Dzień dobry, razem z mężem długo staraliśmy się o dziecko i go w końcu się udało i wszystko wskazywa

Dzień dobry,
Osoba zagrożona samobójstwem potrzebuje w pierwszej kolejności fachowej pomocy psychiatrycznej a następnie pomocy psychologicznej. Pomocny może być kontakt z całodobowym, bezpłatnym Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym, depresji i z myślami samobójczymi prowadzony przez fundację ITAKA nr można znaleźć w Internecie, a w sytuacji, gdy mąż grozi odebraniem sobie życia, należy niezwłocznie zadzwonić na nr alarmowy 112.

Jeśli mąż nie chce iść do psychologa to może proszę spróbować mniejszych kroków. Rozmowa, może jakieś filmy w tematyce - może odwiedzenie kogoś znajomego, kto miał styczność z podobną sytuacją. Może, poznanie przez niego możliwości pracy z tym tematem zmobilizuje go do pracy nad tym. Proszę nie ignorować tego i nie czekać aż "przejdzie". Po takim czasie warto pomyśleć nad diagnozą w kierunku depresji a być może nawet PTSD.
Wszystkiemu można zaradzić ale pacjent sam musi chcieć. Słowo klucz to małe kroki.

Dzień dobry, czasami tak jest, że te "silne" osoby są silne dla kogoś innego i w którymś momencie pękają. Przede wszystkim bezpieczeństwo - jeśli mąż będzie dalej komunikował chęć odebrania sobie życia - proszę dzwonić pod numer alarmowy 112. Istnieje również wiele organizacji, które oferują bezpłatne konsultacje telefoniczne dla osób w kryzysie psychicznym, w tym myśli samobójczych. Jeśli mąż na ten moment nie jest gotów pójść z Panią na wizytę do psychologa, może Pani zdecydować się wybrać na nią sama. Z pewnością dodatkowe wsparcie przyda się również Pani ze względu na przeżywaną żałobę oraz towarzyszenie mężowi w aktualnym kryzysie. Jeśli mąż będzie otwarty na to, żeby wybrać się lekarza rodzinnego, warto skorzystać z takiej pomocy, ponieważ lekarz rodzinny może wprowadzić leki antydepresyjne lub doraźne leki uspokajające. Być może także uda mu się zachęcić męża do wizyta u psychologa - czasem łatwiej nam rozmawiać z osobami obcymi. życzę Państwu dużo siły do walki o własne zdrowie i wzajemne wsparcie!

Dzień dobry. To bardzo trudna sytuacja dla Was obojga. Utrata ciąży jest stratą dziecka i każdy przeżywa żałobę w swoim tempie. Często zdarza się, że jedna osoba przez długi czas stara się być silna dla partnera, a emocje pojawiają się dopiero później, kiedy napięcie opada.

Najważniejsze jest teraz potraktowanie bardzo poważnie tego, że mąż mówił o odebraniu sobie życia i miał przygotowany plan. To sygnał, że przeżywa ogromny ból i potrzebuje wsparcia specjalisty. Warto spokojnie mówić mu, że nie musi radzić sobie z tym sam i że pomoc psychologa lub psychiatry jest formą zadbania o siebie, a nie oznaką słabości. Czasem łatwiej jest zaproponować jedną konsultację „na próbę”, bez zobowiązań.

Proszę też starać się z nim dużo rozmawiać, słuchać bez oceniania, zachęcać do dzielenia się emocjami. Jeśli pojawią się ponownie myśli samobójcze lub będzie Pani obawiała się o jego bezpieczeństwo, warto pilnie skontaktować się z lekarzem psychiatrą lub zgłosić się do najbliższego oddziału pomocy kryzysowej.

W tej sytuacji wsparcie jest potrzebne również Pani. Rozmowa z psychologiem może pomóc zarówno w przeżywaniu własnej straty, jak i w znalezieniu sposobów, jak wspierać męża. Nie musicie przez to przechodzić sami.