Jak pomóc dziecku z zaaklimatyzowaniem się w przedszkolu?

Witam serdecznie, Chciałbym pomóc córeczce. Poszła do 1 klasy i nic nie zapowiadało problemów. Przez ok. 3 tygodnie chodziła do szkoły zadowolona i się jej podobało. Później miałam telefon ze szkoły, że się rozpłakała zwymiotowała i od tamtej pory wszystko się zmieniło, poprosiłabym czekała z nią do dzwonka i na panią, od ok tygodnia problem się nasilił – córeczka rano jest cała spięta płacze, jest jej niedobrze i chce wymiotować. Nie chce iść do szkoły, zajęcie które do tej pory lubiła tez nie, nie chce w nich uczestniczyć. Mówi, że tęskni, że chce być za mamą, w domu tez jest przyklejona do mnie. Zaczęła źle sypiać. Martwię się, staram się z nią rozmawiać i wspieram. Co mogę zrobić i jak jej pomóc, by znowu była szczęśliwa. Pozdrawiam.

4 odpowiedzi


Witam, Dla dziecka ważna jest świadomość, ze jej emocje są dla Pani istotne oraz , że akceptuje ją Pani bez względu na to co się dzieje w jej życiu. Opisywane przez Panią objawy mogą być także początkiem zaburzeń lękowych. Proponuję więc wizytę u specjalisty. Pozdrawiam Aleksandra Tyszka

Aleksandra Tyszka

Aleksandra Tyszka

psycholog

Tarnowskie Góry

Umów wizytę

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Witam, kiedy w zachowaniu dziecka następuje nagła zmiana, zaczyna reagować odmiennie niż dotychczas, pojawiają się reakcje takie jak płacz, wymioty, można wnioskować, że dziecko czegoś się przestraszyło lub doświadczyło jakiejś przykrości np. w szkole. Warto delikatnie dopytywać: o to co w szkole, o relacje z rówieśnikami, o wymagania nauczycieli, o jej lęki i obawy. Jednak rozmowa taka powinna być bez oceny i nacisków. W Gabinecie nie rzadko spotykam się z sytuacją, gdy dzieci ze strachu przed wymaganiami nauczyciela lub pod wpływem słów oceny, bardzo mocno somatyzacją (mają gorączkę, boli ich brzuch, wymotują). Są sytuację kiedy lęki wynikają z relacji rówieśniczych lub kiedy starsze dzieci straszą młodsze. Warto porozmawiać z nauczycielką czy ona też zauważył zmianę w zachowaniu Pani córeczki i skorzystać z kilku konsultacji z psychoterapeutą dziecięcym. Mam poczucie, że jakaś sytuacja przestraszyła Pani córkę.

mgr Agnieszka Glica

mgr Agnieszka Glica

psychoterapeuta

Katowice

Umów wizytę

Witam Panią, Okres rozpoczęcia nauki w szkole jest często stresujący dla dziecka, wiązać się się może m.in. z kryzysem separacyjnym (dziecko musi spędzić kilka godzin poza domem), do tej pory miało poczucie bezpieczeństwa (obecność matki, rodzica), jednak w chwili rozpoczęcia nauki szkolnej, to poczucie mogło zostać zachwiane. Warto zastanowić się nad czynnikami, które mogą powodować lub nasilać stres u dziecka - w środowisku szkolnym. Jednak przyczyn można szukać także w relacji członków rodziny w domu. Może konsultacja pozwoli się pochylić nad tym problemem i go rozwiązać. Najlepiej skonsultować się z psychologiem osobiście, specjalista zbierze wywiad, postara się zdiagnozować sytuację i udzielić pomocy. Pozdrawiam serdecznie


Witam serdecznie, z Pani opisu wnioskuję, że na reakcję córki mogło wpłynąć konkretne zdarzenie, które wywołało reakcję stresową. Czy rozmawiała Pani z córeczką o tym, co się wydarzyło zanim pojawiła się u niej tak silna reakcja? Jeśli nie, to warto, aby Pani to zrobiła, bo ważne jest, aby odkryć przyczynę. Być może coś ją przestraszyło, zdenerwowało? Dodatkowo proszę córce okazywać dużo empatii i zrozumienia dla tego co przeżywa. Pozdrawiam

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.