Przemysław Cynkier

Lekarz z pewnością jest inteligentny i przenikliwy, choć ma dość nieempatyczny stosunek do pacjenta. W trakcie wizyt ten brak empatii prawie doprowadzał mnie do łez (jakoby to wszystko była moja wina) , aczkolwiek dzisiaj z perspektywy czasu, kiedy jestem w niebo lepszej kondycji psychicznej, widzę że lepsza była dla mnie terapia wstrząsowa niż sympatyczne prowadzenie psychoterapii, które by do mnie w ogóle nie dotarło, gdyż miałam bardzo wrogi stosunek do otaczającej mnie rzeczywistości.
Może i wizyty nie były miłe, ale z pewnością o wiele gorsze były problemy psychiczne, z którymi musiałam się zmierzyć.
Wydaje mi się że lekarz wie co robi a jego brak empatii jest jedną z metod zachowania względem pacjenta.
Tak więc wystawiam pozytywną opinię, bo dla mnie liczy się skuteczność - a dzisiaj jestem człowiekiem któremu z pomocą odpowiedniego podejścia, zastosowanej farmakologii i psychoterapii, udało się osiągnąć jakiś stabilny stan psychiczny.
Dziękuję za przywrócenie mnie do świata względnie zdrowych chociaż kto zachorował raz, zawsze będzie już narażony na remisje.

Pare lat temu uratował mi życie, byłem w kompletnej rozsypce i z wielkimi zaburzeniami lękowymi. Lekarz prześwietlił mnie dokładnie i zaproponował terapie farmakologiczna + psychoterapię w tym samym ośrodku. Przeprowadza szeroki wywiad. Ma dobry kontakt z pacjentem, jest wyrozumiały, inteligentny. Polecam

Do przychodni przyszłam 14 dni po poronieniu w 18 tc (jeszcze w połogu) ze skierowaniem od lekarza pierwszego kontaktu z zaznaczeniem "pilne" ze zdiagnozowaną depresją poporodową, gdzie zgodnie z prawem powinna zostać udzielona mi pomoc psychiatryczna i psychologiczna w ciągu maksymalnie 7 dni. Niestety tej pomocy nie uzyskałam od Pana doktora. W recepcji usłyszałam, że wizyta zostanie mi wyznaczona za 4 miesiące. Kiedy zwróciłam uwagę, że jestem po porodzie i mam skierowanie "pilne", usłyszałam: "Wszyscy tu przychodzą z pilnymi skierowaniami. Proszę się udać do gabinetu lekarza i zapytać, czy Panią przyjmie." Poszłam i zapytałam. Otrzymałam odpowiedź, że mam się zarejestrować w rejestracji na dole i czekać jak wszyscy inni na swój termin. Kiedy zwróciłam uwagę, że zgodnie z informacją w rejestracji czas oczekiwania wynosi 4 miesiące w przypadku pilnych skierowań, Pan doktor odpowiedział: "mam limity wizyt nałożone przez NFZ, których nie przeskoczę. Proszę wyjść i się zapisać na wizytę. Jak Pani nie odpowiada, to proszę iść do NFZ" - cytat usłyszany z ust lekarza. Wyszłam z przychodni poczuciem winy, z płaczem, bez żadnego wsparcia.
Z tym samym skierowaniem udałam się do innej przychodni, gdzie przyjęto mnie jeszcze tego samego dnia. Ze względu na jeszcze dłuższy czas oczekiwania na kolejną wizytę w przychodni, w której udzielono mi wcześniej pomocy, ponownie musiałam wrócić do Pana doktora i wyznaczyć się na kolejną wizytę za 4 miesiące. Wyznaczono mnie na konkretny termin na godz. 8 rano. Jak się potem okazało, wszyscy czekający pod gabinetem byli umówieni na tą samą godzinę. Lekarz pojawił się w gabinecie o 9:30 i zaczął przyjmować pacjentów. Wizyty kolejnych pacjentów w kolejce trwały od 5 do 10 min. Moja wizyta trwała jeszcze krócej. Lekarz zapytał mnie jakie leki przyjmuję. Powiedziałam jakie ostatnio zostały mi przepisane. Lekarz nic więcej nie mówiąc, wypisał mi receptę na te same leki i kazał przyjmować tak samo. Nie było wywiadu lekarskiego, czy nawet pytania, czy leki pomagają. Nie pomagały i przyszłam z zamiarem konsultacji i liczyłam, że zostaną zmienione na inne . Poczułam się jak przedmiot. Stwierdziłam, że jeszcze dalej spróbuje kontynuować leczenie przepisanymi lekami i w rejestracji chciałam się umówić się na kolejną wizytę w godzinach popołudniowych, po pracy. Widziałam na gabinecie informację, ze lekarz przyjmuje w takich godzinach.
W rejestracji dowiedziałam się, że nie jest to możliwe, bo Pan doktor pracuje tylko do godz. 12:00. Kiedy powiedziałam, że zgodnie z informacją podaną na stronie NFZ i jego gabinecie, jest informacja, ze w środy i czwartki przyjmuje do godz. 20:00. Pani w rejestracji się zaśmiała i powiedziała, że ma takie wytyczne od Pana doktora i nie ma na to wpływu. Należy przyjść w wyznaczonym dniu o 8:00 i czekać w kolejce. Zmieniłam ostatecznie przychodnię. Jeżdżę do innego miasta.
Szczerze nie polecam Pana doktora.
Do mnie odniósł się przedmiotowo, nie udzielił pomocy, mimo iż nie tylko przysługiwała, zgodnie z przepisami prawnymi.
Więcej nie skorzystam z usług Pana doktora.

Jest to bardzo inteligentny lekarz. Pacjenta prześwietli już przy pierwszej wizycie i wie już co mu dolega. Jeżeli nie wie, to zada kilka sugestywnych pytań i już wtedy wie na pewno. Jeżeli to nie pomoże, to zada takie pytania, które dopasują odpowiedzi do jego z góry założonej diagnozy. Tak więc bystrość umysłu doktora Hausa.

Lekarz ten moim zdaniem jest mało profesjonalny i bardziej po ludzku -nieempatyczny.Nie wzbudził we mnie zaufania, nie wykazał się zrozumieniem.W gabinecie bywa arogancki, pozwala sobie na cyniczne uwagi.Z jego gabinetu zdarzyło mi się wyjść z płaczem, czułam, że mój stan to moja wina.Z emocjonalnymi problemami musiałam poradzić sobie sama i z pomocą bliskich.Jego pomoc polegała na wypisaniu recepty.Leczyłam się u niego tylko dlatego, że w mojej okolicy jest naprawdę mało tego typu specjalistów.Jednak mimo wszystko mam zamiar szukać dobrego lekarza w innym mieście.