Dzień dobry, jestem w początkowej fazie leczenia nerwicy lękowej. Dolegliwości pojawiły się 3 miesią

Dzień dobry, jestem w początkowej fazie leczenia nerwicy lękowej. Dolegliwości pojawiły się 3 miesiące temu w wyniku pewnego incydentu zdrowotnego, który na szczęście okazał się być fałszywym alarmem ale w trakcie długotrwałego oczekiwania na wyniki badań (ponad miesiąc) nabawiłem się nerwicy lękowej. Dopiero teraz zdecydowałem się odwiedzić psychiatrę (wcześniej 2 wizyty u psychologa, jednak uznałem że to nie to bo nie rozmawialiśmy o tym co "tu i teraz" tylko bardziej filozoficzno-energetyczne podejście i szukanie przyczyn lęków w przeszłości podczas gdy ja bardziej potrzebuje "konkretów") i psychiatra przepisał mi lek Asertin 50. Uznał on że w wyniku lęku związanego z oczekiwaniem na wynik doszło do drastycznego spadku serotoniny i należy przywrócić jej poziom do normy. Dodam że mam u siebie podejrzenie IBS z którym męczę się od 7-8 lat (okres kryzysu w małżeństwie a w konsekwencji rozwód; potężne wzdęcia po spożyciu pokarmów bogatych w oligosacharydy a po ich odstawieniu problemy zniknęły) a z tego co czytam to IBS może negatywnie wpływać na stężenie serotoniny. Chciałem zapytać czy mają Państwo wiedzę na temat skuteczności tego leku (sertraliny) wśród Państwa pacjentów? Aktualnie miewam delikatne stany lękowe przed spędzaniem czasu w nowych dla siebie miejscach, pełnych ludzi (ostatnio wyjście do nowej galerii handlowej w obcym dla siebie mieście czy wydarzenia sportowe w zamkniętych obiektach - syn brał udział w turnieju i pierwsze minut pobytu w tej hali był dla mnie trudne). Są to jednak stany przejściowe, których mogę unikać natomiast cały czas męczy mnie swego rodzaju problem z postrzeganiem. Nie wiem jak to określić ale mam wrażenie jakby głowa nie nadąża za tym co widzą oczy, jakby umysł pracował na 70% możliwości. Zawsze miałem umysł wyostrzony a teraz mam wrażenie jakbym "nie nadążał" za tym co dzieje się w koło mnie (objaw lękowy na sali sportowej był w pewnym stopniu właśnie efektem tego wrażenia "nienadążania" za grą). Czytam że serotonina jest kluczowym neuroprzekaźnikiem więc zakładam że pewne dolegliwości neurologiczne mogą być faktycznie spowodowane niedoborem serotoniny. Dodam, że miesiąc temu robiłem badania krwi i wyszedł mi również niedobór witaminy D3 (na poziomie 20) oraz B12 na poziomie (220 gdzie norma w badaniu wynosiła 200-770). Aktualnie suplementuję te witaminy od miesiąca (D3 na poziomie 6000 jednostek a B12 na poziomie 200 dziennie). Do tego suplementuję od 10 dni olej Omega-3 (Olini). Dodam jeszcze, że dokładnie w tym samym czasie co incydent zdrowotny, miałem stały kontakt w pracy z osobą chorą na COVID - koleżanka z którą siedzę przy jednym biurku twarzą w twarz. Czytam o czymś taki jak mgła mózgowa i to też mi pasuje do moich objawów. A może to po prostu doszukiwanie się kolejnych chorób w nerwicy lekowej, sam już nie wiem :/ Od jutra rozpoczynam stosowanie leku Asertin i liczę na poprawę!

