Jestem w 6 letnim w związku mieszkamy razem u rodziców narzeczonego od roku.Tesciowie są super nie n

Jestem w 6 letnim w związku mieszkamy razem u rodziców narzeczonego od roku.Tesciowie są super nie narzekam. Nie interesują się nami, nie wtrącają, nie są wścibscy. Ja jednak zawsze mówiłam partnerowi że chciałabym mieszkać osobno w jakimś mieszkanku, by nauczyć się samodzielności i żyć we dwoje a nie w czwórkę. Poszłam na ogromny kompromis że tam mieszkam bo tego nie chciałam. Mamy osobne wejście, kuchnie, łazienkę jednak to nie to. Nie czuję się tam swojsko jak w domu u siebie. Czuję się na celowniku, teściowie widzą kiedy wyjeżdżam kiedy wracam co robię denerwuje mnie to. Obydwoje nie pracują już są na emeryturze, nie mają prawa jazdy więc ciągle siedzą w domu.Partner nie chce słyszeć o przeprowadzce. Mieszka na wsi i nie wyobraża sobie mieszkać w bloku w mieście, budowa domu odpada ponieważ on jest jedynakiem i ma połowę domu dla siebie. Czuję się tam drętwo, nawet nie korzystam z ogrodu bo jakoś nie umiem, wolę jechać do siebie do domu. Nie wyobrażam sobie mieć dzieci i je tam wychowywać gdzie teściowa widziałaby każdy mój ruch. Od zawsze byłam samodzielna i chciałam uwolnić się od rodziców i zacząć życie dorosłe to teraz znów mam blokady przez samą ich obecność. Czasem mam ochotę wyprowadzić się i zamieszkać samej na mieszkaniu.pomocy