Jakiś czas temu przestałem utrzymywać kontakt z większością znajomych. Tak naprawdę został mi tylko

Jakiś czas temu przestałem utrzymywać kontakt z większością znajomych. Tak naprawdę został mi tylko jeden kumpel do którego też z jakiegoś powodu nie chcę pisać. Całe dnie spędzam na rozmyślaniach i pisaniu. To jedyne co chcę robić, jednak nie sprawia, że czuję się lepiej. Przez większość dni jedyne co czuję, to chęć poderżnięcia sobie gardła. Tylko czasem zdarza mi się, że nie jestem w stanie wysiedzieć. Nie odzywam się wtedy jednak do znajomych. Zwykle po prostu się ubieram i wychodzę, a kończę nad ranem kiedy ochrona wyrzuca mnie z klubu albo gorzej. Nie mogę niczego zaplanować, ponieważ nie wiem czy danego dnia będę chciał wyjść, a jeżeli nie to nie wyjdę. Za to innego dnia kiedy planuję, że będzie to dzień spokojny nagle nie jestem w stanie wysiedzieć na miejscu. Jeszcze zanim wyjdę czuję się jakbym miał za dużo energii, której nie jestem w stanie się pozbyć. Mimo wszystko takie dni są najlepsze wtedy przynajmniej czuję, że żyje. Same stany depresyjne zwykle nie wynikają z niczego. Często wynikają z rozważań o tym jaki jest świat i czy nie jest przypadkiem niczym więcej niż "piekłem" czy więzieniem, jakiegoś rodzaju karą za coś czego nie jesteśmy w stanie pojąć. Jeszcze gorzej wpływa na mnie myślenie o głupocie i okrucieństwie ludzkim. Szczerze powodów mogą być setki i często po logicznej analizie następnego dnia (czytając notatki) dochodzę do wniosku, że to nie ma sensu. Ale mniejsza z tym, zresztą to i tak tylko ułamek wszystkiego. Chcę w ten sposób zobrazować odrobinę co dzieje się w mojej głowię. W związku z tym moje pytanie jest takie: Czy istnieje możliwość, że jedynie wmawiam sobie to wszystko?