Moja była psychoterapeutka napisała w dokumentacji: przeniesienienie oraz "próby prowokacji emocjono

Nie wiem na czym polegała Państwa różnica stanowisk, ale prawdą jest, że często w różny sposób zapamiętujemy zdarzenia i na inne elementy zwracamy uwagę. Proponuję o swoich wątpliwościach jeszcze raz porozmawiać z terapeutką. Budowanie dobrej relacji terapeutycznej to proces oparty na szczerym i otwartym komunikowaniu się obu stron. Różnice w postrzeganiu rzeczywistości mogą być związane z pewnymi procesami nieświadomymi. Warto się temu spokojnie przyjrzeć, zanim odrzuci się optykę terapeutki. Uświadomienie sobie niedostrzeganych dotąd procesów nieświadomych może przynieść duże korzyśc i postęp w terapii. iIstnieje jednak możliwość, że terapeutka coś źle zrozumiała. Jako terapeuci też jesteśmy ludźmi i możemy się mylić. Tym bardziej zachęcam do szczerej rozmowy z terapeutką.

Bardzo często zdarza się, że dwie osoby inaczej postrzegają daną sytuację, z uwagi na swój stan emocjonalny, doświadczenie życiowe itd.
Parę słów, czym jest przeniesienie:
Przeniesienie można określić jako zjawisko występujące w procesie psychoterapii, w ramach którego pacjent/klient nieświadomie przelewa (przenosi) na terapeutę reakcje emocjonalne, których doświadczał wobec ważnych osób z własnego życia. Przeniesienie często „pobrzmiewa echem” relacji pacjenta/klienta z rodzicami, lub innymi osobami, które odgrywały kluczowa rolę w jego przeszłości.

W rezultacie osoba będąca w procesie psychoterapii może czuć się np. zależna od terapeuty, może przeżywać uczucie wrogości, dystansu, nieufności, może doświadczać pociągu seksualnego, uwielbienia i wielu innych uczuć – bardziej związanych z własnymi przeszłymi doświadczeniami, niż z realnością tego kim faktycznie jest terapeuta. Innymi słowy to rodzaj nieświadomego przeniesienia „matrycy przeszłych relacji” na teraźniejszość.

W terapii trzeba zawsze ufać swoim odczuciom, i ma Pani zawsze prawo do zmiany psychoterapeutki.
Terapia ma pomagać :)