Czy jest nadzorowane nadawanie uprawnień psychoterapeucie do prowadzenia terapii? Czy można to zwery

Uprawnienia nadają towarzystwa. Osoba zaburzona może nie być skuteczna w udzielaniu pomocy i prowadzeniu terapii. To moje osobiste zdanie. Superwizor może nie być w stanie zorientować się, choć powinien, to wszystko zależy od wielu czynników.

Dzień dobry,
Dziękuję za Pana pytania dotyczące nadawania uprawnień psychoterapeutom oraz możliwości wykonywania tego zawodu przez osoby z chorobą afektywną dwubiegunową. Postaram się udzielić wyczerpujących odpowiedzi, opierając się na aktualnych przepisach prawa w Polsce.
1. W Polsce zawód psychoterapeuty nie jest jeszcze w pełni uregulowany ustawowo. Obecnie trwają prace nad projektem ustawy o zawodzie psychoterapeuty, który ma na celu wprowadzenie formalnych wymagań i standardów dla osób wykonujących ten zawód. Projekt ten przewiduje m.in. utworzenie rejestru psychoterapeutów oraz określenie wymagań edukacyjnych i etycznych. Do czasu wejścia w życie takiej ustawy, kwalifikacje psychoterapeutów są weryfikowane głównie przez organizacje branżowe, takie jak Polskie Towarzystwo Psychologiczne czy Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, które prowadzą certyfikacje i nadzór nad swoimi członkami.
2. Obecnie nie istnieje centralny, państwowy rejestr psychoterapeutów, co utrudnia weryfikację ich kwalifikacji. Jednakże, niektóre stowarzyszenia zawodowe prowadzą własne listy certyfikowanych psychoterapeutów. Przykładowo, Polskie Towarzystwo Psychologiczne oraz Polskie Towarzystwo Psychiatryczne udostępniają informacje o swoich członkach posiadających certyfikaty. Zaleca się, aby przed podjęciem terapii sprawdzić, czy dany terapeuta posiada certyfikat uznanej organizacji oraz jakie ma wykształcenie i doświadczenie.
3. Obecnie nie ma formalnych przepisów prawnych, które jednoznacznie zabraniałyby osobom z chorobą afektywną dwubiegunową wykonywania zawodu psychoterapeuty. Kluczowe jest jednak, aby taka osoba była w stabilnym stanie zdrowia, pod stałą opieką lekarską i terapeutyczną oraz aby jej choroba nie wpływała negatywnie na jakość świadczonej pomocy. W praktyce, ośrodki szkoleniowe i certyfikujące często przeprowadzają rozmowy kwalifikacyjne oraz wymagają odbycia własnej terapii, co może pomóc w ocenie predyspozycji kandydata do wykonywania zawodu.
4. Superwizja jest kluczowym elementem pracy psychoterapeuty i polega na regularnych konsultacjach z doświadczonym specjalistą w celu omówienia przypadków terapeutycznych oraz własnego funkcjonowania w roli terapeuty. Jeśli psychoterapeuta ma poważne problemy osobiste lub zdrowotne, które wpływają na jego pracę, rzetelny superwizor powinien to zauważyć i podjąć odpowiednie kroki, takie jak zalecenie dodatkowej terapii własnej, przerwy w pracy czy nawet zgłoszenie sprawy do odpowiednich organów.
Podsumowując, choć obecnie brak jest pełnych regulacji prawnych dotyczących zawodu psychoterapeuty w Polsce, trwają prace nad wprowadzeniem odpowiednich przepisów. Weryfikacja kwalifikacji terapeuty jest możliwa poprzez organizacje branżowe, a superwizja stanowi mechanizm kontrolny mający na celu zapewnienie jakości świadczonych usług.
Pozdrawiam serdecznie,
Radosław Helwich

W naszym kraju nadal trwają prace nad ustawą, która regulowałaby pracę psychoterapeutów. Uprawienia do wykonywania zawodu są nadawane przez towarzystwa psychoterapeutyczne, takie jak m.in :
Polskie Towarzystwo Psychologiczne,
Polskie Towarzystwo Psychiatryczne,
Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej,
Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej.

Jeśli psychoterapeuta należy do towarzystwa i jest po procesie certyfikacji (ukończył szkolenie, a także poszedł do egzaminu i otrzymał pozytywny wynik), może znajdować się na publicznej liście certyfikowanych psychoterapeutów.

W Polsce również nie ma instutucji, która by regularnie sprawdzała stan zdrowa pomagaczy, oczywiście sama diagnoza nie wyklucza z możliwości wykonywania zawodu, jednak ważne jest to, czy choroba jest leczona i czy stan psychoterapeuty jest stabilny, nie wpływa negatywnie na procesy terapeutyczne. To czy superwizor zorientuje się, że jest okłamywany, w dużej mierze zależy od osoby superwizora, a także nasilenia objawów u psychoterapeuty, który jest w epizodzie choroby.


Pozdrawiam serdecznie,
Anita Milanowska