Mam 18 lat i podejrzewam u siebie nerwicę natrectw na tle myśli. Od jakiegos czasu natrętnie dreczą

Mam 18 lat i podejrzewam u siebie nerwicę natrectw na tle myśli. Od jakiegos czasu natrętnie dreczą mnie myśli których nie umiem się pozbyć, najczęściej kwestionują one sens mojego związku, są one absolutnie absurdalne, bo wiem, że kocham moją dziewczynę, ale czuje się tak jakby moj umysl robił mi cały czas na złość, jakby wywlekał wszystkie moje lęki na wierzch i probował mi wmowić cos co nie ma tak naprawdę miejsca, są to pytania typu czy to prawdziwa miłość, czy na pewno ją kocham, czy nie jestem heteroseksualna itp niektore mijają po czasie, niektore nie, probuje usilnie odnalezc odpowiedzi na te pytania, sprawic aby one zniknely lub je kontrolowac, oprocz tego wystepuja u mnie czasem rzeczy typu jesli X razy np. nie dotkne kolana to moj zwiazek się skonczy jesli czegos nie zrobie, to znaczy ze jestem złą dziewczyną, oprocz tego te irracjonane lęki i myśli dotyczą tez czasem mojej sfery rodzinnej albo wspomnien ktore chce wymazac z pamieci i doskonale wiem, ze juz nie sa czescia mojego zycia, czuje sie tak jakby cos probowalo na sile wmowic mi, ze to moje mysli, czuje sie przez to coraz gorzej, okropnie stresuje sie samym faktem ze mogą dopasc mnie kolejne, a gdy juz mnie dopadaja, mimo wiedzy o potencjalnej chorobie, lek i poczucie winy jest zbyt duze aby je zatrzymac, powoduje to u mnie doslownie cierpienie i przy okazji czuje, ze ranie moich bliskich, nie mam mozliwosci wizyty u psychiatry i nie wiem juz co mam robic, bo praktycznie codziennie przez to placze.