6 odpowiedzi


Dzień dobry, Objawy, które Pan opisuje (lęk w nowych, zatłoczonych miejscach, poczucie „nienadążania głowy za oczami”, uczucie jakby umysł działał na 70%) bardzo często pojawiają się w przebiegu zaburzeń lękowych i tzw. „mgły lękowej”/derealizacji po długotrwałym stresie. Nie oznaczają one uszkodzenia mózgu, ale raczej przeciążenie układu nerwowego, który przez dłuższy czas funkcjonował w stanie silnego napięcia. Sertralina (Asertin), którą przepisał Panu psychiatra, należy do leków pierwszego wyboru w leczeniu zaburzeń lękowych i jest dobrze przebadana pod kątem skuteczności i bezpieczeństwa. U wielu pacjentów obserwuje się istotną poprawę nasilenia lęku i komfortu funkcjonowania, ale warto pamiętać, że lek działa z opóźnieniem – pierwsze wyraźniejsze efekty pojawiają się zwykle po 2–4 tygodniach regularnego przyjmowania, a pełniejsza poprawa po około 6–8 tygodniach. Na początku leczenia niekiedy możliwe są też przejściowe nasilenia lęku lub dyskomfort, które z czasem ustępują. Pana obserwacje dotyczące jelit i IBS są trafne – układ nerwowy i pokarmowy są ze sobą silnie powiązane, dlatego objawy jelitowe często współwystępują z lękiem. Dobrze, że wyrównuje Pan niedobory witaminy D3 i B12 oraz dba o dietę – to ważne elementy dbania o organizm, choć same suplementy zwykle nie wystarczą do wyciszenia lęku. Z perspektywy dalszego leczenia pomocne bywa połączenie farmakoterapii z psychoterapią ukierunkowaną na „tu i teraz”, zwłaszcza w nurcie poznawczo‑behawioralnym. W takim podejściu pracuje się nad zrozumieniem mechanizmu lęku, myślami katastroficznymi oraz stopniowym, kontrolowanym oswajaniem sytuacji, które obecnie wywołują u Pana napięcie (galerie, hale sportowe, nowe miejsca), co z czasem pozwala odzyskać poczucie sprawczości. Zachęcam, aby na spokojnie dać sobie i lekowi czas, pozostawać w kontakcie z prowadzącym psychiatrą oraz rozważyć kontynuowanie psychoterapii w formie, która będzie dla Pana bardziej konkretna i zadaniowa.

Szukasz psychologa?

Pierwsza sesja wprowadzająca za darmo z Terapia by ZnanyLekarz

Wypełnij formularz
Znajdź eksperta

Dzień dobry :) Proszę być dobrej myśli. Z dużym prawdopodobieństwem lek zadziała. Jeśli rezultaty będą niezadowalające, to lekarz dostosuje dawkę lub zastosuje inny lek. Co do wizyty u psychologa, to rozumiem Pana. Podjął Pan słuszną decyzję, chcąc szybkich rezultatów. Jeśli w przyszłości będzie Pan zainteresowany mniej konkretnymi działaniami, ale mającymi w dłuższym okresie rezultaty, wtedy można wrócić na terapię.


Dzień dobry, lek Asertin jest jednym z współcześnie przepisywanych leków pacjentom doświadczającym m.in. objawów lękowych - oczywiście dobór leku i dawki zależy od decyzji lekarza psychiatry na podstawie przeprowadzonego wywiadu. Dobrze, że zainteresował się Pan również wsparciem organizmu od strony sprawdzenia poziomu witamin (wymieniona D3, B12, kwasy Omega), które należą do tych wpływających na nasze zdrowie psychiczne. Rozumiem, że wizyty u psychologa nie spełniły Pana oczekiwań - tak naprawdę 2-3 pierwsze wizyty są wizytami konsultacyjnymi, w których elementem jest również wywiad dotyczący wcześniejszego funkcjonowania czyli dotyczący przeszłości a wszystko po to, aby postawić odpowiednią diagnozę i móc zastosować odpowiednie narzędzia. Zachęcałabym Pana, do połączenia wsparcia psychologicznego (ew. psychoterapeutycznego) z leczeniem farmakologicznym, jako najskuteczniejsze połączenie. Pozdrawiam serdecznie, Małgorzata Mazurek


