co to znaczy, że machanizm obronny introjekcji jest włączany (jakby "połykany") do osobowości nieświ

Introjekcja polega na "uwewnętrznieniu" postaw i zachowań z zewnątrz, tj. używając tego mechanizmu obronnego "połykamy" postawy, zachowania i uczucia ważnych dla nas osób. Jest on przede wszystkim stosowany przez dzieci. Introjekcja (jak i projekcja, która jest przeciwieństwem introjekcji) pomaga dzieciom "wchłonąć" postawy bliskich osób (przeważnie rodziców), zanim dobrowolnie zdecydują, z kim chcą się identyfikować. Działa on nieświadomie.

Mechanizm obronny introjekcji polega na tym, że jednostka nieświadomie absorbuje (jakby "połyka") pewne cechy, postawy lub emocje innych ludzi do swojej osobowości. Oznacza to, że jednostka identyfikuje się z cechami innych i stara się wewnętrznie zreplikować te cechy w swojej osobowości.

Proces introjekcji jest zazwyczaj nieświadomy, co oznacza, że jednostka nie jest świadoma, że przeprowadza ten mechanizm obronny. W praktyce oznacza to, że osoba pochłania pewne postawy, przekonania lub emocje innych ludzi, ale nie zdaje sobie z tego sprawy. To może być wynikiem subtelnych wpływów, które miały miejsce w przeszłości, lub może to być reakcją na sytuacje stresujące.

Introjekcja może być używana jako mechanizm obronny, aby uniknąć bardziej przykrych uczuć lub myśli. Na przykład, osoba może internalizować negatywne przekonania o sobie, które inni na nią nakładają, w celu uniknięcia poczucia winy lub wstydu. To może prowadzić do problemów z tożsamością i samooceną.

Warto zrozumieć mechanizmy obronne, takie jak introjekcja, ponieważ mogą one wpływać na nasze zachowanie i samopoczucie.

Dzień dobry.
Dzieci już od pierwszych chwil obserwują zachowania otaczających ich ludzi, a zwłaszcza rodziców. Dość szybko zaczynają zauważać, że w danych okolicznościach rodzice zachowują się w podobny sposób, uznaje więc, że jest to sposób, w jaki należy się zachowywać. Dziecko tworzy swego rodzaju kalkę zachowania rodzica, a następnie wchłania ją doprowadzając do tego, że jest częścią jego samego. Introjekcję pewnych konstruktów rodzicielskich możemy w zasadzie rozpatrywać jako formę uczenia się, a wyniki tej nauki oprócz dodania nam wiedzy, tworzą też to kim my jesteśmy, dlatego często mówi się "a, no jestem taka nerwowa po mamie na pewno". I tak, do introjekcji dochodzi nieświadomie.
To tak czysto o introjekcji, nie wypowiem się natomiast nad jej sensem jako mechanizmu obronnego, gdyż nie jestem psychoanalitykiem. Szkoła ta twierdzi, że dzieci robią to, by w pewien sposób uniknąć uświadomienia wrogich, czy też nieakceptowanych impulsów. Ja rozpatruje to zjawisko czysto z punktu teorii uczenia się.
Mam nadzieję, że pomogłem rozwiać wątpliwości.
Pozdrawiam.