Dzień dobry, Wydaje mi się, że mogę mieć problemy z myśleniem analitycznym i kreatywnym. Opisze to
Dzień dobry, Wydaje mi się, że mogę mieć problemy z myśleniem analitycznym i kreatywnym. Opisze to tak: jestem studentką kierunku medyczno-biologicznego przez to moja przyszłość będzie wiązała się z rozwiązywaniem różnych problemów z zakresu chemii czy matematyki czy po prostu kreatywnego podejścia do technologii i rozwiązań problemów. Nigdy nie mogłam zaliczyć się do żadnej z grup- ani ścisłowiec ani humanista. Biologia jednak nie jest dla mnie najmniejszym problemem i rozumiem ją bez problemów natomiast chemia która wymaga trochę pomysłu i analitycznego myślenia jest dla mnie nie do przeskoczenia. Jeśli mam podany wzór rozwiązania danego zagadnienia, bez problemu to zrobie ale nie jestem w stanie sama wpaść na rozwiązanie. Tak samo niestety jest z np. rozmienianiem pieniędzy i związanymi z finansami sprawami. Nie mówię tu o zagadnieniach teoretycznych ale o rozwiązywaniu problemów. Matematyka z kolei jest dla mnie czymś co rozumiem ale musze poświęcić temu trochę czasu i dojść do rozwiązania na podstawie rozwiązań innych osób. Moje pytanie brzmi- do kogo mogę się z tym zwrócić? Niestety jest to bardzo uciążliwe w codziennym życiu pomimo wieloletnich starań i doszkalania się w tym obszarze. Czy może to być problem natury psychicznej czy raczej związany z zaburzeniem rozwoju tego obszaru mózgu lub cokolwiek innego? Z góry dziękuję za wszystkie odpowiedzi. Pozdrawiam
4 odpowiedzi
Dzień dobry w tym co Pani opisuje wybrzmiewają duże starania, zaangażowanie, ale również presja i cierpienie. Z pewnością nie jest to dla Pani łatwe ani przyjemne i kosztuje sporo energii. Pani opis wskazuje na duże kompetencje poznawcze. Funkcjonowanie obszarów, o których Pani pisze można zbadać specjalnymi narzędziami psychologicznymi. W tym celu warto zgłosić się do neuropsychologa. Mam nadzieje, że trochę rozjaśniłem temat, życzę powodzenia i sukcesów z poważaniem Krzysztof Czułno
To jest normalne, że mamy różne zainteresowania i zdolności. Zdolność rozumiemy jako określoną cechę człowieka, jego właściwość intelektualną. Jest to cecha pojedyncza, oznaczająca możliwość, potencjał do zyskiwania realnych osiągnięć w różnych dziedzinach aktywności człowieka. Zdolność tłumaczy niejednakowe rezultaty w uczeniu się i wykonywaniu zadań. Jest osiem typów uzdolnień specjalnych: poznawcze, językowe, literackie, matematyczne, techniczne i wynalazcze, muzyczne, plastyczne i pedagogiczne. Wyróżniamy ponadto talent: artystyczny, twórczy, aktorski, muzyczny, matematyczny, przywódczy, sportowy, pisarski, naukowy oraz techniczny. Istnieją także obszary talentu, takie jak: intelektualny, twórczy, naukowy, kierunkowy, społeczny, fizyczny, artystyczny, mechaniczny, estetyczny. Podsumowując, może to nie jest problem neuropsychologiczny, a zwyczajnie ma Pani swoje indywidulane zdolności i predyspozycje. Jeśli natomiast uległy one zmianom na przestrzeni lat, to warto się temu przyjrzeć wybierając np. wizytę u neuropsychologa. Pozdrawiam ciepło :)
Dzień dobry, dziękuję za tak dokładny opis sytuacji. To, co Pani opisuje, może być bardzo obciążające, zwłaszcza gdy studiuje Pani kierunek, który wymaga rozwiązywania problemów, pracy na wzorach i szybkiego przechodzenia od teorii do praktyki. Ważne jest jednak, że trudności w chemii, matematyce czy finansach nie oznaczają automatycznie „braku inteligencji” ani tego, że „jakiś obszar mózgu się nie rozwinął”. Często chodzi raczej o konkretny profil funkcjonowania poznawczego. Z Pani opisu wynika, że kiedy ma Pani pokazany schemat rozwiązania, potrafi Pani go zastosować. Trudność pojawia się wtedy, gdy trzeba samodzielnie znaleźć sposób dojścia do rozwiązania. To może wiązać się między innymi z funkcjami wykonawczymi, pamięcią roboczą, elastycznością poznawczą, stylem uczenia się, nasilonym lękiem przed błędem, perfekcjonizmem, przeciążeniem albo specyficznymi trudnościami w uczeniu się, na przykład w obszarze matematycznym. Czasem podobne trudności pojawiają się również u osób z ADHD, zaburzeniami lękowymi lub po prostu przy przewlekłym stresie i zmęczeniu. Najrozsądniej byłoby zgłosić się do psychologa diagnosty, który może przeprowadzić diagnozę funkcji poznawczych. W takiej diagnozie można sprawdzić między innymi uwagę, pamięć roboczą, tempo przetwarzania informacji, myślenie abstrakcyjne, planowanie, rozwiązywanie problemów oraz ewentualne specyficzne trudności w zakresie matematyki. Pomocna może być też konsultacja u psychiatry, jeśli towarzyszą temu objawy lęku, przewlekłego napięcia, obniżonego nastroju, problemów z koncentracją lub podejrzenie ADHD. Jeśli trudności pojawiły się nagle albo wyraźnie się nasiliły, warto dodatkowo rozważyć konsultację neurologiczną. Z perspektywy psychoterapeutycznej przyjrzałabym się też temu, jak Pani reaguje w sytuacji problemu: czy pojawia się napięcie, pustka w głowie, presja, przekonanie „nie poradzę sobie”, unikanie albo szybka rezygnacja. Czasem zdolność analitycznego myślenia jest zachowana, ale blokowana przez stres, lęk przed oceną lub wcześniejsze doświadczenia niepowodzeń. Podsumowując: najlepiej zacząć od konsultacji psychologicznej i diagnozy neuropsychologicznej lub poznawczej. Taka diagnoza nie służy „przypięciu etykiety”, tylko zrozumieniu, w jaki sposób Pani mózg najefektywniej się uczy i gdzie dokładnie pojawia się trudność. Na tej podstawie można dobrać konkretne strategie pracy, nauki i radzenia sobie z zadaniami problemowymi. Pozdrawiam serdecznie. Małgorzata Matusiak
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.