Dzień dobry, postaram napisać zwięźle w czym tkwią moje obawy. Mam problem z ciągłym analizowaniem

Witam serdecznie ,być może faktycznie jest pani osobą wysoko wrażliwą, która wchłania nastroje ludzi dookoła, silniej przeżywa stres, dużo myśli i wszystko analizuję.
Wielu osobom wydaje się, że jeśli będę rozpamiętywać i analizować trudne wydarzenia, to coś z tego dobrego wyniosą.
Być może jest to ruminanacja, czyli ciągłe mielenie tego co już było, przejmowanie się i rozpamiętywanie, które absolutnie nie pomaga w radzeniu sobie z emocjami. Stałe rozmyślanie o swoich problemach nie przynosi nic pozytywnego tylko wpływa na nasz stan przygnębiająco, dołujące i drażniąco.
Dobrze byłoby przyjrzeć się temu problemowi bliżej.
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Petruczenko

Takie uporczywe powracanie do spraw, nadmierne analizowanie sytuacji po zaprzestaniu oddziaływania bodźca nazywamy perseweratywnością. Jeżeli obserwuje Pani również pogorszenie się pamięci, otępienie należy zgłosić się do specjalisty, aby wykluczyć przyczyny natury medycznej. Z psychologiem warto przeanalizować stosowane strategie radzenia sobie ze stresem, oraz przyjrzeć się emocjom i poczuciu własnej wartości.
Pozdrawiam
Joanna Cydejko Cwojdzińska

Dzień dobry,
opisuje Pani objawy, które są bardzo częste u osób doświadczających tzw. ruminacji, czyli uporczywego analizowania przeszłości i własnych działań. Ruminacje to częsty objaw depresji i lęku – umysł „mieli” te same myśli bez końca, próbując znaleźć odpowiedź na pytania, których często nie da się rozwiązać.

Analizowanie, czy dobrze się Pani zachowała, czy mogła coś zrobić inaczej, zwykle prowadzi do poczucia winy i bezsilności. To może też wzmacniać napięcie i drażliwość – co widać np. w trudnościach z opanowaniem gniewu.

Wspomniany przez Panią lęk (czy na pewno wyłączyłam żelazko, czy zamknęłam drzwi) również bywa częścią tego mechanizmu. To, co Pani przeżywa, może wskazywać na przewlekły stres, a nawet epizod depresyjny – o czym świadczy także nadmierna senność, brak energii i trudność w wykonaniu najprostszych czynności.

To nie kwestia „wrażliwości” czy „braku silnej woli”. To są realne objawy psychiczne, które można i warto leczyć. Pomocna będzie psychoterapia, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym, który skutecznie pomaga w radzeniu sobie z ruminacjami i lękiem. Czasem warto rozważyć także konsultację psychiatryczną.

Jest Pani na ważnym etapie – zauważa Pani problem i szuka pomocy. To pierwszy krok ku poprawie. Proszę nie zostawać z tym sama.