Jestem trzy tygodnie po operacji mikrodiscektomii L5/S1. Operacja była wykonana półtora tygodnia po

Dzień dobry. Z zasad ergonomii mogę Pani podpowiedzieć, że ciężar który Pani utrzymuje ( nie tylko córka) musi jak najbliżej znajdować się centrum ciała, tak aby dźwignia nie była zbyt długa. Bardzo ważne jest również to, jak będzie Pani podnosić przedmioty: z przysiadu i prostych plechach ( tak jak Pani to napisała). Nie wolno robić Pani żadnych ruchów skrętnych w pochyleniu tułowia ani podnosić przedmiotów cięższych na prostych nogach. Powinna Pani włączyć ćwiczenia stabilizacyjne kręgosłup lędźwiowy. Fizjoterapeuci w szpitalu powinni pokazać Pani ćwiczenia jakie powinna Pani wykonywać w domu. Pozdrawiam

Witam serdecznie,

bardzo dziękuję za zainteresowanie się moją osobą.
Standaryzacja każdego pacjenta (co obecnie powszechnie się robi) jest w moich oczach co najmniej dziwna i mało skuteczna. Proszę pamiętać, każdy organizm jest inny i inaczej się leczy. Jedna osoba może wykonywać dane ćwiczenie, pozycję czy sport po takim czasie inni po innym czasie. Stan organizmu jest bardzo ważny, wiek, waga i dolegliwości bólowe po których może Pani od razu stwierdzić czy to jest dla Pani czy też nie.
Najlepiej udać się do dobrego specjalisty przyczynowo- skutkowego: osteopaty, fizjoterapeuty czy terapeuty manualnego.
Zapraszam do gabinetu w Warszawie przy al. Komisji Edukacji Narodowej 53 lok. 4

Zachęcam również do lektur:
healthclinic.pl/centrum-wiedzy/

Z poważaniem
mgr Mateusz Szelągowski
Zespół HEALTHCLINIC

Rozumiem Pani obawy, bo po operacji kręgosłupa nawet niewielki ból może budzić lęk przed pogorszeniem stanu. Warto jednak podkreślić, że w trzecim tygodniu po mikrodiscektomii L5/S1 pojawienie się lekkich dolegliwości w odcinku lędźwiowym bardzo często nie oznacza nawrotu problemu ani ponownego ucisku na korzeń nerwowy. Tkanki w tym rejonie nadal się goją, a mięśnie, więzadła oraz blizna pooperacyjna są jeszcze wrażliwe na obciążenia i zmęczenie. W tym okresie bóle przeciążeniowe są częste, zwłaszcza gdy stopniowo zwiększa się ilość ruchu i aktywności.

Fakt, że operacja została wykonana stosunkowo szybko po sekwestracji, a objawy korzeniowe w łydce wyraźnie się cofają i dobrze reagują na ruch oraz neuromobilizację, jest bardzo dobrym sygnałem i przemawia za prawidłowym procesem regeneracji nerwu.

Krótkotrwałe noszenie córki ważącej 8,5 kg, zwłaszcza gdy jest Pani podawana dzieckiem, utrzymuje wyprostowaną postawę, nie pochyla się i unika skrętów tułowia, samo w sobie nie powinno spowodować uszkodzenia operowanego poziomu. Trzeba jednak pamiętać, że nawet obciążenia uznawane za dopuszczalne mogą w tym okresie powodować reakcję bólową tkanek, a powtarzanie takich czynności kilka razy dziennie może prowadzić do zmęczenia odcinka lędźwiowego i pojawienia się bólu, mimo że każdorazowo trwa to tylko chwilę.

Istotne jest również to, że widoczne zasklepienie pierścienia włóknistego dysku następuje zwykle dopiero między 6. a 12. tygodniem po operacji. Do tego czasu dysk jest bardziej podatny na przeciążenia, dlatego zaleca się szczególną ostrożność w pierwszych sześciu tygodniach po zabiegu, a podnoszenie ciężarów do około 10 kg uznaje się za bezpieczniejsze dopiero po upływie tego czasu, o ile rehabilitacja przebiega prawidłowo i nie dochodzi do nasilenia objawów.

Na obecnym etapie opisany przez Panią ból w okolicy lędźwiowej bardziej pasuje do przeciążenia tkanek niż do pogorszenia stanu pooperacyjnego. Warto nadal obserwować organizm, ograniczać noszenie dziecka do absolutnego minimum, robić przerwy, zmieniać pozycję i kontynuować zalecony ruch oraz ćwiczenia. Jeżeli ból zacznie się nasilać, promieniować do nogi lub pojawią się zaburzenia czucia czy osłabienie, wtedy wskazana będzie ponowna konsultacja, natomiast obecnie wszystko mieści się w typowym przebiegu gojenia po takim zabiegu.