Mam odruch wymiotny na różne sytuacje nawet gdy chce gdzieś wyjść to wtedy się to nasila. Czuje ucis

Mam odruch wymiotny na różne sytuacje nawet gdy chce gdzieś wyjść to wtedy się to nasila. Czuje ucisk w gardle a czasem nawet pot mnie zalewa. Może to być spowodowane nerwami/lękiem przed czymś? Jak się tego pozbyć bo nie kontroluje tego.

3 odpowiedzi


Droga Pani/Drogi Panie, tak, może to być somatyczna reakcja lękowa. Jednak diagnoza możliwa jest jedynie osobiście w gabinecie. Pozdrawiam, Radosław Krąpiec, psycholog

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry, opisane objawy mogą świadczyć o lękowym podłożu,natomiast trudno na podstawie samych objawów stawiać hipotezy nad ich przyczyną i rozwiązaniem. Najsensowniej było by udać się do psychologa/terapeuty, który pomoże określić powody tych trudności i być może wskaże różne metody radzenia sobie. Powodzenia, Natalia Szymańska


Szanowna Pani, opisywane przez Panią objawy – odruch wymiotny, ucisk w gardle, potliwość w sytuacjach społecznych lub wyjściowych – są typowymi fizycznymi manifestacjami zaburzeń lękowych, a dokładniej: zaburzeń psychosomatycznych związanych z układem autonomicznym, które mogą współwystępować z atypowością układu nerwowego, np. ADHD lub ASD. U osób neuroatypowych układ nerwowy może zareagować przeciążeniem na sytuacje, które wymagają przystosowania się do nieprzewidywalnych bodźców – np. wyjście z domu, kontakt z ludźmi, niepewność. Reaguje wówczas układ współczulny (sympatyczny), który może dawać właśnie reakcję wymiotną, ścisk gardła (globus hystericus), tachykardię, pocenie się. W badaniach (np. Craig, 2002 oraz Porges, 2007) opisuje się związek między reaktywnością autonomiczną a zaburzoną samoregulacją emocjonalną i mechanizmami lękowymi. Jest to fizjologiczna reakcja ciała na sygnał "zagrożenia", nawet jeśli nie występuje realne niebezpieczeństwo. Co warto zrobić? Skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą w celu diagnostyki lęku uogólnionego lub lęku antycypacyjnego (ew. zaburzeń neuroatypowych). Rozważyć terapię poznawczo-behawioralną lub integracyjną z elementami ekspozycji i pracy z ciałem. Rozpocząć techniki regulacji nerwu błędnego i układu autonomicznego – np. oddech przeponowy, biofeedback, ćwiczenia uważności. To nie jest „wymyślone” – Pani organizm uczy się reagować tak z powodu stresu, a teraz potrzebuje nauczyć się inaczej. To w pełni odwracalne i można nad tym skutecznie pracować. Zapraszam do kontaktu

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.