Czy adhd do choroba? Jakkolwiek absurdalnie by to brzmialo, kolega ma adhd i caly czas mu wmawiaja,

Dzień dobry, ADHD to nie choroba, a zaburzenie, inny sposób funkcjonowania mózgu, związany z neurorożnorodnością. Objawia się trudnościami w koncentracji, regulacji emocji czy nadpobudliwością. Osoba z ADHD często musi włożyć więcej wysiłku, aby poradzić sobie z codziennymi zadaniami. Nie jest "chora", tylko potrzebuje większego zrozumienia. Pozdrawiam, Julianna Skawińska

ADHD nie jest „chorobą”, lecz zaburzeniem neurorozwojowym. To odmienność funkcjonowania, a nie coś, co trzeba „wyleczyć”, jak infekcję. Osoby z ADHD potrzebują zrozumienia i dostosowanego wsparcia – nie stygmatyzowania. Co ważne, ADHD nie oznacza braku inteligencji, złej woli ani lenistwa. Jest to trwały wzorzec funkcjonowania, który może wpływać na życie codzienne, edukację, relacje społeczne i emocjonalne – ale przy odpowiednim wsparciu (psychoterapia, psychoedukacja, czasem farmakoterapia) wiele osób z ADHD świetnie sobie radzi.

W klasyfikacji ICD-11 (my dopiero będziemy tę klasyfikację do Polski wprowadzać, obecnie można spotkac jeszcze ICD 10) , ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) jest ujęte w rozdziale Zaburzenia neurorozwojowe (6A05) i charakteryzuje się przewlekłym (co najmniej 6 miesięcy) deficytem uwagi i/lub nadpobudliwością-impulsywnością, które negatywnie wpływają na funkcjonowanie w różnych obszarach życia.

W praktyce ADHD to swego rodzaju zestaw określonych zachowań, zniekształceń poznawczych, czy dysfunkcji, które rzutują na codzienne życie.

To bardzo ważne i trafne pytanie. ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) nie jest chorobą – to zaburzenie neurorozwojowe. Oznacza to, że mózg osoby z ADHD rozwija się i funkcjonuje nieco inaczej, zwłaszcza w obszarach odpowiedzialnych za uwagę, kontrolę impulsów i regulację emocji.

Nie oznacza to jednak, że taka osoba jest „chora” w tradycyjnym sensie tego słowa. ADHD nie jest infekcją, nie jest zaburzeniem psychicznym typu psychoza, ani czymś, co się „łapie”. To raczej inny sposób działania układu nerwowego, który bywa wymagający – ale nie równoznaczny z „byciem chorym”.

Wiele osób z ADHD może świetnie funkcjonować, osiągać sukcesy i budować satysfakcjonujące życie – pod warunkiem, że ich trudności są rozumiane i wspierane, a nie stygmatyzowane.

To, że ktoś ma ADHD, nie czyni go „chorym” ani „gorszym”. Czyni go po prostu osobą, która potrzebuje innych strategii działania, nauki i życia – a nie ocen i etykietek.

Jeśli Pana kolega mierzy się z niezrozumieniem ze strony otoczenia, być może warto razem poszukać rzetelnych źródeł (np. książek, podcastów, konsultacji ze specjalistą), które pomogą mu nie tylko się obronić, ale też wzmocnić w tym, kim jest.

Szanowny Panie,

Rozumiem, że temat ADHD bywa często mylnie odbierany i budzi wiele nieporozumień. Chciałabym podkreślić, że ADHD nie jest chorobą ani zaburzeniem psychicznym, lecz atypowością systemu nerwowego. To inny sposób funkcjonowania mózgu, który wpływa na uwagę, impulsywność i poziom energii.

Jednak gdy ADHD nie jest odpowiednio wspierane — na przykład w stresującym środowisku pracy, w rodzinie lub w szkole, gdzie nie ma zrozumienia i odpowiednich narzędzi — może dojść do rozwoju poważniejszych problemów, takich jak zaburzenia lękowe, depresja, choroba afektywna dwubiegunowa czy OCD. Dlatego tak ważne jest stworzenie przyjaznego i wspierającego otoczenia oraz dostosowanie metod pracy i nauki do indywidualnych potrzeb osoby z ADHD.

W terapii ADHD świetnie sprawdzają się podejścia takie jak terapia poznawczo-behawioralna, która uczy skutecznych strategii radzenia sobie z trudnościami oraz terapia integracyjna krótkoterminowa, pomagająca zrozumieć swoje emocje i lepiej funkcjonować w codziennym życiu.

Warto pamiętać, że odpowiednia terapia i czasem farmakoterapia mogą znacznie poprawić komfort życia osoby z ADHD i pomóc uniknąć dodatkowych problemów zdrowotnych. Jeśli ma Pan pytania lub potrzebuje wskazówek, chętnie pomogę.

Zapraszam do kontaktu online