Pytania pacjentów (17)

Tak – standardowa gastroskopia może wykryć zakażenie Helicobacter pylori, ale tylko wtedy, gdy podczas badania pobrano wycinki i wykonano odpowiednie testy (najczęściej test ureazowy lub badanie histopatologiczne).... Więcej

Nawracające zapalenie błony śluzowej żołądka nie zawsze jest związane z zakażeniem bakterią Helicobacter pylori. Istnieją również inne możliwe przyczyny, m.in. działanie niektórych leków, refluks żółciowy,... Więcej

Lek Prokit (lek prokinetyczny, poprawiający motorykę przewodu pokarmowego) u części pacjentów może niestety powodować działania niepożądane, takie jak nudności, ból brzucha czy uczucie „przelewania”. Opisywane... Więcej

Opisane objawy mogą sugerować chorobę refluksową przełyku, w tym tzw. refluks pozaprzełykowy (gardłowo-krtaniowy). W takiej postaci objawy często są mniej typowe i nie zawsze dobrze reagują na standardowe... Więcej

To, co Pani opisuje – biegunka po antybiotyku, ból podbrzusza promieniujący do lędźwi, mdłości, trudności w połykaniu oraz ucisk w klatce piersiowej po posiłku – wymaga dokładnej oceny gastrologicznej... Więcej

Przed wykonaniem testu oddechowego w kierunku SIBO rzeczywiście zaleca się czasowe odstawienie niektórych leków, w tym inhibitorów pompy protonowej, takich jak Dexilant, ponieważ mogą one zmniejszyć wiarygodność... Więcej

W opisanej sytuacji najwłaściwsza będzie konsultacja u gastroenterologa, który zajmuje się zarówno wątrobą, jak i drogami żółciowymi oraz górnym odcinkiem przewodu pokarmowego i najlepiej oceni całość... Więcej

Leków Reflu-G i Prokit nie trzeba odstawiać przed gastroskopią – nie zafałszują wyniku testu w kierunku Helicobacter pylori.

Przed gastroskopią żołądek powinien być pusty, aby badanie było bezpieczne i dokładne. Do 2–3 godzin przed badaniem można napić się niewielkiej ilości czystej wody, jeśli gastroskopia odbywa się w miejscowym znieczuleniu. W przypadku sedacji anestezjologicznej przerwa od przyjmowania płynów powinna być dłuższa.
Energetyki, nawet bez cukru, nie są zalecane przed badaniem. Zawierają kofeinę, która pobudza wydzielanie soku żołądkowego, oraz sztuczne słodziki i dodatki, które mogą podrażniać błonę śluzową i zaburzać obraz endoskopowy.
Podsumowując: przed gastroskopią najlepiej pić wyłącznie wodę, a energetyki – nawet bez cukru – należy odstawić co najmniej 6–8 godzin przed badaniem.

Na podstawie przedstawionych wyników USG i badań laboratoryjnych sytuacja wygląda spokojnie – trzustka nie wykazuje zmian ogniskowych ani powiększenia, wyniki wątrobowe, morfologia i amylaza są w normie. Wątroba jest nieco powiększona (146 mm), co samo w sobie nie musi oznaczać choroby, zwłaszcza przy prawidłowych badaniach krwi.
Jednak ze względu na niewielkie powiększenie wątroby, rekomenduję konsultację gastroenterologiczną w celu omówienia możliwych przyczyn dalszej diagnostyki. W zależności od ewentualnych objawów i ryzyka klinicznego może być wskazane wykonanie rezonansu magnetycznego jamy brzusznej, który pozwala dokładniej ocenić wątrobę i trzustkę, nawet jeśli USG nie wykazało zmian ogniskowych.
Podsumowując: wyniki nie budzą obecnie niepokoju, ale poszerzenie diagnostyki w formie konsultacji gastroenterologicznej i ewentualnego rezonansu jest uzasadnione.

Refluks nocny, szczególnie przy nadżerkach przełyku, jest stanem, który może być niebezpieczny – może prowadzić do dalszego uszkodzenia przełyku i nasilać objawy sercowo-oddechowe. Ataki, które Pan opisuje – szybki puls, uczucie lęku, duszność – wymagają uwagi. Nie zaleca się wywoływania wymiotów ani odchrząkiwania na siłę, może to dodatkowo podrażnić przełyk.
Kilka praktycznych wskazówek:
Pozycja snu: uniesienie wezgłowia łóżka zmniejsza cofanie się treści żołądkowej do przełyku. Dieta: stosować zasady diety refluksowej – unikać tłustych, ostrych potraw, alkoholu, kawy, szczególnie wieczorem.
Szczegóły: dieta w chorobie refluksowej ze strony mp.pl
Leki: Prokit dawkę wieczorną najlepiej przyjąć ok 30 min przed snem; Gastrotuss można zastosować 10-15 min przed snem, a nie dopiero w trakcie ataku. Podczas ataku: usiąść, spokojnie oddychać, wypić kilka łyków wody alkalicznej. Dawka PPI (Emanera 20 mg) może być niewystarczająca w Pana przypadku – wymaga to oceny przez gastrologa, zwłaszcza przy nadżerkach i nasilonych objawach.
W Pana przypadku konieczna jest konsultacja gastrologiczna, żeby dostosować leczenie, zapobiec powikłaniom i zmniejszyć ryzyko ciężkich ataków refluksu nocnego.

