Mam . Od półtorej roku mam chyba problem z zaburzeniem odżywiania. Z miesiąca na miesiąc jest cora

Zdecydowanie psychoterapeuty specjalizującego się w problemach odżywiania. Z Pani opisu wynika ze jest Pani na prostej drodze do bulimii.

Praca z psychoterapeutą powinna dac najlepsze rezultaty. Jesli pani chce mozemy umowic sie na pierwsza wizyte konsultacyjna.

Konieczna byłaby psychoterapia + wsparcie dietetyka. Zaburzenia odżywiania to nie tylko sposób jedzenia, to przede wszystkim odzwierciedlenie między innymi tego jak się mamy, naszych emocji, lęków - stąd potrzebna jest psychoterapia.

Polecam wizytę u psychoterapeuty. Pracujac nad rozumieniem objawu, bedzie Pani mogla budowac nowe patrzenie na siebie. Powodzenia!

Zdecydowanie tak jak napisali przedmówcy wskazana byłaby konsultacja psychoterapeutyczna u osoby zajmującej się zaburzeniami odżywiania. Pani intuicja dobrze Pani podpowiada, by szukac pomocy specjalisty. Tematem będzie nie tylko sposób odżywiania ale też sposób patrzenia na swoje ciało i samoocenę pozdrawiam Życzę dużo dobrego poradniapsychologiczna.com.pl

Dzień dobry, sugeruje w pierwszej kolejności kontakt z psychologiem, najlepiej z psychoterapeutą zajmującym się zaburzeniami odżywania i/lub uzależnieniem behawioralnym. Pani świadomość problemu może być dobrym początkiem zmiany. Życzę powodzenia

W tym wypadku BMI nie musi być wyznacznikiem zaburzeń odżywiania, o wiele istotniejsze jest Pani samopoczucie i to jak te trudności wpływają na Pani satysfakcję z życia. Pierwszym krokiem powinna być wizyta u psychoterapeuty oraz wnikliwa diagnoza. Dopiero potem możliwe będzie włączenie innych wspomagających interwencji. Życzę powodzenia oraz wytrwałości w pracy nad zmianą.

Witam serdecznie, wskazane by przedstawiony przez Panią problem przedstawić psychoterapeucie, kompulsywne czynności (w tym także jedzenie) może wskazywać na procesy jakie mają miejsce w Pani psychice, serdecznie pozdrawiam i zapraszam

Witam serdecznie, zdecydowanie polecam Pani wizytę u psychoterapeuty specjalizującego się w problematyce zaburzeń odżywiania. Osobiście uważam, że najlepiej byłoby, gdyby ten specjalista pracował w nurcie poznawczo-behawioralnym lub systemowym. Życzę Pani powodzenia i pozdrawiam.

Dzień dobry. polecam wizytę u psychiatry i rozpoczęcie terapii własnej. Bulimia to poważne zaburzenie, które może prowadzić do śmierci. Jestem psychoterapeutką systemową, i na takiej terapii skoncentrowalibyśmy się na relacjach rodzinnych, które ( w zdecydowanej większości przypadków), odpowiedzialne są za zaburzenia odżywiania. Pozdrawiam

Dzień dobry. We wspomnianej przez Panią sytuacji warto skonsultować się z profesjonalistą w dziedzinie zdrowia psychicznego. Dobrym wyborem będzie podjęcie psychoterapii, która pomoże Pani w odnalezieniu źródła problemu, przepracowania go oraz nauczenia się nowych sposobów radzenia sobie. Skutecznym nurtem w leczeniu zaburzeń odżywiania jest terapia poznawczo-behawioralna. Terapeuta pomoże Pani w odnalezieniu mechanizmów zachowania żywieniowego. Dietetyk natomiast może opracować indywidualnie dobrany do Pani plan żywieniowy.

