Mam 18 lat i ostatnio zauważyłam u siebie problemy społeczne. Denerwuję się przed każdym spotkaniem

Witam, również uważam, że strategia mierzenia się z lękiem i stawiania sobie małych wyzwań jest najskuteczniejsza. Z tego , co Pani pisze ,stres przeżywany przez Panią w sytuacjach społecznych jest silny. Ważne jest , że pomimo problemów Pani zauważa, że ma coś do powiedzenia innym. Dobre dla rozwijania umiejętności społecznych są małe bezpieczne grupy, może być to Koło teatralne prowadzone przez wspierającą osobę. Są też grupy terapeutyczne dla młodzieży, ale dla osób w Pani wieku są dość rzadkie. Praca terapeutyczna w kontakcie indywidualnym również może przynieść dobre rezultaty. Warto pracować nad umiejętnościami społecznymi , bo trudno jest bez nich mieć sukcesy zarówno w nauce , jak i na gruncie osobistym i zawodowym oraz realizować siebie . Pozdrawiam.

Szanowna Pani,
zauważenie u siebie problemów w kontaktach społecznych jest bardzo ważnym, budującym elementem potrzebnym to ich przezwyciężenia. Pisze Pani o szukaniu pomocy - to tego chciałbym Pani pogratulować. Sięgnięcie po pomoc jest zawsze najważniejszym pierwszym krokiem do odzyskania pewności siebie i zdrowia.
Być może rodzi się u Pani fobia społeczna, a być może problem leży w innej przyczynie. Nie jest możliwe postawienie właściwej diagnozy na podstawie jedynie Pani opisu. Serdecznie polecałbym Pani kontakt z psychologiem, dzięki któremu nie tylko zidentyfikuje Pani problem, ale także pomoże Pani sobie go pokonać.
Z pozdrowieniami
Szymon Niemiec

Szanowna Pani,

Objawy, które Pani opisuje — silny lęk społeczny, trudności w komunikacji, unikanie kontaktu wzrokowego oraz obawa przed oceną — mogą wskazywać na zaburzenia lękowe, w tym fobię społeczną. To powszechny problem, który znacznie utrudnia funkcjonowanie, ale jest możliwy do skutecznego leczenia.

Sertralina to lek z grupy SSRI, często stosowany w takich zaburzeniach, jednak sama farmakoterapia nie zawsze wystarcza. Najskuteczniejszym podejściem jest połączenie leczenia farmakologicznego z terapią psychologiczną — szczególnie terapią poznawczo-behawioralną (CBT), która pomaga zrozumieć i zmienić negatywne wzorce myślenia oraz nauczyć się radzić sobie z lękiem w sytuacjach społecznych.

Dodatkowo, biorąc pod uwagę nasilone objawy, warto rozważyć diagnozę różnicową dotyczącą atypowości systemu nerwowego — np. ADHD lub spektrum autyzmu (ASD). Te neuroatypowe cechy mogą wpływać na trudności społeczne i emocjonalne, a ich uwzględnienie w terapii zwiększa szansę na poprawę.
Zapraszam do kontaktu