W przypadku bólu o charakterze ciągłym i gniotącym, który nie reaguje na standardowe leczenie (IPP, lek rozkurczowy, dieta) , brak choćby minimalnej poprawy po tygodniu jest sygnałem, że diagnostyka powinna zostać rozszerzona. Należy pamiętać, że ból w nadbrzuszu nie zawsze pochodzi z żołądka – może on wynikać z problemów z innymi narządami jamy brzusznej, takimi jak drogi żółciowe czy trzustka.
W takiej sytuacji zasadne jest ponowne badanie lekarskie i indywidualna ocena, ponieważ dopiero na tej podstawie można zdecydować o dalszych krokach i ewentualnych badaniach.
Sugeruję konsultację u gastrologa. Specjalista po zebraniu dokładnego wywiadu i zbadaniu będzie mógł zdecydować o celowości wykonania konkretnych badań (takich jak USG jamy brzusznej, odpowiednie laboratoryjne, czy gastroskopia, w celu bezpośredniej oceny śluzówki), co pozwoli na wdrożenie celowanego leczenia zamiast terapii empirycznej.

Z przedstawionego opisu wynika, że rozpoznana u Pani gastropatia rumieniowa antrum to łagodny obraz stanu zapalnego błony śluzowej żołądka. Co istotne – zmiany tego typu zazwyczaj nie korelują z tak silnymi dolegliwościami bólowymi, jakie Pani opisuje.
W sytuacji, gdy standardowe leczenie farmakologiczne nie przynosi ulgi, niezbędna jest ponowna, kompleksowa ocena gastrologiczna. Konieczne jest rozszerzenie diagnostyki poza samą gastroskopię (m.in. o diagnostykę obrazową i laboratoryjną), aby wykluczyć inne przyczyny bólu w obrębie jamy brzusznej, które mogą wymagać zupełnie innego schematu leczenia.
Przy tak nasilonym bólu kluczowa jest indywidualna, kompleksowa ocena przez lekarza, a nie tylko kontynuacja leczenia na podstawie samego wyniku gastroskopii.

Spoglądając na opis, który Pani przytoczyła, muszę wyjaśnić jedną istotną rzecz, przytoczona informacja to najprawdopodobniej rozpoznanie kliniczne (kod statystyczny), a nie wynik badania.
Proszę się nie przerażać sformułowaniem „nowotwór o niepewnym charakterze”. W nomenklaturze medycznej każdy polip jest traktowany jako „nowotwór” (czyli nowa tkanka), a dopisek „o niepewnym charakterze” oznacza po prostu, że lekarz wykonujący badanie widział zmianę, usunął ją i wysłał do laboratorium, aby histopatolog określił, czy jest to zmiana łagodna, czy inna. Dopiero wynik histopatologiczny da nam ostateczną odpowiedź.
Aby postawić diagnozę i zaplanować leczenie, musimy poczekać na pełne opisy histopatologiczne (zarówno z kolonoskopii, jak i gastroskopii w kierunku przełyku Barretta).
Gdy uzyska Pani komplet badań (opisy obu badań + oba wyniki histopatologiczne) zapraszam do gastrologa. Dopiero mając te „puzzle” w całości, będziemy mogli z całą pewnością ocenić Pani stan zdrowia i wdrożyć odpowiednie kroki.
Do czasu wizyty warto nie wyciągać wniosków na podstawie pojedynczych sformułowań z wyników – terminologia medyczna bywa myląca a przede wszystkim stresująca dla pacjenta.
Życzę, żeby dalsza diagnostyka przyniosła jasną odpowiedź i skuteczne rozwiązanie problemu.

Mikroskopowe zapalenie jelita grubego to stan zapalny, który jest widoczny wyłącznie pod mikroskopem – jelito w trakcie kolonoskopii często wygląda zupełnie zdrowo.
Stan zapalny jelita przyczynia się do zwiększonej przepuszczalności bariery jelitowej. Do krwi mogą przedostawać się substancje, które drażnią zakończenia nerwowe w skórze i wywołują świąd.
Konieczne jest wdrożenie leczenia celowanego na MZJG, uspokojenie stanu zapalnego w jelitach często wycisza objawy pozajelitowe. Jeśli świąd jest uporczywy, warto sprawdzić, czy nie ma on podłoża typowo dermatologicznego, niezależnego od jelit.

Opisane przez Pana objawy mogą mieć związek z refluksem. Pieczenie w przełyku i za mostkiem jest dla tej choroby dość typowe, a nieświeży oddech jak najbardziej może pochodzić z górnego odcinka przewodu pokarmowego.
Jeśli dolegliwości utrzymują się od kilku miesięcy, zdecydowanie warto zgłosić się do gastrologa, żeby ocenić, czy obraz odpowiada chorobie refluksowej i czy są wskazania do dalszej diagnostyki.
Gastroskopia nie zawsze jest konieczna „z góry” – decyzję o jej wykonaniu podejmuje się indywidualnie, po konsultacji, biorąc pod uwagę charakter objawów i ich czas trwania.

Pani wątpliwości są w pełni uzasadnione i wynikają z dobrej znajomości specyfiki choroby. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG), podstawowym standardem leczenia jest terapia podtrzymująca, nawet w okresie pełnej remisji klinicznej i endoskopowej.
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest chorobą przewlekłą. Leki z grupy aminosalicylanów (takie jak sulfasalazyna czy mesalazyna) faktycznie podtrzymują remisję, chroniąc przed nawrotem stanu zapalnego (zaostrzeniem). Ale też działają chemoprewencyjnie (znacząco zmniejszają ryzyko rozwoju raka jelita grubego u osób z WZJG).
W wyjątkowych, indywidualnie rozpatrywanych przypadkach bardzo łagodnego przebiegu można pozwolić sobie na próbę odstawienia leczenia ale to zależy od całego kontekstu klinicznego. Bilans korzyści i ryzyk wynikający z odstawienia leczenia zawsze podejmuje się dla konkretnego przypadku.
Życzę dużo zdrowia i utrzymania remisji jak najdłużej!