Czym konkretnie pacjentowi w nurcie "psychoterapii Lacana" pomaga to lingwistyczne podejście?

Jest to rodzaj psychoanalizy nie psychoterapii wywodzącej się od francuskiego psychoanalityka Jacques Lacana, który za cel swej pracy obrał odnalezienie "prawdy pragnienia nieświadomego podmiotu". Zasadniczo ten nurt zajmuje się szukaniem prawdy analizanta (nie pacjenta), więc praca taka nie opiera się na tradycyjnie rozumianych symptomach/objawach. Osobiście nie orientuję się, czy istnieje psychoterapia lacanowska jako metoda leczenia. Nie udało mi się również znaleźć takiej informacji. Mam nadzieję, że pomogłam. Jeśli jest Pan zainteresowany to zachęcam do odwiedzenia strony Polskiego Forum Pola Lacanowskiego. Pozdrawiam

Witam,
tu 'terapeuta' lacanowski, zwany powszechnie 'psychoanalitykiem lacanowskim'
Jednocześnie członek-założyciel wspomnianego przez koleżankę stowarzyszenia.
Psychoanaliza lacanowska jest tylko i wyłącznie praktyką, nie zajmuje się niczym innym.
'Podejście lingwistyczne' opiera się na teorii znaczącego i jego wpływu na formowanie się podmiotu. I - oczywiście - symptomu również. Symptom jest prawdą podmiotu. Ale jest coś jeszcze. Tym czymś się właśnie zajmujemy w 'podejściu lingwistycznym'.
Zapraszam albo do siebie albo do kogoś z FPPL.
Pozdrawiam!

To podejście pomaga pacjentowi uchwycić ukryty sens objawów, które prezentuje.
W tym nurcie zakłada się, że objawy (lęk, wybuchy złości, poczucie pustki, powtarzające się konflikty) są czymś w rodzaju komunikatu, zapisanego w języku — metaforach, powtórzeniach, lapsusach, „przypadkowych” słowach.

Dla pacjenta oznacza to, że: objaw przestaje być wrogiem do zwalczenia, zaczyna być informacją o wewnętrznym konflikcie, którego nie da się jeszcze powiedzieć wprost.
Często samo zrozumienie „dlaczego właśnie tak cierpię” obniża napięcie.