Co mam robić? Moja terapeutka zachorowała, ma. L4 przez pół roku. Mam chodzić do innej. A u swojej b

Najważniejsze, żeby była Pani nadal pod opieką specjalisty, szczególnie jeżeli Pani nastrój lub emocje uniemożliwiają funkcjonowanie. O jaki szpital Pani pyta? W przypadku zagrożenia życia można dzwonić na 112, tam Panią poinstruują, gdzie może uzyskać Pani fachową pomoc, a lekarz psychiatra zdecyduje czy ma Pani udać się na oddział.
Rozumiem, że zmiana terapeuty jest dla Pani bardzo trudnym doświadczeniem. Proszę spróbować pomyśleć o tym w ten sposób, że jest to okazja, ażeby spojrzał ktoś na Panią z innej perspektywy - bardzo możliwe, że ta zmiana zakończy się z korzyścią dla Pani.
W razie jakichkolwiek wątpliwości służę pomocą.
Pozdrawiam! Paweł Wencki Eunoia

Rozumiem, że znajduje się Pani w bardzo trudnej sytuacji, przerwa po sześciu lata terapii może budzić wiele niepokoju i poczucia zagubienia. To naturalne, że czuje Pani lęk przed zmianą i niepewność co do dalszych kroków. Utrata regularnego wsparcia terapeutycznego może wydawać się przytłaczająca.
Warto dać sobie czas na oswojenie się z tym, co się dzieje. Może Pani spróbować spotkań z innym terapeutą/tką, nawet tymczasowo, aby otrzymać wsparcie, którego teraz Pani potrzebuje. Ważne, żeby nie była Pani z tym sama. W przypadku nagłego pogorszenia proszę pamiętać o możliwości udania się na izbę przyjęć najbliższego szpitala psychiatrycznego gdzie lekarze psychiatrzy pełnią całodobowy dyżur.

Co mam robić? Moja terapeutka zachorowała, ma. L4 przez pół roku. Mam chodzić do innej. A u swojej byłam sześć lat (psychoterapia psychoanalityczna). Jak dostać się do szpitala na ten czas, jak przestać myśleć, jak samemu dostać zwolnienie? Jak przeżyć?

To bardzo trudna sytuacja, zwłaszcza po tylu latach pracy razem. Rozumiem, że możesz czuć się zagubiona i przytłoczona. Ważne, żebyś nie zostawała z tym sama — może warto porozmawiać z kimś z przychodni, gdzie chodziłaś, o możliwości wsparcia zastępczego albo kontaktu z innym terapeutą na czas nieobecności Twojej terapeutki. Jeśli czujesz, że jest Ci bardzo ciężko, możesz też skontaktować się z lekarzem rodzinnym albo zgłosić się do izby przyjęć psychiatrycznej — tam pomogą Ci dobrać odpowiednią formę pomocy i wystawić zwolnienie. Nie musisz przez to przechodzić sama.