Dzień dobry, niestety bardzo trudno jest mi się zdecydować na wizytę u stomatologa po wielu latach.

Dzień dobry, niestety bardzo trudno jest mi się zdecydować na wizytę u stomatologa po wielu latach. Wstyd, obawa przed ocenianiem - podłoże niestety jeszcze z czasów leczenia przez szkolnego stomatologa, który krzyczał i ośmieszał mnie przed klasą, bo miałam zęba do leczenia. Gdy okazało się, że mam trochę kamienia nazębnego zostałam wyśmiana przy wszystkich, że to "jak u starej baby". Oczywiście rówieśnicy nie dawali mi o tym zapomnieć. Z zębami jest coraz gorzej, dużo się połamało, popsuło, względnie dobre zęby mam tylko do trójek, reszta to obraz nędzy i rozpaczy : połamane, z próchnicą, pokrzywione. Boję sie, że nie da się nic już zaradzić, a procedury będą bardzo drogie, długie i bolesne, a wykonuję zawód, w którym nie mogę być wyłączona z funkcjonowania np. z powodu nieznośnego bólu po zabiegach. Nie potrzebuję usypiania do zabiegu, bólu przy zabiegu się boję najmniej, ale nie wyobrażam sobie otworzyć przed kimkolwiek ust. Czy jest ktoś z Państwa kto mierzył się z naprawdę poważnymi przypadkami?