Dzien dobry Znalazłam mamę, która popełniła samobojstwo. Tata odszedł od niej 2 miesiące temu. Po k

Witam Panią, bardzo przykro mi z powodu straty i bólu o jakim Pani pisze. rozumiem, iż jest to dla Pani teraz wyjątkowo trudny czas, dlatego zachęcam Panią do skorzystania z wsparcia psychologicznego - pisze Pani o dużej potrzebie oswojenia się z tematem, pogodzenia z tym co się stało oraz co najważniejsze - potrzebuje Pani poczuć i zrozumieć iż nie jest to Pani wina. Z tego co Pani pisze zrobiła Pani dla mamy bardzo wiele by jej pomóc i okazać wsparcie - teraz tego wsparcia potrzebuje Pani! Proszę o siebie zadbać i skorzystać ze wsparcia psychologa.
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę dużo sił i spokoju na ten trudny dla Pani czas.

Dzień dobry,
Strata to bardzo trudne dla każdego człowieka wydarzenie, a związana z takimi okolicznościami wiąże się często z ciężką reakcją organizmu, które należy zrozumieć i kontrolować u specjalisty. Człowiek jest naturalnie przystosowany do przejścia różnych trudnych wydarzeń - ale w okresie zdrowienia po ciężkim doświadczeniu - występuje szereg - znanych specjalistom - objawów - u każdej osoby mniej lub bardziej nasilonych. Przyjmuje się występowanie objawów podobnych do opisywanych przez Panią - za pewien rodzaj spodziewanej reakcji na takie wydarzenie. Jeżeli występują opisywane przez Panią objawy - należy skierować się do specjalisty - choćby po to by pomóc mózgowi i ciału zregenerować się po traumie, zgodnie z fizjologią i nie wyhodować sobie długoterminowych powikłań na przyszłość. Jeżeli przejdzie przez to Pani ze specjalistą u boku, jest ogromnie duża szansa, że to wszystko powoli zacznie mijać i NIE przerodzi się w powikłania. Psycholog lub psychoterapeuta pomoże uwolnić się od poczucia winy, powie coś więcej o tym jak należy potraktować opisywany lęk (ponieważ tu potrzebna jest dokładniejszy wywiad by stwierdzić jakie leczenie trzeba zastosować) oraz ewentualnie zaleci wizytę u psychiatry celem wsparcia farmakologicznego (nie musi tak być, jest to kwestia do dalszego rozważenia.)
Nie wiem ile czasu minęło od tego wydarzenia, ale z uwagi na opis przykrych doznań - poczucia winy oraz pojawienia się reakcji lękowej, polecam skorzystanie z konsultacji u specjalisty pracującego w nurcie poznawczo-behawioralnym, takiego, który pracuje z żałobą, stratą i PTSD lub terapeutę EMDR.
Pozdrawiam serdecznie i powodzenia!

Dzień dobry,

Bardzo mi przykro z powodu tego, co Pani przeszła. Utrata bliskiej osoby w takich okolicznościach jest niezwykle bolesna i może wywoływać wiele trudnych emocji, takich jak poczucie winy, lęk czy bezradność. Chciałbym podkreślić, że to, co się stało, nie jest Pani winą. Samobójstwo bliskiej osoby jest zawsze skomplikowanym zjawiskiem i często wynika z wielu czynników, które są poza kontrolą najbliższych.

Zrozumiałe jest, że w tak trudnym czasie może Pani doświadczać lęków, szczególnie tych związanych z ciemnością. Psychoterapia może pomóc Pani w przepracowaniu tych emocji, zrozumieniu swojego bólu i nauce radzenia sobie z poczuciem winy oraz lękiem.
Warto sięgać po pomoc w tak trudnym momencie.

Strasznie mi przykro, że musisz przez to przechodzić. To, czego doświadczyłaś, jest niewyobrażalnie trudne i chcę Ci powiedzieć to, co najważniejsze: to nie jest Twoja wina. Jako psycholog często widzę, że poczucie winy pojawia się właśnie u tych osób, które najbardziej się starały. Przecież zapisałaś mamę do lekarza, dopilnowałaś leków, widywałaś się z nią codziennie. Zrobiłaś wszystko, co mogłaby zrobić kochająca córka, ale depresja bywa chorobą tak podstępną i silną, że czasem wygrywa mimo najlepszej pomocy.

Poczucie winy, które teraz czujesz, to tak naprawdę próba zrozumienia czegoś, co jest kompletnie niezrozumiałe. Twoja psychika szuka odpowiedzi, bo trudno jest zaakceptować, że nie mieliśmy na coś wpływu. To, że boisz się teraz ciemności, jest zupełnie naturalną reakcją Twojego organizmu na ogromny szok i traumę. Jesteś teraz w stanie ogromnego napięcia, a ciemność to brak kontroli, która została Ci brutalnie odebrana. Nie zmuszaj się do bycia dzielną – jeśli lampka nocna daje Ci choć odrobinę spokoju, po prostu ją zapalaj.

Bardzo Cię proszę, nie zostawaj z tym sama. Trauma związana z tym, co zobaczyłaś, jest zbyt ciężka, by dźwigać ją samodzielnie, zwłaszcza gdy masz na głowie własną rodzinę. Najlepszym, co możesz teraz dla siebie zrobić, to umówić się do terapeuty, który specjalizuje się w pracy z traumą. Pomoże Ci on powoli uporządkować te obrazy i emocje, żebyś mogła znów zacząć oddychać. Zasługujesz na opiekę i spokój, a Twoja mama na pewno nie chciałaby, żebyś teraz tak bardzo siebie karała. Jeśli potrzebowałabyś o tym porozmawiać, to oczywiście zapraszam, online jestem również dostępna