Jak namówić rodziców, żeby zabrali mnie do psychologa, ponieważ, gdy powiedziałam im, że chciałam do

Myślę, że namawianie rodziców może być bardzo trudne. Na początku może warto rozmawiać z nimi o tym co się dzieje i dlaczego jest Ci ciężko. Może po kilku takich rozmowach dostrzegą problem. Myślę, że niezależnie od próby rozmów z rodzicami, możesz zwrócić się po pomoc do psychologa szkolnego, ewentualnie pedagoga szkolnego lub wychowawcy. Może im uda się nawiązać kontakt z Twoimi rodzicami i zaproponują pomoc psychologiczną dla Ciebie. Zaraz koniec roku szkolnego, wiec radziłabym zrobić to szybko. Możesz też skorzystać z bezpłatnych telefonicznych linii pomocowych/telefonów zaufania np.: 111 116. Trzymam kciuki!

Dzień dobry, postaraj się znaleźć odpowiedni czas na rozmowę - taki w którym rodzice nie będą się spieszyć oraz będą spokojni. Podziel się swoimi uczuciami z rodzicami, daj znać jak się czujesz i wskaż, dlaczego wizyta u psychologa byłaby dla Ciebie pomocna. Możesz opowiedzieć im o tym po co chodzi się do psychologa i jakie korzyści można uzyskać. Podkreśl normalność - wyjaśnij, że szukanie pomocy u psychologa jest normalnym krokiem działania w trudnej sytuacji- tak jak pójście do lekarza, gdy ktoś zachoruje. Wskaż jakie korzyści to może przynieść całej rodzinie (np. lepsza komunikacja). Możesz zaproponować rodzicom okres próbny, zasugeruj kilka sesji z psychologiem - może sami zobaczą czy to pomoże. Dodatkowo możesz poprosić o wsparcie w poszukiwaniu psychologa dla Ciebie. Daj im znać, że cenisz ich wkład, pomoc i że jest to decyzja, którą chcesz podjąć razem z nimi. Rozważ również kontakt z pedagogiem, psychologiem szkolnym, nauczycielem, bądź inną zaufaną osobą - może perspektywa innej osoby da twoim rodzicom łatwiejsze dostrzeżenie twoich potrzeb. Bądź wytrwały - czasami potrzeba czasu, zanim rodzice zrozumieją, jak ważne jest szukanie pomocy. Nie poddawaj się łatwo. Kontynuuj wyrażanie swoich uczuć i potrzeb. Pamiętaj, że ważne są Twoje emocje i dobrostan psychiczny, a szukanie wsparcia u psychologa jest odpowiedzialnym i odważnym krokiem. Jeśli czujesz, że Twój stan emocjonalny jest pilny lub się pogarsza, nie wahaj się porozmawiać z zaufaną osobą dorosłą w celu uzyskania natychmiastowej pomocy. Twoje dobre samopoczucie jest ważne. Pozdrawiam serdecznie, mgr Karolina Adamek

Dzień dobry, czasami rodzice mogą nie zauważać problemów, w jakimi mierzy się ich dziecko. Jednak to, że oni ich nie widzą, to nie znaczy, że ich nie ma. Bardzo ważne, abyś Ty wiedziała, że Twoje potrzeby są ważne i masz prawo prosić o pomoc, jeśli czujesz, że jej potrzebujesz. Jeśli za pierwszym razem, kiedy rozmawiałaś z rodzicami nie dostrzegli oni u Ciebie potrzeby pomocy psychologicznej to warto, abyś ponownie podjęła z nimi ten temat. Warto wybrać na taką rozmowę odpowiedni moment, kiedy rodzice się nie spieszą i mają czas, aby z tobą porozmawiać i Cię wysłuchać. Powiedz im o swoich uczuciach, wyjaśnij problem, z którym się borykasz. Zaznacz, że chcesz zadbać o swoje zdrowie psychiczne, a takie spotkanie by Ci w tym pomogło. Jeśli mimo tego, rodzice nadal będą odmawiać Ci spotkań z psychologiem, to porozmawiaj z kimś zaufanym o tym np. kimś bliskim z rodziny, nauczycielem, pedagogiem szkolnym. Może im uda się potem poruszyć ten temat z Twoimi rodzicami i dzięki temu dostrzegą Twoją potrzebę wsparcia psychologicznego. Pamiętaj, że zawsze możesz skorzystać z Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży i tam porozmawiać z psychologiem. Jest on bezpłatny. Mam nadzieję, że się uda. To bardzo dojrzałe i odpowiedzialne z Twojej strony, że sama szukasz wsparcia psychologicznego. Trzymam za Ciebie bardzo mocno kciuki i życzę powodzenia! Pozdrawiam serdecznie, Joanna Szlasa-Więczaszek

Postaraj się zaznajomić rodziców dlaczego chcesz pójść do specjalisty oraz dokładnie opisz swoje objawy i jak wpływa to na funkcjonowanie. To ty decydujesz na ile te objawy są dla Ciebie trudne, niekomfortowe. Przykro mi, że spotkałeś/spotkałaś się z taką reakcją, jeżeli mierzysz się z trudnościami w codziennym funkcjonowaniu.