Mam 40 lat ,3 dzieci 16,11,3 i jestem 17lat po ślubie Nasze małżeństwo się rozpadło zabrakło rozmow

Rozumiem, że jesteś w trudnej sytuacji emocjonalnej, gdy twoje małżeństwo się rozpadło, a jesteś w konflikcie z uczuciami i nie wiesz, jak teraz postąpić. To normalne, że takie zmiany życiowe mogą być bardzo trudne do przejścia, zwłaszcza mając na uwadze, że macie trójkę dzieci.

Pierwszą rzeczą, jaką mogę ci doradzić, to szukać wsparcia emocjonalnego. Rozmowa z bliskimi, dobrymi przyjaciółmi lub członkami rodziny może pomóc w odciążeniu i wyrażeniu swoich uczuć. Możesz także rozważyć skonsultowanie się z profesjonalnym psychologiem lub terapeutą, którzy mogą pomóc Ci zrozumieć swoje emocje i dać ci narzędzia do radzenia sobie z sytuacją.

Ważne jest również, aby zadbać o swoje zdrowie psychiczne i fizyczne. W tym trudnym okresie może być łatwo zaniedbać siebie, ale dbanie o siebie jest kluczowe w radzeniu sobie z trudnościami.

Jeśli chodzi o twoje dzieci, rozumiem, że chcesz zapewnić im stabilność i uniknąć traumy. Ważne jest, aby zachować spokój i taktownie rozmawiać z nimi o zmianach w życiu rodziny. Jeśli potrzebujesz wsparcia w radzeniu sobie z tym aspektem sytuacji, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym lub rodzinnym.

Jeśli twój partner wyraźnie mówi, że nie chce być z tobą, a jednocześnie jest w związku z inną osobą, musisz również zrozumieć, że próby utrzymania tego związku mogą być bardzo bolesne i prowadzić do dalszego cierpienia emocjonalnego.

Pamiętaj, że teraz musisz skupić się na sobie i swoim dobrobycie. Podjęcie decyzji dotyczących dalszej przyszłości zawsze jest trudne, ale warto pamiętać, że twój własny szczęśliwy i zdrowy rozwój jest równie ważny, co dbanie o dobro swoich dzieci. Nie wahaj się szukać wsparcia i pomocy w tym procesie.

Przyjmij czas na refleksję nad swoimi potrzebami i pragnieniami, może pomóc ci to wypracować jasną wizję tego, jak widzisz swoją przyszłość. Pamiętaj, że profesjonalny psycholog może być bardzo pomocny w przejściu przez ten trudny okres i podjęciu ważnych decyzji.

Dzień Dobry, zachęcam do kontaktu ze specjalistą, aby poruszyć ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam

Dzień dobry, Z tego co Pani piszę, można odnieść wrażenie, że jedynym, co Panią powstrzymuje przed decyzją o rozstaniu, jest obawa przed tym, jak to wpłynie na dzieci. Rozwód rodziców z pewnością nie jest łatwym doświadczeniem, natomiast nierzadko i pozostawanie w związku dwójki nieszczęśliwych rodziców nie jest dla dzieci proste. One czują, słyszą i odbierają. Na bazie obserwacji Państwa relacji budują też swoje wzorce relacji. Zachęcam do wizyty u psychologa, by mogła Pani uzyskać większy wgląd w swoje emocje oraz wybrać najlepszą ścieżkę. W przypadku decyzji o rozwodzie, możecie Państwo wybrać się do mediatora lub terapeuty, który przeprowadzi Państwa przez ten trudny czas. życzę znalezienia spokoju i równowagi.

To, co opisujesz, to stan zawieszenia po zdradzie — on emocjonalnie już wyszedł ze związku, ale fizycznie nadal w nim jest, a to podtrzymuje w Tobie nadzieję i dlatego czujesz się jakbyś „żyła i nie żyła jednocześnie”, bo Twoja psychika nie ma punktu oparcia. Najbardziej rani dzieci nie sama rozłąka rodziców, lecz długotrwałe napięcie, chłód i niepewność w domu, więc potrzebujesz zatrzymać tę sytuację: jasno powiedzieć mu, że relacja „jak z kolegą” nie jest dla Ciebie możliwa i jeśli nie podejmie realnej pracy nad małżeństwem (terapia par, transparentność), zaczniesz organizować życie osobno. Równolegle poszukaj własnego wsparcia u psychoterapeuty lub psychiatry, bo jesteś w reakcji żałoby po utracie relacji i potrzebujesz pomocy, aby przejść przez to bez niszczenia siebie — stawianie granicy nie niszczy rodziny, tylko kończy przedłużające się cierpienie.