Witam serdecznie, Dziękuję za podzielenie się swoją historią. Z tego, co opisujesz, wydaje się, że borykasz się z bardzo trudnymi emocjami i problemami związanymi z zaburzeniami odżywiania, w tym kompulsywnym jedzeniem, wyrzutami sumienia oraz cyklem głodówek i przeczyszczeń. To, co opisujesz, wskazuje na mechanizm, który może być związany z kontrolą – próbą osiągnięcia pewnej równowagi w życiu poprzez kontrolowanie swojego ciała i wagi. W zaburzeniach odżywiania, nawet jeśli BMI mieści się w normie, dominującą rolę odgrywa percepcja własnego ciała i zewnętrzna ocena. Problem, który opisujesz, jest bardzo powszechny w zaburzeniach odżywiania, takich jak bulimia czy ortoreksja, które mają głęboki wpływ na emocje, zachowanie i samopoczucie. Chociaż Twoje ciało nie wykazuje nadwagi, Twoje myśli i emocje są silnie związane z Twoją wagą, a połączenie jedzenia, emocji i poczucia kontroli staje się coraz bardziej destrukcyjne. Co można zrobić, aby pomóc sobie w tej sytuacji? 1. Psychoterapia: Pierwszym krokiem w leczeniu zaburzeń odżywiania powinna być psychoterapia, zwłaszcza terapia poznawczo-behawioralna (CBT). CBT jest jedną z najbardziej skutecznych metod leczenia zaburzeń odżywiania. Pomaga zrozumieć mechanizmy myślenia, które prowadzą do kompulsywnego jedzenia i poczucia winy, oraz uczy zdrowych mechanizmów radzenia sobie z emocjami. Terapeuta pomoże Ci zrozumieć, jak emocje związane z Twoim ciałem wpływają na Twoje zachowanie i jak można to zmienić. 2. Wsparcie psychiatryczne: W niektórych przypadkach, jeśli zaburzenia odżywiania mają bardzo silny wpływ na zdrowie psychiczne, pomoc psychiatryczna może być konieczna. Psychiatra pomoże ocenić, czy potrzebujesz leczenia farmakologicznego, które może pomóc w radzeniu sobie z lękiem, depresją lub innymi emocjami, które mogą wpływać na Twoje zaburzenia odżywiania. 3. Wsparcie dietetyczne: Często pomoc dietetyka jest również ważnym elementem w leczeniu zaburzeń odżywiania. Dietetyk pomoże Ci zbudować zdrowe nawyki żywieniowe, które nie będą prowadzić do nadmiernej kontroli nad jedzeniem, a jednocześnie będą odzwierciedlały potrzeby organizmu. 4. Grupy wsparcia: Często osoby z zaburzeniami odżywiania korzystają z grup wsparcia, w których mogą wymieniać się doświadczeniami z osobami, które przechodzą przez podobne trudności. Może to pomóc w zrozumieniu, że nie jesteś sama w tej walce, i w budowaniu zdrowych relacji z jedzeniem i ciałem. Anonimowi Jedzenioholicy regularnie spotykają się meetingach i można też korzystać z nich online. Film, który mogę mogę polecić, to „To the Bone” z Lily Collins i Keanu Reevesem. Jest to film, który doskonale ukazuje zmagania młodej kobiety z anoreksją, zmagającą się z trudnościami związanymi z postrzeganiem własnego ciała oraz efektem zaburzeń odżywiania na życie osobiste. Choć film koncentruje się głównie na anoreksji, jest doskonałym portretem trudnych emocji, które towarzyszą zaburzeniom odżywiania. Przedstawia drogę do zmiany, zmagań z uzależnieniem od kontroli nad ciałem oraz proces odbudowy poczucia wartości i akceptacji siebie. Może być to film, który pomoże Ci zobaczyć, że nie jesteś sama w tym doświadczeniu i że jest możliwa droga do zdrowienia. W naszym ośrodku ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia oferujemy kompleksową pomoc w leczeniu zaburzeń odżywiania. Nasi specjaliści pomogą przejść przez proces zmiany, budowania zdrowych nawyków i odbudowy poczucia wartości. Z serdecznymi pozdrowieniami, Radosław Helwich Certyfikowany terapeuta uzależnień i współuzależnień ESC – Ośrodek Leczenia Uzależnień i Psychoterapia Warszawa Żoliborz ul. Boguckiego 6/3, (prowadzimy konsultacje online) Mam nadzieję, że ta odpowiedź pomoże Ci znaleźć drogę do zdrowienia. Pamiętaj, że zaburzenia odżywiania to trudny proces, ale z odpowiednią pomocą możliwe jest odzyskanie zdrowia i równowagi.

