Czy brak ochoty na nic i niezdolność do odczuwania przyjemności, są objawami depresji?

Dobry wieczór, tydzień czasu to za mało żeby zdiagnozować depresje. Z jakiegoś powodu, bo bez powodu nie pojawia się lęk, smutek, oddalanie się od bliskich osób, czujesz się jakby nie było wyjścia. Trudno mi powiedzieć, znam za mało szczegółów, żeby coś poradzić. W tej sytuacji przydałaby się szczera rozmowa z kimś komu można zaufać, zwierzyć się, wypłakać.

Tydzień to zbyt krótki czas, by zdiagnozować depresję. Dodatkowo nie można postawić takiej diagnozy na podstawie kontaktu mailowego czy internetowego. By postawić diagnozę, określić przyczyny stanu, odczuwanych dolegliwości, potrzebny jest osobisty kontakt ze specjalistą. Zachęcam do wizyty u psychologa. Pozdrawiam, Agata Hensoldt-Jankowska, Ośrodek Psychoterapii Przystań

Objawy, które Pani opisuje mogą wskazywać na depresję, myślę że powinna Pani skorzystać z pomocy psychologa i psychiatry. Pozdrawiam

Witam, Okres tygodnia jest zbyt krótki by móc postawić diagnozę depresji. Jeśli stan taki nadal się będzie utrzymywał, wtedy proszę rozważyć konsultację u psychologa. Pozdrawiam. Gabriela Lewicka-Śliwa

Witam, występowanie objawów o których piszesz w postaci obniżonego nastroju, unikania kontaktu itp. w okresie ostatniego tygodnia stanowią zbyt małą ilość przesłanek do postawienia diagnozy dotyczącej depresji. Na chwilę obecną rozpatrywała bym to w kategoriach kryzysu. Ważny jest fakt czy taki stan pojawił się u Ciebie po raz pierwszy, co wydarzyło się ostatnio w twoim życiu? Proponuję udać się do psychologa lub pedagoga szkolnego (jeżeli jesteś w trakcie edukacji) który pomoże Ci odnaleźć przyczynę Twojego złego samopoczucia i pomoże odzyskać równowagę emocjonalną.

Witam, tydzień czasu występowania objawów to trochę za mało, żeby na tej podstawie postawić diagnozę depresji. Jak również internet to nie jest miejsce, gdzie mozna by się o profesjonalną diagnozę pokusić. Zachęcam do rozmowy ze starszą, zaufaną osobą i ewentualnego szukania pomocy u specjalisty, jeśli będzie taka konieczność

Witaj, Trudno zdiagnozować depresję na podstawie objawów, które - jak piszesz - trwają zaledwie od tygodnia. Czy pojawiły się nagle? Czy występowały stopniowo? Stan, który opisujesz może być wynikiem działania stresu i koniecznie powinnaś spotkać się z psychologiem, który pomoże Ci określić źródła takiej sytuacji i odnaleźć sposoby rozwiązania jej. Pamiętaj, że ze stresem i jego powodami dużo łatwiej radzić sobie, kiedy problem się zaczyna niż wtedy, kiedy jest już zaawansowany. Głowa do góry i nie zwlekaj z decyzją o spotkaniu ze specjalistą. Pozdrawiam

Witam, Stwierdzenie czy ktoś ma depresję wymaga ustalenia, w jakich okolicznościach się ona pojawiła. Czy jest to efekt chwilowego, czy przewlekłego stresu, np. silnego emocjonalnego przeżycia po rozstaniu lub utracie bliskiej osoby. Czy jest to raczej skłonność w pewien sposób uwarunkowana genetycznie, niezależna od pozytywnych lub negatywnych okoliczności i np. chorowali lub chorują na nią członkowie rodziny. Z pani opisu wynika, że doświadcza pani nastrojów depresyjnych, które zaburzają pani normalne funkcjonowanie. Jeśli pani samopoczucie jest spowodowane konkretnym negatywnym wydarzeniem, jest szansa, że jest to chwilowe i po udzieleniu fachowej pomocy wróci pani do zdrowia. Być może wystarczy nauczyć się rozpoznawania szkodliwie działających na panią czynników i radzenia sobie ze stresem. Jest to prawdopodobne, gdyż znajduje się pani w wieku szczególnie podatnym na występowanie silnych reakcji emocjonalnych nawet przy niewielkiej negatywnej sile działających na panią bodźców. Niemniej warto by było umówić się na wizytę do lekarza psychiatry aby zdiagnozować objawy i jeśli to potrzebne skorzystać z psychoterapii.

Rozumiem, że znalazłaś się w trudnej sytuacji. Jest Ci źle z tym jak się czujesz i trudno sobie z tym poradzić samej. Piszesz, że nie chcesz zwierzyć się osobom, które znasz. Czasem łatwiej o swoich trudnościach opowiedzieć komuś z zewnątrz. Myślę, że warto byś rozważyła kontakt z kimś kto będzie mógł Ci udzielić fachowej pomocy. Proponuję byś rozważyła spotkanie z psychologiem. Bez osobistego kontaktu nie można odpowiedzieć na pytanie, czy to czego doświadczasz jest związane z chorobą, czy ma inne podłoże.