Jestem po udarze niedokrwiennym prawej półkuli luty/marzec br. Niedowład lewej części ciała. Dosyć s

Dzień dobry. Wszystko zależne jest w jakim momencie ruchu i czy z oporem czy bez Panią boli. Proszę udać się do fizjoterapeuty, który oceni Pani stan i zaleci terapię/ ćwiczenia. Pozdrawiam i życzę zdrowia!

Dzień dobry. Mało informacji Pani przedstawiła dotyczącej samego problemu. Nie wiem jakie ruchy są bolesne. Jaki jest rodzaj bólu. O ktorej porze doby ból się nasila.??? Jeżeli rotatory bolą, to powinien problem się nasilać przy rotacji zewnętrznej ramienia. Dobrze aby udała się Pani do kompetentnego fizjoterapeuty. Gdy jest ból to dzieje się coś nie dobrego w organizmie. Pozdrawiam

Rozumiem Pani niepokój związany z bólem barku. Chciałbym zwrócić uwagę, że nawet jeśli zostaną wykluczone patologie strukturalne takie jak uszkodzenia stożka rotatorów czy zmiany zapalne, problem może nadal wynikać z zaburzeń funkcjonalnych kompleksu barkowego. Z opisu wynika, że Pani trudności mogą być związane z zaburzeniem rytmu łopatkowo-ramiennego, czyli nieprawidłowej współpracy między łopatką a kością ramienną podczas ruchów barku.
Problem zaburzeń rytmu łopatkowo-ramiennego jest znacznie częstszy niż mogłoby się wydawać. Badania pokazują, że zaburzenia ruchomości łopatki u osób po udarze są bardzo powszechne, a hemiplegiczny ból barku dotyka od 29% do nawet 56% pacjentów. Zaburzenia rytmu łopatkowo-ramiennego prowadzą do szeregu następstw klinicznych, które mogą znacząco wpływać na jakość życia. Nieprawidłowa mechanika łopatki zmniejsza przestrzeń podbarkową, co może prowadzić do zespołu cieśni podbarkowej, uszkodzeń ścięgien stożka rotatorów oraz niestabilności stawu ramiennego. U pacjentów po udarze zaburzenia te często współwystępują z podwichnięciem stawu ramiennego, osłabieniem kontroli nerwowo-mięśniowej i zmianami w czasowej aktywacji mięśni stabilizujących łopatkę, takich jak mięsień zębaty przedni i czworoboczny dolny.
W związku ze złożonością tego problemu niezbędna może okazać się wizyta u fizjoterapeuty specjalizującego się w neurorehabilitacji, najlepiej pracującego metodami Bobath i PNF. Te dwie koncepcje terapeutyczne, stosowane łącznie, dają najlepsze efekty, co udowadniają dostępne badania naukowe. Koncepcja Bobath skupia się na normalizacji napięcia mięśniowego, facylitacji prawidłowych wzorców ruchowych i zapobieganiu kompensacjom, podczas gdy PNF wykorzystuje wzorce diagonalne, techniki proprioceptywne i neuromięśniowe do poprawy kontroli ruchowej łopatki. ​
Samodzielne ćwiczenia bez wcześniejszej dokładnej oceny mogą być nieskuteczne, a nawet doprowadzić do jeszcze większej dysfunkcji. Literatura naukowa jednoznacznie wskazuje, że nieprawidłowa technika wykonywania ćwiczeń i niewłaściwa progresja obciążenia należą do głównych przyczyn pogorszenia się stanu barku. Szczególnie niebezpieczne mogą być ćwiczenia wykonywane z nieprawidłową biomechaniką, takie jak unoszenie ramion powyżej 90 stopni bez prawidłowej rotacji łopatki w górę i rotacji zewnętrznej ramienia, co może nasilać zespół uciskowy i prowadzić do uszkodzeń struktur stawu. W przypadku pacjentów po udarze ryzyko jest jeszcze większe z uwagi na zaburzoną kontrolę nerwowo-mięśniową, opóźnioną aktywację mięśni stabilizujących łopatkę i możliwość podwichnięcia stawu ramiennego.​​
Dlatego tak istotna jest wcześniejsza dokładna ocena kliniczna przeprowadzona przez specjalistę, która powinna obejmować obserwację pozycji spoczynkowej łopatki, ocenę jej ruchomości biernej i czynnej we wszystkich kierunkach, badanie kontroli nerwowo-mięśniowej oraz identyfikację wzorców kompensacyjnych. Dopiero na podstawie takiej kompleksowej oceny możliwe jest zaprojektowanie indywidualnego programu terapeutycznego, który będzie skutecznie adresował rzeczywiste przyczyny dysfunkcji, a nie tylko jej objawy. W przypadku zaburzeń rytmu łopatkowo-ramiennego często konieczna jest praca nad mobilizacją łopatki po klatce piersiowej, normalizacją napięcia mięśniowego, facylitacją prawidłowych wzorców aktywacji mięśni stabilizujących oraz stopniową progresją od ćwiczeń stabilizacyjnych do funkcjonalnych, przy zachowaniu perfekcyjnej jakości ruchu.​​
Zachęcam do umówienia się na konsultację z fizjoterapeutą zajmującym się rehabilitacją neurologiczną, który przeprowadzi szczegółową ocenę i zaproponuje bezpieczny, indywidualny plan terapeutyczny dostosowany do Pani potrzeb i możliwości funkcjonalnych.
Życzę dużo zdrowia!
dr n. med. Mariusz Wojciuk