To, co opisujesz, bardzo pasuje do reakcji lękowej po silnym stresie zdrowotnym: mózg przez tygodnie żył w trybie „zagrożenia”, a potem jeszcze długo utrzymuje nadmierną czujność i skanowanie objawów, co potrafi dawać zarówno unikanie nowych miejsc, jak i wrażenie „nienadążania”, odrealnienia czy spadku ostrości poznawczej, które bywają klasycznymi objawami lęku, a nie oznaką uszkodzenia. Sertralina (Asertin) ma dobre dowody skuteczności w zaburzeniach lękowych i często pomaga właśnie na uogólnione napięcie, napady lęku i lęk sytuacyjny, ale zwykle nie działa „od jutra” – pierwsze wyraźniejsze zmiany pojawiają się po kilku tygodniach, a na początku bywa przejściowe nasilenie niepokoju lub objawy żołądkowe, co przy IBS może być szczególnie odczuwalne, więc warto obserwować i trzymać kontakt z psychiatrą. Wątek „drastycznego spadku serotoniny” lepiej traktować jako uproszczenie – w praktyce nie mierzy się tego wprost, a działanie SSRI polega na stopniowej modulacji układów lęku i nastroju, co u wielu osób przekłada się też na poprawę tolerancji bodźców i „klarowności” myślenia. Niedobór witaminy D i granicznie niska B12 mogą dokładać zmęczenie, rozdrażnienie i pogorszenie koncentracji, więc dobrze, że je uzupełniasz, tylko B12 200 µg dziennie bywa dawką dość zachowawczą przy niskich poziomach i czasem potrzebne są większe dawki lub inna forma – to warto skonsultować z lekarzem prowadzącym i docelowo sprawdzić poziomy kontrolnie. „Mgła mózgowa” po COVID jest możliwa, ale sama nerwica lękowa potrafi ją świetnie naśladować, zwłaszcza gdy pojawia się nakręcanie uwagi na funkcjonowanie umysłu; paradoksalnie im bardziej to sprawdzasz, tym gorzej się czujesz, bo rośnie napięcie i przeciążenie bodźcami. Jeśli chcesz „konkretów”, to poza lekiem najbardziej celowana jest terapia CBT skoncentrowana na objawach tu i teraz (praca z katastrofizacją, stopniowana ekspozycja na miejsca i tłum, techniki oddechowe i regulacja pobudzenia), bo to bezpośrednio uczy mózg, że te sytuacje są bezpieczne i nie trzeba się „zamykać”. Jeśli w trakcie brania leku pojawią się silne działania niepożądane, narastające myśli samobójcze, wyraźne pogorszenie snu lub pobudzenie nie do opanowania, wtedy nie czekaj – skontaktuj się pilnie z psychiatrą, bo to są sygnały do szybkiej korekty leczenia.


Dobrze, że zgłosił się Pan do psychiatry i że szuka Pan pomocy, zamiast pozostawać samemu z lękiem. Sertralina jest lekiem z grupy SSRI, stosowanym także w zaburzeniach lękowych. U części osób przynosi wyraźną poprawę, ale jej działanie rozwija się stopniowo, zwykle w ciągu kilku tygodni. Na początku leczenia mogą pojawić się przejściowe działania niepożądane, między innymi nudności, biegunka, pobudzenie, gorszy sen lub chwilowe nasilenie lęku. W razie niepokojących objawów proszę skontaktować się z lekarzem prowadzącym i nie zmieniać samodzielnie dawki ani nie odstawiać leku. Warto doprecyzować, że objawów lękowych nie da się wiarygodnie wyjaśnić prostym „drastycznym spadkiem serotoniny”. Nie oznacza to jednak, że lek nie może pomóc. Sertralina wpływa na pracę układów odpowiedzialnych za regulację emocji i lęku, a jej skuteczność ocenia się po samopoczuciu i funkcjonowaniu, nie na podstawie oznaczenia serotoniny. Opisane przez Pana poczucie spowolnienia, odrealnienia czy „nienadążania” może pojawiać się w silnym napięciu i lęku, zwłaszcza po okresie długiego oczekiwania na wyniki badań. Nie należy jednak z góry zakładać, że to wyłącznie nerwica lub „mgła mózgowa”. Warto omówić ten objaw z lekarzem rodzinnym i psychiatrą, szczególnie jeśli się nasila, utrzymuje albo pojawiają się zaburzenia widzenia, mowy, równowagi, niedowład czy silny nowy ból głowy. Bardzo dobrym uzupełnieniem farmakoterapii byłaby terapia poznawczo behawioralna. Jest to podejście konkretne, nastawione na pracę z lękowymi myślami, objawami z ciała, unikaniem oraz stopniowym odzyskiwaniem swobody w miejscach, które dziś wywołują napięcie. Jedno niepasujące doświadczenie z psychologiem nie oznacza, że każda psychoterapia będzie podobna. Proszę także omówić z lekarzem wyniki badań i suplementację, zwłaszcza dawkę witaminy D. Niech najbliższe tygodnie będą czasem obserwowania objawów, regularnego kontaktu z lekarzem i łagodnego powrotu do codziennych aktywności, a nie ciągłego sprawdzania, czy pojawiła się kolejna choroba.


Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że w Pana opisie rzeczywiście widać dość typowy mechanizm po silnym lęku zdrowotnym: długie oczekiwanie na wynik uruchomiło katastroficzne myślenie, monitorowanie ciała i bardzo wysoką czujność, a nawet kiedy zagrożenie okazało się nieprawdziwe, układ nerwowy nie wrócił od razu do wcześniejszego poziomu pobudzenia. Jednocześnie uporządkowałabym kilka rzeczy, bo część informacji, na które Pan trafił, jest zbyt uproszczona. 1. Sertralina jest lekiem dobrze przebadanym w zaburzeniach lękowych Asertin zawiera sertralinę, czyli lek z grupy SSRI. Jest powszechnie stosowana m.in. w zaburzeniach lękowych, napadach paniki, OCD, depresji i części zaburzeń pourazowych. Nie mogę uczciwie powiedzieć „jak działa u naszych pacjentów” w sensie przedstawiania własnych danych klinicznych, których nie prowadzę tutaj. Mogę natomiast powiedzieć, że jest to jeden ze standardowych i dobrze przebadanych leków stosowanych w leczeniu lęku. Ważne: efekt nie pojawia się natychmiast. Pierwszych sensownych zmian zwykle oczekuje się po kilku tygodniach regularnego przyjmowania, a pełniejszą ocenę skuteczności robi się później. Na początku mogą przejściowo pojawić się m.in. większe napięcie, nudności, biegunka, zmiana apetytu, problemy ze snem czy uczucie „dziwności”. Nie oznacza to automatycznie, że lek nie pasuje. Proszę brać dokładnie tak, jak zalecił psychiatra, i nie zwiększać, nie zmniejszać ani nie odstawiać samodzielnie. 2. „Drastyczny spadek serotoniny” to zbyt proste wyjaśnienie Tu zrobiłabym korektę. Nie mamy możliwości powiedzenia na podstawie objawów: „spadła Panu serotonina i trzeba ją uzupełnić”. Zaburzenia lękowe nie są po prostu chorobą wynikającą z niedoboru jednego neuroprzekaźnika. Serotonina jest jednym z elementów bardzo złożonego systemu regulacji emocji, stresu, snu, układu autonomicznego i innych funkcji. SSRI działają dużo bardziej złożenie niż tylko „podnoszenie serotoniny”. Dlatego także Pana obecnego wrażenia „mózg działa na 70%” nie interpretowałabym jako neurologicznego objawu niedoboru serotoniny. 3. IBS i serotonina mają związek, ale nie w prostym sensie „IBS obniża serotoninę” Przewód pokarmowy i układ nerwowy są ze sobą bardzo silnie połączone. Serotonina odgrywa dużą rolę w funkcjonowaniu jelit, a stres może zdecydowanie nasilać objawy IBS. Ale nie można z tego wyciągnąć wniosku: „mam IBS → mam za mało serotoniny w mózgu → stąd nerwica”. To nie działa w tak prosty sposób. Co więcej, właśnie dlatego że serotonina uczestniczy również w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego, sertralina na początku może czasem powodować objawy żołądkowo-jelitowe. Jeżeli byłyby nasilone, proszę zgłosić to psychiatrze. 4. To „nienadążanie wzroku przez głowę” bardzo pasuje do przeciążonego układu uwagi To jest w Pana historii szczególnie interesujące. Galerie handlowe, hale sportowe, tłum, dużo ruchu, świateł i bodźców wzrokowych to środowiska bardzo wymagające dla mózgu. Kiedy układ nerwowy jest spokojny, ogromną część bodźców automatycznie filtrujemy. Kiedy pozostaje w stanie wysokiej czujności, zaczyna rejestrować: ludzi, ruch, światło, dźwięki, własne ciało, myśli o tym, czy zaraz pojawi się objaw. I wtedy może pojawić się doświadczenie: „widzę wszystko, ale jakby mózg nie nadążał za przetwarzaniem”. Pacjenci opisują to czasem jako: „mgłę”, „odrealnienie”, „przeciążenie wzroku”, „jakbym nie był w 100% obecny”. Może to występować przy lęku i hiperwentylacji, przemęczeniu, niewyspaniu czy derealizacji. Ale nie zakładałabym automatycznie, że jest psychiczne. Jeżeli ten problem jest nowy, utrzymuje się również w spokojnych warunkach albo towarzyszą mu zawroty głowy, zaburzenia równowagi, widzenia, silne bóle głowy czy inne objawy neurologiczne, warto powiedzieć o nim lekarzowi i w razie potrzeby rozszerzyć diagnostykę. 5. COVID jest możliwym tropem, ale na razie nie ma Pan podstaw, żeby uznać go za przyczynę Kontakt z chorą osobą nie oznacza automatycznie przebytego COVID. „Mgła mózgowa” po infekcjach rzeczywiście istnieje, ale obejmuje bardzo niespecyficzne objawy: spowolnienie, problemy z koncentracją, zmęczenie, trudność w skupieniu. Dokładnie te same dolegliwości może powodować przewlekły lęk. Dlatego przestrzegałabym Pana przed mechanizmem: objaw → internet → nowa możliwa choroba → jeszcze większa obserwacja objawu. To właśnie może być element lęku zdrowotnego. 