Mam problem z kontrolowaniem emocji. Mogę czuć się jak najszczęśliwsza osoba na świecie, a chwile pó

Dzień dobry. W przedstawionej sytuacji należy przede wszystkim wykluczyć podłoże somatyczne. Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej powinien zlecić badania profilaktyczne krwi z uwzględnieniem stanu tarczycy. Jeśli wyniki nie odbiegają od normy, pacjent konsultuje się psychologicznie. Specjalista w trakcie wywiadu diagnostycznego pomaga ustalić czas pojawienia się i przyczyny aktualnych trudności w kontrolowaniu emocji. Dalej może pomóc psychoterapeuta lub psychiatra - w zależności od tego jak bardzo labilność emocjonalna utrudnia codzienne funkcjonowanie. Psychiatra dodatkowo ma możliwość wprowadzenia terapii lekowej. Tak to wygląda w uproszczeniu. Pozdrawiam serdecznie Marzena Pietrusińska

Dzień dobry,
Zacznę odpowiedź od Pani ostatniego pytania, a mianowicie: „co zrobić?”. Przede wszystkim nie zwlekać i nie przeciągać stanu obecnego, który rodzi tyle trudności, tylko udać się po pomoc do specjalisty, psychoterapeuty. To najlepszy sposób aby popracować nad niskim poczuciem własnej wartości, chwiejnością emocjonalną oraz problemami w relacjach.
„Czy są to objawy jakiegoś zaburzenia?” – to trzeba sprawdzić. Ważne jest bowiem od kiedy Pani doświadcza owych trudności, co takiego wydarzyło się w przeszłości (a może dzieje się też obecnie) co mogło mieć lub ma wpływ na teraźniejszość.
Możliwe, że psychoterapeuta zleci konsultację u psychiatry aby do procesu leczenia włączyć farmakoterapię, która w dość krótkim czasie wpłynie na wyrównanie Pani nastroju.
Proszę natomiast mieć na uwadze, że nie farmakoterapia, a psychoterapia daje długofalowe efekty w poprawie funkcjonowania. Farmakoterapia jest jak lek przeciwbólowy gdy boli ząb. Działa tak długo jak go zażywamy, uśmierza doznania (w tym przykładzie bólowe) natomiast nie niweluje przyczyny bólu, nie leczy. Pozytywne, a przede wszystkim trwałe zmiany w polepszeniu funkcjonowania przynieść może jedynie psychoterapia, w trakcie której szuka się przyczyn zaistniałych trudności i zachowań. Poddając je poznawczej analizie można wypracować nowe, przystosowawcze sposoby radzenia sobie, a tym samym polepszyć komfort życia.
Wszystkiego dobrego życzę.

Twoje doświadczenia sugerują, że masz trudności z regulacją emocji i stabilnością w relacjach międzyludzkich. Te objawy mogą wskazywać na różne zaburzenia psychiczne, ale tak naprawdę diagnoza nie jest bardzo istotna, lub kategoryzowanie siebie jako osoby z zaburzeniami. Co może być bardziej pomocne, to dobranie odpowiedniej terpii która nauczy cię nauki regulacji emocji i ich świadomości (jak np. terapia DBT) lub terapii gdzie wspólnie z terapeutą odkryjesz źródło swoich zachowań i ich funkcję w twoim dzisiejszym funkcjonowaniu (jak np. terapia Schematów). Terapię DBT można też robić w grupię jako warsztat umiejętności (regulacja emocji, wytrzymywanie stresu, umiejętności interpersonalne i ćwiczenie uważności)

Jeśli obecnie nie masz przestrzeni na terapię, polecam posłuchać podcastu na youtube "#1 Kurs na DBT - jedziemy!", jako rodzaj wstępu do lepszego samopoczucia i psychoedukacji.

To, co Pani opisuje, brzmi jak naprawdę męczące wahania, które mogą wyczerpywać emocjonalnie i sprawiać, że trudno o stabilne relacje. Takie nagłe przeskoki nastroju często pojawiają się wtedy, kiedy w środku jest dużo napięcia i lęku przed odrzuceniem, a emocje reagują szybciej niż myśli. Widać, że ma Pani dużą świadomość siebie, potrafi Pani zauważyć, kiedy nastrój nagle się przełamuje - to już pierwszy ważny krok.

W psychoterapii często patrzymy na to, skąd bierze się taka chwiejność. Czasem to efekt trudnych doświadczeń z bliskością, czasem bardzo niskiej samooceny, czasem braku bezpiecznego miejsca, gdzie można dać upust emocjom i je uporządkować. Warto przyjrzeć się temu z psychoterapeutą lub psychologiem - nie po to, żeby szukać etykiet i diagnoz, ale żeby poznać izrozumieć swój wzorzec i zacząć nad nim pracować.

Proszę nie obwiniać siebie za te reakcje. One zwykle mają swoje źródło w historii życia, a nie w „słabości charakteru”. I proszę pamiętać - to, że Pani pyta i szuka rozwiązań, to już sygnał, że naprawdę zależy Pani na sobie i swoich relacjach.

Pozdrawiam serdecznie.
Monika Bała