leczenia E-Uzależnień w Warszawie, pomagamy także rodzicom dzieci i nastolatków – uczymy, jak stawiać granice, jak wspierać dziecko i jak nie zgubić siebie w tej trudnej sytuacji.
Warto działać wcześniej – z troską, ale stanowczo.
W razie pytań zapraszam do kontaktu.

Pozdrawiam serdecznie,
Marcin Okoński
psycholog, psychoterapeuta
ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry,

Takie reakcje – silne emocje, złość, a nawet „szał” – mogą być objawem uzależnienia lub uzależnienio-podobnego zachowania. W tym wieku dzieci są szczególnie podatne na działanie ekranów i gier, które dają szybkie nagrody i silne pobudzenie.

W ESC Ośrodek Leczenia E-uzależnień w Warszawie pracujemy z dziećmi i nastolatkami, którzy mają trudności w regulacji korzystania z technologii. Pomagamy też rodzicom – pokazując, jak ustawiać granice, wspierać dziecko emocjonalnie i przywracać równowagę w domu. Możemy umówić się najpierw na rozmowę rodzicielską lub od razu z udziałem dziecka – w zależności od sytuacji.

Pozdrawiam,
Martyna Miszczak
Psycholog
Ośrodek ESC Ośrodek Leczenia E-Uzależnień
ul. Boguckiego 6/3, 01-502 Warszawa
(esc123(.)net)

Dzień dobry, nie znając pełnego obrazu sytuacji nie można jednoznacznie stwierdzić, czy dziecko jest uzależnione, jednak sygnały są na pewno bardzo niepokojące i warto jest jak najszybciej podjąć działanie. Po pomoc można zgłosić się w ramach NFZ do PZP (poradnia zdrowia psychicznego) dla dzieci i młodzieży bądź prywatnie u psychologa-psychoterapeuty dziecięcego. Najszybszą metodą jest wyszukanie hasła "psychoterapeuta dzieci i młodzieży" i wybranie miejsca zamieszkania bądź wpisanie w google "PZP dla dzieci i młodzieży + nazwa miasta". Pozdrawiam

Dzień dobry,

tak, może być to objaw uzależnienia, ale wymaga to konsultacji specjalisty i zebrania szerokiego wywiadu.

Może Pani zapisać dziecko do psychoterapeuty, który współpracuje z dziećmi i młodzieżą i pomaga w sytuacji zaburzeń zachowania i uzależnień behawioralnych. Jeśli potrzebuje Pani uzyskać pomoc w ramach NFZ - może wyszukać Pani w internecie listę ośrodków I poziomu referencyjnego i wyszukać po Państwa adresie najbliższy ośrodek. Można się tam zgłosić po nieodpłatną pomoc psychologiczną, psychoterapeutyczną dla dzieci i młodzieży.

Pozdrawiam serdecznie.

W okresie dorastania naturalnie nasila się potrzeba autonomii, a ograniczenia ze strony dorosłych mogą być odbierane jako forma kontroli, co wywołuje silne emocje. Reakcje dziecka, takie jak bunt czy gniew, często wynikają nie tylko z frustracji, ale też z prób zaznaczenia własnych granic i wpływu. Niewykluczone jednak, że jest to objaw głębszego problemu. Tak silne i gwałtowne reakcje dziecka rzeczywiście mogą być sygnałem, że mamy do czynienia z problemowym używaniem technologii lub nawet uzależnieniem, lecz wymaga to dalszej diagnostyki.

Wizyta u psychologa dziecięcego lub psychoterapeuty pracującego z dziećmi i młodzieżą pozwoliłaby określić, czy trudności wynikają z uzależnienia, czy są efektem kwestii rozwojowych, problemów emocjonalnych lub relacyjnych w rodzinie.

Pozdrawiam

Dzień dobry,
takie gwałtowne reakcje, jak „szał” po odebraniu telefonu czy ograniczeniu grania, mogą być sygnałem przeciążenia, trudności w regulacji emocji, ale także — jednym z objawów uzależnienia behawioralnego. Warto to potraktować poważnie, ale bez straszenia ani dziecka, ani siebie.
Dobrze, że Pani to zauważa — to dobry moment, by skonsultować się z psychologiem dziecięcym. W trakcie spotkania można przyjrzeć się, co dokładnie dzieje się z dzieckiem, co stoi za jego reakcjami i jak wprowadzać zasady bez ciągłych konfliktów.
Zapraszam, jeśli potrzebuje Pani wsparcia w tej sytuacji.
Pozdrawiam,
Patrycja Libera

Dzień dobry,
myślę, że warto poszukać podłoża trudności związanych z graniem oraz używaniem telefonu. W tym celu należałoby się udać na konsultacje z psychologiem, który doradzi w jaki sposób można wspierać dziecko i ewentualnie zastępować to zachowanie innym np. spędzaniem wspólnie czasu lub poszukiwaniem nowych aktywności, które będą mu sprawiały przyjemność.

To bardzo zrozumiałe pytanie – i dobrze, że je zadajesz. Silne wybuchy złości po zabraniu telefonu nie oznaczają automatycznie uzależnienia, ale są ważnym sygnałem, że dla dziecka ekran pełni dziś bardzo istotną funkcję.

U dzieci w tym wieku telefon i gry często służą:
regulowaniu emocji (rozładowaniu napięcia, złości, frustracji),
ucieczce od trudnych uczuć lub problemów szkolnych,
podtrzymywaniu relacji rówieśniczych,
dawaniu poczucia kontroli i kompetencji.

Gdy ekran jest nagle odbierany, dziecko traci swoje główne narzędzie radzenia sobie, a wtedy reakcja może być bardzo gwałtowna – nawet jeśli nie ma jeszcze klasycznego uzależnienia.

Kiedy mówimy o poważniejszym problemie?
Warto zwrócić uwagę, czy oprócz złości pojawiają się też:
utrata kontroli nad czasem grania,
trudność z przerwaniem mimo ustaleń,
zaniedbywanie szkoły, snu, relacji,
granie jako jedyny sposób poprawy nastroju,
kłamstwa i ukrywanie aktywności,
bardzo silne objawy emocjonalne po odcięciu (panika, agresja, rozpacz).

Im więcej z tych elementów występuje, tym bardziej to obszar do profesjonalnej konsultacji, a nie tylko „kwestia wychowawcza”.

Czego NIE robić na początku
nie traktować tego wyłącznie jako złego zachowania,
nie wprowadzać nagłych, drastycznych zakazów bez wsparcia,
nie skupiać się tylko na czasie przed ekranem, pomijając emocje dziecka.

Gdzie się zgłosić po pomoc? Najlepszą ścieżką jest:
psycholog dziecięcy lub psychoterapeuta dzieci i młodzieży
– oceni funkcję grania i poziom ryzyka,
w razie potrzeby poradnia zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży
(także w ramach NFZ),
jeśli problem jest nasilony – ośrodki pracujące z problemowym używaniem internetu i gier (często przy poradniach lub fundacjach).

Bardzo często praca dotyczy nie tylko dziecka, ale całej rodziny – zasad, komunikacji i sposobów radzenia sobie z emocjami.

Trzymam kciuki