To, co opisujesz, wskazuje na zaburzenia odżywiania i wymaga specjalistycznego wsparcia — najlepiej połączenia konsultacji lekarskiej (dla bezpieczeństwa zdrowotnego), psychiatrycznej oraz psychoterapii u osoby doświadczonej w pracy z tym problemem. Im szybciej podejmiesz leczenie, tym większa szansa na poprawę. Psychoterapia może pomóc zobaczyć, że objadanie się i późniejsze „karanie się” nie są kwestią słabej woli, ale sposobem radzenia sobie z napięciem, emocjami i poczuciem własnej wartości. W terapii można nauczyć się rozpoznawać, co uruchamia te zachowania, jak je regulować inaczej, a także oddzielać obraz ciała od poczucia własnej wartości. Na objaw warto patrzeć nie tylko jako na „problem do wyeliminowania”, ale też jako na sygnał — że w ten sposób organizm próbuje poradzić sobie z czymś trudnym. Psychoterapia daje przestrzeń, by zrozumieć ten mechanizm, znaleźć inne formy regulacji i stopniowo odzyskać poczucie sprawczości.

To, co Pani opisuje – cykl kompulsywnego objadania się, zachowania kompensacyjne (środki przeczyszczające, głodówki) oraz patologiczne uzależnienie samooceny od wagi i figury – to obraz zaawansowanego zaburzenia odżywiania, które wymaga natychmiastowego i kompleksowego leczenia. Fakt, że Pani BMI mieści się w normie, nie umniejsza powagi problemu. Takie objawy są często klasyfikowane jako Bulimia Nervosa lub inne określone zaburzenie odżywiania. Najskuteczniejsze w leczeniu zaburzeń odżywiania jest podejście interdyscyplinarne. Powinna Pani zgłosić się do wszystkich trzech specjalistów, ponieważ każdy z nich pełni inną, niezbędną funkcję w procesie zdrowienia. 1. Psycholog/Psychoterapeuta (FUNDAMENT LECZENIA) To jest kluczowy specjalista w Pani przypadku, ponieważ zaburzenia odżywiania są problemem natury psychicznej i emocjonalnej. Rola: Przepracowanie pierwotnych przyczyn lęku i obsesji (samoocena, kontrola, lęk przed porażką), zmiana destrukcyjnych przekonań na temat jedzenia i ciała, nauka zdrowego radzenia sobie z emocjami oraz identyfikacja mechanizmów wywołujących kompulsywne objadanie się. Proszę szukać terapeuty specjalizującego się w zaburzeniach odżywiania (np. pracującego w nurcie CBT, szczególnie CBT-E). 2. Psychiatra (OCENA I WSPARCIE FARMAKOLOGICZNE) Konsultacja psychiatryczna jest wysoce wskazana. Rola: Ustalenie diagnozy, ocena Pani stanu psychicznego (często zaburzeniom odżywiania towarzyszy depresja lub lęk), a także rozważenie wdrożenia farmakoterapii. Leki, np. niektóre antydepresanty, są często stosowane w leczeniu Bulimii, ponieważ pomagają zmniejszyć częstotliwość napadów objadania się i poprawiają nastrój. 3. Dietetyk Kliniczny (NORMALIZACJA ODŻYWIANIA) Dietetyk jest niezbędny do przerwania destrukcyjnego cyklu głodówek, objadania się i stosowania środków przeczyszczających. Rola: Opracowanie elastycznego i regularnego schematu posiłków, który będzie przeciwdziałał fizjologicznemu głodowi i zapobiegał napadom objadania się. Uczestniczy w edukacji żywieniowej i pomaga w odbudowie zdrowej relacji z jedzeniem, bez skupiania się na kaloriach czy wadze. Proszę mieć świadomość, że stosowanie środków przeczyszczających oraz głodówki to zachowania niosące poważne ryzyko zdrowotne: Środki Przeczyszczające: Ich nadużywanie może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych (niedobór potasu, sodu), co jest bezpośrednim zagrożeniem dla serca (ryzyko arytmii) oraz uszkodzenia nerek i przewlekłych problemów jelitowych. Kompulsywne Objadanie się i Głodówki: Ciągłe wahania poziomu glukozy, wyniszczenie organizmu oraz pogłębianie błędnego koła psychicznego uzależnienia. Pani zmęczenie i chęć zmiany są Pani największą siłą. To jest moment, w którym może Pani podjąć decyzję o powrocie do zdrowia. Proponuję zacząć od psychiatry i psychoterapeuty, ponieważ to ich wspólna praca ustawi ramy całego leczenia. Pozdrawiam.