Mam zaplanowany botoks pęcherza. Czy ćwicząc mięśnie dna miednicy można by było z niego zrezygnować?

W niektórych przypadkach praca zachowawcza może zmniejszyć dolegliwości ze strony pęcherza, ale zależy to od przyczyny objawów i stopnia ich nasilenia. Poza treningiem mięśni dna miednicy warto rozważyć terapię ukierunkowaną na regulację napięcia, pracę z układem autonomicznym, przeponą, powięzią oraz kontrolą nerwowo-mięśniową. W praktyce wykorzystuje się m.in. techniki osteopatyczne, powięziowe oraz precyzyjną pracę manualną wpływającą na aferentno-eferentną regulację układu nerwowego. Nie daje to jednak tak przewidywalnego i bezpośredniego efektu, jakiego oczekuje się po zastosowaniu toksyny botulinowej. U części pacjentów poprawa po terapii zachowawczej może być jednak istotna i bardziej długotrwała, szczególnie jeśli uda się wpłynąć na mechanizmy podtrzymujące objawy. Decyzji o rezygnacji z zaplanowanego botoksu nie należy podejmować samodzielnie — najlepiej omówić to z lekarzem prowadzącym i ewentualnie wcześniej skonsultować możliwość terapii zachowawczej.

Dzień dobry, Uważam, że trening to bardzo dobry pomysł. Napewno rozpoczął bym od treningu i ocenił czy pomaga na dany problem. W przypadku braku efektu, wtedy można rozważyć botoks.

W wielu przypadkach ćwiczenia mięśni dna miednicy mogą znacząco poprawić kontrolę pęcherza, ale wszystko zależy od przyczyny problemu. Jeśli dolegliwosci wynikają z zaburzonej pracy tych mięśni (osłabienia lub nadmiernego napięcia), dobrze dobrana fizjoterapia uroginekologiczna często pozwala zmniejszyć objawy, a czasem nawet uniknąć bardziej inwazyjnych metod. Natomiast botoks stosuje się zwykle w sytuacjach bardziej nasilonych lub gdy inne metody nie przyniosły efektu.Najlepszym rozwiązaniem jest konsultacja z fizjoterapeutą uroginekologicznym przed zabiegiem – po dokładnym badaniu można ocenić, czy jest szansa na poprawę samą terapią.

Witam, Jest duża szansa że ćwiczenia dna miednicy mogą pomóc aby poprawić funkcjonalność pęcherza. Pod warunkiem że problem jest zdiagnozowany w odpowiedni sposób a ćwiczenia są dobrane indywidualnie oraz ich systematyczność jest wysoka. Natomiast botoks często dostosowany jest już e skrajnych przypadkach, gdzie inne metody zawodzą aczkolwiek też nie jest 100% zapewnieniem ustania objawów. Ćwiczenia pomogą zdecydowanie na codzień, gdyż botoks nie jest rozwiązaniem przyczyny problemu, warto zatem rozważyć opcję zadbania o mięśnie dna miednicy w sposób naturalny. Pozdrawiam

Trudne pytanie. Można spróbować najpierw udać się do fizjoterapeuty/ki uroginekologicznego/ej, który/a zbierze dokładny wywiad i dobierze odpowiednio ćwiczenia i terapię a jak nie będzie efektów zdecydować się na botoks. Trzeba pamiętać, że botoks trzeba powtarzać co kilka miesięcy, więc konsultacja z fizjoterapeutą/ką i tak powinna się odbyć prędzej czy później.

Jeśli botoks do pęcherza został zaplanowany z powodu nadreaktywności pęcherza (częstomocz, naglące parcia, nietrzymanie moczu z parcia), to u części pacjentek odpowiednio prowadzona fizjoterapia uroginekologiczna może znacząco zmniejszyć objawy, a czasem nawet pozwolić odroczyć lub zrezygnować z zabiegu. Nie dotyczy to jednak wszystkich przypadków. Podczas fizjoterapii nie chodzi wyłącznie o wzmacnianie mięśni dna miednicy. Równie ważna jest ocena, czy mięśnie nie są nadmiernie napięte, nauka ich prawidłowego rozluźniania i aktywacji, praca z oddechem, postawą ciała oraz wprowadzenie odpowiednich nawyków dotyczących oddawania moczu. Jeżeli jednak objawy są bardzo nasilone lub wynikają z przyczyn, które nie poddają się leczeniu zachowawczemu, botoks może być najlepszym rozwiązaniem. W wielu przypadkach fizjoterapia i leczenie farmakologiczne lub zabiegowe uzupełniają się, a nie wykluczają. Jeśli masz już wyznaczony termin zabiegu, warto wcześniej skonsultować się z fizjoterapeutą uroginekologicznym. Po dokładnym badaniu będzie można ocenić, czy istnieje szansa na poprawę dzięki terapii zachowawczej, czy też botoks pozostaje najlepszą opcją leczenia.