6. Witamina D i B12 B12 na poziomie około 220 przy dolnej granicy 200 rzeczywiście jest wartością, o której warto porozmawiać z lekarzem, szczególnie jeśli ma Pan objawy neurologiczne, dietę ograniczającą produkty zwierzęce albo problemy z wchłanianiem. Witamina D na poziomie 20 także bywa traktowana jako niedobór/niewystarczający poziom zależnie od jednostek i zakresu laboratorium. Natomiast proszę nie próbować wytłumaczyć całej sytuacji niedoborami. Warto po okresie suplementacji wykonać kontrolę zgodnie z zaleceniem lekarza. Przy 6000 IU witaminy D dziennie dobrze, żeby dawka i czas jej stosowania były ustalone medycznie, a nie tylko na podstawie internetu. 7. Omega-3 może być elementem zdrowej diety, ale nie traktowałabym go jako leczenia nerwicy Nie ma nic złego w suplementacji zgodnej z zaleceniem, ale w Pana przypadku największą różnicę prawdopodobnie zrobią trzy rzeczy: farmakoterapia + odpowiednia psychoterapia + stopniowy powrót do sytuacji wywołujących lęk. 8. I tutaj bardzo ważne: nie zaczynałabym unikać galerii, hal czy nowych miejsc Napisał Pan, że są to sytuacje, których „może Pan unikać”. Rozumiem pokusę, ale terapeutycznie właśnie tego trzeba pilnować. Jeżeli mózg nauczy się: „hala powoduje lęk → uciekłem → poczułem ulgę”, to dostaje informację: „hala naprawdę była niebezpieczna”. I następnym razem lęk może być większy. Znacznie lepiej: wejść, zostać, pozwolić, żeby pierwsze 10–20 minut było nieprzyjemne, obserwować, że pobudzenie stopniowo spada. Oczywiście pod warunkiem, że lekarz nie widzi przeciwwskazań somatycznych. To właśnie jest jeden z elementów terapii ekspozycyjnej. 9. Z tego, co Pan pisze, terapia poznawczo-behawioralna może Panu znacznie bardziej odpowiadać Bardzo rozumiem Pana rozczarowanie podejściem „filozoficzno-energetycznym”. Jeżeli mówi Pan: „chcę konkretów”, to szukałabym psychologa lub psychoterapeuty pracującego w CBT. Na początku terapia mogłaby wyglądać bardzo praktycznie: - co uruchamia lęk; - jakie pojawiają się myśli; - co dzieje się w ciele; - jakie zachowania podtrzymują problem; - jak ograniczyć monitorowanie organizmu; - jak przestać googlować kolejne diagnozy; - jak wracać do sytuacji społecznych; - jak pracować z przeciążeniem sensorycznym. Do przeszłości można wrócić później, jeśli rzeczywiście okaże się istotna. Co moim zdaniem najbardziej pasuje do Pana historii? Hipoteza robocza byłaby taka: incydent zdrowotny → długotrwałe oczekiwanie i silny lęk → wzmożone monitorowanie ciała → utrzymywanie układu nerwowego w stanie alarmowym → większa wrażliwość na bodźce i koncentrację → kolejne pytania „czy to neurologiczne, COVID, niedobór, tężyczka?” → dalsze podtrzymywanie czujności. To jest mechanizm, który da się odwrócić. Nie oznacza to jednak: „wszystko jest w głowie”. Równolegle warto domknąć rozsądną diagnostykę medyczną i potem przestać stale szukać kolejnej przyczyny, jeśli badania są prawidłowe. W ZESPOLE EMITBERG bardzo dobrze nadaje się to do konsultacji ukierunkowanej na lęk zdrowotny i zaburzenia lękowe. Prowadzimy takie konsultacje zarówno stacjonarnie, jak i online. Jako psycholożka zaczęłabym od dokładnego rozpisania Pana mechanizmu lęku i konkretnych ćwiczeń „tu i teraz”, a nie od wielomiesięcznego szukania symbolicznych przyczyn w przeszłości. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać temat lęku zdrowotnego, somatycznych objawów lęku, działania SSRI, przeciążenia bodźcami, derealizacji i tego, jak przestać wpadać w spiralę samodiagnozowania się w internecie. I jedna rzecz na koniec: proszę nie oceniać Asertinu po kilku pierwszych dniach. Początek leczenia SSRI często wymaga cierpliwości. Jeśli po rozpoczęciu pojawi się bardzo silne pobudzenie, znaczne pogorszenie lęku, nietypowe zachowanie, myśli samobójcze albo inne niepokojące działania niepożądane, trzeba skontaktować się z psychiatrą wcześniej.

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.

  • • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.

  • • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.

  • • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.

  • • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

  • • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.