Moja diagnoza to F22. 0, urojenia prześladowcze. Wolałbym nie opisywać tutaj z czego dokładnie one w

Moją nadzieję wzbudza fakt, że szuka Pan informacji na temat leczenia i zastanawia się Pan nad swoim rozpoznaniem, a nie bezrefleksyjnie je podważa i odrzuca. Pacjent z urojeniami jest wymagającym klientem, trudno zbudować z nim przymierze terapeutyczne, gdyż może odczuwać lęki wobec osoby terapeuty i przypisywać mu złe zamiary. Niemniej wrażliwy i doświadczony terapeuta nie jest skazany na porażkę, a Pan może mieć nadzieję na ulżenie w swoim cierpieniu, jeżeli chce Pan podjąć wysiłek w przepracowaniu tego, z czego te urojenia dokładnie wynikają, czego Panu życzę.

To, co nazywamy urojeniami prześladowczymi nie pojawia się bez przyczyny i ma swoje funkcje. Wiele podejść psychoterapeutycznych bagatelizuje znaczenie tego symptomu i próbuje konfrontować urojenie z rzeczywistością. Najczęściej z marnym skutkiem. Warto udać się do kogoś kto pomoże nie tyle wyleczyć się, co pomoc zrozumieć i znaleźć sposób bycia z innymi bez ciężaru cierpienia, które się z urojeniami wiąże.

Dzień dobry,

wszystko jest zależne tylko od Pana czy proces wyleczenia kiedykolwiek zaistnieje. Nie powinno Pana zrażać, że coś może występować przez całe życie. Poprawny a zarazem dobry proces psychiatryczno- psychoterapeutyczny powinien Panu pomóc w lepszym rozumieniu siebie. Proszę nie szukać jakichkolwiek przypadków, a starać się zrozumieć siebie. Internet nie zawsze pomaga Nam w tym, w czym byśmy chcieli a czasami bardziej NAM SZKODZI. Pozdrawiam