Co mam zrobić z tym, że dziecko kradnie pieniądze?

Dzień dobry. Rozumiem Państwa niepokój. Ośmioletnie dziecko zazwyczaj wie już, że nie wolno zabierać cudzych pieniędzy, dlatego takiego zachowania nie należy bagatelizować. Jednocześnie nie warto nazywać córki „złodziejką”, „kłamczuchą” ani „złym dzieckiem”. Należy stanowczo ocenić zachowanie, ale nie przekreślać dziecka. Najpierw proszę spokojnie porozmawiać z córką, najlepiej wtedy, gdy emocje już opadną. Można powiedzieć: „Wiemy, że wzięłaś pieniądze. Zabieranie cudzych rzeczy jest niedopuszczalne. Chcemy jednak zrozumieć, dlaczego to zrobiłaś”. Warto ustalić, na co potrzebowała pieniędzy, czy ktoś ją do tego namówił, czy chciała coś kupić, zaimponować koleżankom, zwrócić na siebie uwagę albo odreagować złość. Dzieci mogą zabierać pieniądze z różnych powodów, dlatego samo ukaranie bez poznania przyczyny często nie rozwiązuje problemu. Pieniądze powinny zostać oddane. Córka nie może odnieść korzyści z ich zabrania. Jeżeli pieniądze zostały wydane, należy ustalić odpowiedni do wieku sposób naprawienia szkody, na przykład zwrot z kieszonkowego. Po naprawieniu sytuacji nie powinno się miesiącami wypominać jej tego zdarzenia. Zalecane jest jasne postawienie granicy, zwrot zabranej rzeczy oraz unikanie poniżania, długich kazań i straszenia, że dziecko „wyrośnie na złodzieja”. Na pewien czas warto również zabezpieczyć gotówkę i karty, ale nie przedstawiać tego jako zemsty. W domu powinny obowiązywać krótkie i konkretne zasady, na przykład: „Nie bierzemy cudzych rzeczy bez pytania”, „Gdy czegoś potrzebujesz, mówisz o tym dorosłemu” oraz „Polecenia wykonujemy po jednym przypomnieniu”. Rodzice muszą reagować podobnie i nie podważać wzajemnie swoich decyzji. Gdy córka „nie słucha”, proszę ograniczyć wielokrotne mówienie z daleka. Należy podejść, nawiązać kontakt, wydać jedno krótkie polecenie i poprosić, żeby powtórzyła, co ma zrobić. Konsekwencje powinny być przewidywalne, krótkie i związane z zachowaniem. Krzyk, zawstydzanie i bardzo surowe kary mogą zwiększyć ukrywanie prawdy zamiast uczyć odpowiedzialności. Proszę także porozmawiać z wychowawcą i sprawdzić, czy podobne trudności występują w szkole, czy córka nie doświadcza konfliktów, odrzucenia lub namawiania przez rówieśników. Warto codziennie znaleźć dla niej choć kilkanaście minut spokojnej uwagi bez pouczania i rozliczania. Dziecko potrzebuje nie tylko granic, ale również dobrej relacji z rodzicem. Jeżeli zabieranie pieniędzy powtarza się, córka regularnie kłamie, jest agresywna, niszczy rzeczy, ma nasilone problemy w szkole albo nastąpiła wyraźna i nagła zmiana jej zachowania, wskazana jest konsultacja z psychologiem dziecięcym. Powtarzające się kradzieże mogą być objawem trudności emocjonalnych, problemów rodzinnych, rówieśniczych lub kłopotów z kontrolowaniem impulsów i wymagają poznania przyczyny, a nie wyłącznie karania.