Dzień dobry. Cierpię na szereg zaburzeń psychicznych. Generalnie identyfikuję sam potencjalnie za

Dzień dobry,
1.Jeśli zależy Panu na kompleksowej diagnozie to rzeczywiście trzeba udać się do specjalisty, który proponuje taką usługę. Nie każdy psycholog przeprowadza diagnozę. Jednak każdy psychoterapeuta w ramach pracy diagnozuje. Nie sądzę, żeby otrzymał pan porady po takiej diagnozie. Psycholog nie daje rad, ponieważ nie ma wiedzy co Panu konkretnie pomoże. Gdyby istniały dobre rady, które pomagają wszystkim, nie byłoby konieczności odbywania terapii tylko psycholog proponował by na dane dolegliwości odpowiednią książkę.
2. Można przeczytać krótki opis każdego z nurtów i zdecydować, który brzmi dla Pana najciekawiej, ma dla Pana sens w założeniach. Następnie udać się na konsultacje do osoby prowadzącej terapie w tym nurcie,co pomoże Panu to zweryfikować. Badania pokazują, że czynnikiem który ma największe znaczenie jest relacja. Także najważniejsze to wybrać osobę, która będzie Panu odpowiadała.
3. Czy dla Pana ma znaczenie, wygląd i płeć? Podobnie jak z dobrymi radami i tutaj nie ma reguły, tylko osobiste preferencje. Może wystarczy spojrzenie na zdjęcie i ktoś wzbudzi Pana zaufanie.
4. Psychiatra nie ma obowiązku pomagać w wyborze psychoterapeuty, też nie jest w stanie stwierdzić jaka terapia Panu pomoże, chyba że jest w tym kierunku wykształcony. Tak jak Psycholog nie wypowiada się w temacie leków, tak psychiatra nie prowadzi terapii i ma o tym ograniczoną wiedzę. Np. niektórzy psychiatrzy zalecają jedynie terapie poznawczo-behawioralną, gdyż kiedyś była ona najlepiej przebadana. Współcześnie jest natomiast wiele badań, które ukazują zalety innych nurtów.
5. Warto porozmawiać z psychologiem, psychoterapeutą o tej trudności na spotkaniu konsultacyjnym. Także, jest taki specjalista i jednocześnie może to okazać się osoba z którą zdecyduje się Pan kontynuować prace.
Nie ma Pan za co przepraszać, to nie jest prosta decyzja, a jednocześnie bardzo ważna. Pracuje z osobami, które zmagają się z perfekcjonizmem i zachęcam przy takim paraliżu decyzyjnym do wybrania wystarczająco dobrej opcji. Jak sam Pan zauważył robienie zestawienia wszystkich terapeutów jest pracochłonne i mało efektywne. Czas mija, a Pan nie podejmuje terapii.
życzę powodzenia w poszukiwaniach i owocnej pracy
Natalia Dąbrowska

Dzień Dobry, polecam skontaktować się ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas sesji. Pozdrawiam serdecznie

Dzień dobry,
przecież można udać się do 2 lub 3 specjalistów na pierwsze, niejako "zapoznawcze" wizyty.
Zdalnie wg mnie trudno dokonać naprawdę dobrego wyboru.

Wystarczy wtedy wybrać takich, którzy choć trochę Panu wydają się odpowiedni a w trakcie wizyty sprawdzić jak się z nimi Panu rozmawia, co zaproponują itd.

Z całym szacunkiem - arkusz kalkulacyjny i "zdalna analiza danych przedstawionych w internecie nie wydaje mi się odpowiednim narzędziem. Np nie "zmierzy" Pan w ten sposób np. stopnia zaufania do osoby do której Pan trafi.

Tu z doświadczenia wiem, że najważniejsza może ( ale nie musi!) okazać się relacja jaką uda się Panu stworzyć z tą osobą.

Odwagi - zdecydowanie proponuję porozmawiać i wtedy podjąć decyzję. Poza tym, nie wykluczałbym też zmiany ewentualnej terapeuty później.

Z wyrazami szacunku i życzeniami powodzenia oraz determinacji do działania - nie tylko w kwestii tej pierwszej decyzji

Jacek Czapski

Dzień dobry. Opisuje Pan bardzo typową trudność, która występuje u osób z nasilonym perfekcjonizmem, lękiem i tendencją do nadmiernego analizowania. W pewnym momencie samo poszukiwanie pomocy staje się źródłem stresu i prowadzi do paraliżu decyzyjnego. Chciałbym podkreślić, że nie jest to nic niezwykłego. Wielu pacjentów trafia do gabinetu właśnie z problemem polegającym na tym, że nie potrafią podjąć decyzji, ponieważ obawiają się, że wybiorą niewłaściwie. W praktyce klinicznej nie istnieje jednak idealny wybór. Znacznie ważniejsze jest rozpoczęcie procesu niż znalezienie „najlepszego możliwego” specjalisty.

Jeśli zależy Panu przede wszystkim na dokładnej diagnozie i omówieniu problemów, może Pan umówić się zarówno do psychologa, który oferuje konsultacje psychologiczne lub diagnostykę, jak i do psychoterapeuty prowadzącego terapię indywidualną. Pierwsze spotkania u psychoterapeuty również mają charakter konsultacyjny i służą rozpoznaniu trudności oraz ustaleniu, jaka forma pomocy będzie najbardziej odpowiednia. Nie musi Pan od razu deklarować gotowości do długoterminowej terapii.

Najważniejsze przy wyborze specjalisty są jego kwalifikacje, sposób pracy oraz Pana poczucie bezpieczeństwa podczas spotkania. Warto zwrócić uwagę, czy dana osoba ukończyła studia psychologiczne lub medyczne oraz posiada szkolenie psychoterapeutyczne w uznanym ośrodku. Dla osoby z lękiem, perfekcjonizmem i tendencją do nadmiernego zamartwiania się szczególnie dobrze przebadane są podejścia poznawczo-behawioralne, terapia schematów oraz terapia psychodynamiczna. Nie musi Pan jednak samodzielnie rozstrzygać, który nurt będzie najlepszy. To jest zadanie specjalisty.

Płeć, wiek czy wygląd terapeuty mogą mieć znaczenie, jeśli wpływają na Pana poczucie komfortu i bezpieczeństwa. Jeżeli czuje Pan, że łatwiej byłoby rozmawiać z kobietą lub z mężczyzną, warto to uwzględnić. Nie ma w tym nic niewłaściwego. Ocena atrakcyjności zdjęcia zwykle nie jest istotnym kryterium klinicznym, choć pierwsze wrażenie może wpływać na poczucie swobody. Najważniejsze jest to, czy podczas spotkania czuje się Pan rozumiany i traktowany z szacunkiem.

Psychiatra może pomóc w wyborze odpowiedniego specjalisty, ale zakres takiej pomocy zależy od czasu wizyty i stylu pracy lekarza. Wielu psychiatrów chętnie rekomenduje konkretne osoby lub ośrodki, szczególnie jeśli znają lokalne środowisko. Warto na kolejnej wizycie wprost powiedzieć, że z powodu perfekcjonizmu nie jest Pan w stanie samodzielnie podjąć decyzji i poprosić o wskazanie jednego lub dwóch konkretnych nazwisk. To często okazuje się bardzo pomocne.

Istnieją także psychologowie, którzy oferują pojedyncze konsultacje ukierunkowane na dobór formy leczenia. Podczas takiego spotkania można omówić objawy, dotychczasowe doświadczenia i uzyskać rekomendację dotyczącą dalszego postępowania. Jest to jak najbardziej uzasadniona forma pomocy.

Najważniejsze jednak jest to, aby nie próbować podjąć „idealnej” decyzji. W praktyce klinicznej znacznie lepiej sprawdza się zasada wyboru wystarczająco dobrej opcji. Jeśli specjalista ma odpowiednie kwalifikacje i budzi w Panu choć umiarkowane zaufanie, warto umówić pierwszą konsultację. Po jednym lub dwóch spotkaniach będzie Pan w stanie dużo lepiej ocenić, czy jest to osoba odpowiednia.

Paradoksalnie trudność w wyborze specjalisty jest już częścią problemu, z którym warto zgłosić się po pomoc. Oznacza to, że rozpoczęcie konsultacji może przynieść korzyść nie tylko w zakresie diagnozy, ale również w radzeniu sobie z perfekcjonizmem i lękiem. Z perspektywy klinicznej najlepszą decyzją nie jest znalezienie idealnego terapeuty, lecz wybranie jednej kompetentnej osoby i pozwolenie sobie na rozpoczęcie procesu. To pierwszy i często najtrudniejszy krok.