mgr Maria Rusiecka

Psycholog · Więcej

2 opinie
Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

Jestem psycholożką i psychoterapeutką poznawczo-behawioralną w trakcie całościowego szkolenia. Pracuję indywidualnie z osobami dorosłymi, a w swojej pracy kładę szczególny nacisk na zrozumienie, empatię i uważność wobec pacjenta.

Pracuję w modalności, która zakłada, że psychoterapia jest spotkaniem dwóch ekspertów: Ja jestem ekspertem do spraw terapii i zdrowia psychicznego, Ty - ekspertem od swojej historii i doświadczenia. Takie spotkanie nie może odbyć się bez autentycznej, opartej na zaufaniu relacji, którą w trakcie sesji będziemy budować.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna jest terapią dyrektywną, ustrukturyzowaną, zorientowaną na ustalone cele. Niezwykle istotna w jej powodzeniu jest aktywna rola pacjenta – i do tej aktywności będę Cię zapraszać nie tylko w trakcie naszych spotkań, ale także pomiędzy nimi.

Doświadczenie zawodowe zbierałam między innymi pracując w Środowiskowym Domu Samopomocy w Szczecinie, gdzie zajmowałam się rewalidacją i aktywizacją osób dorosłych po przebytych kryzysach psychicznych. Udzielałam wsparcia i poradnictwa psychologicznego w Poradni Zdrowia Psychicznego „Prawobrzeże Medyk”, a także indywidualnych i grupowych konsultacji w Szczecińskim Stowarzyszeniu Abstynentów „Agora 303”.

Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej.

 

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia

Zakres porad

  • Poradnictwo psychologiczne

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Zdjęcia i filmy

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna online

    150 zł

Adres

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)

2 opinie

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • K

    Pani Maria doskonale słucha, dzięki czemu czułam się naprawdę zrozumiana. Rozmowa pomogła mi lepiej zrozumieć siebie i swoją sytuację. Już po pierwszym spotkaniu widzę, że jej spostrzeżenia są celne i z niecierpliwością czekam na dalszą współpracę.

     • Gabinet ONLINE Konsultacja psychologiczna online  • 

  • S

    Miałam przyjemność korzystać z pomocy pani Marii.
    Bardzo empatyczna kobieta.
    Czułam się, jakbym rozmawiała z przyjaciółką, która potrafi mnie zrozumieć.
    Niezwykle wyrozumiała i wspierająca.
    Polecam ze szczerego serca!

     • Gabinet ONLINE Konsultacja psychologiczna online  • 

Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

1 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Mam 23 lata, nie mam dziewczyny, mam mało znajomych, wciąż mieszkam z rodzicami, nie mam nikogo ważnego kto mógłby mi pomóc w dorosłym życiu. Czuję się samotny, nierozumiany przez innych, nieszczęśliwy. Czasami słucham lub oglądam na mediach społecznościowych jak moi koledzy i koleżanki mają jakby lepsze, kolorowe życie ode mnie, podróżują po świecie, znają języki obce, mają drugą połówkę, mają pracę. Czuję się z tego powodu jak nikt, jak cień. Nie potrafię w żaden sposób zaimponować komuś, mam wrażenie, że czuję się dziwakiem, kimś niepoważnym. Ostatni raz próbowałem znaleźć dziewczynę w gimnazjum, ale skończyło się to niestety na drwinach i upokorzeniach ze strony rówieśników. Z tego powodu od bardzo dawna nie szukam miłości, nie potrafię zagadać, a z drugiej strony jestem nieszczęśliwie zakochany. Czuję, że nigdy nie będę szczęśliwy. Również w tym roku kończę studia i czuję, że wszystko co najlepsze, najpiękniejsze w życiu młodego człowieka (imprezy, spotkania ze znajomymi, wyjazdy za granicę) umknęło obok mnie. Z powodu nauki, przejmowania się ocenami i życia pod dominacją moich bliskich. Nie wiem co mam robić, czuję że nic w moim życiu nie wyjdzie na lepsze. Żyję przeszłością, tym czego nie osiągnąłem, chwilami gdy mi dokuczano w szkole z różnych powodów. Niczego nie reprezentuję ze sobą. W wolnych chwilach piszę wiersze (jest to jedno z moich zainteresowań), przy których czuję się lepiej, bo wtedy wylewam swoje spostrzeżenia i uczucia wobec świata. Pragnę by ktoś je odkrył, ale nikt nie chce mnie docenić. Chciałbym by w moim życiu wreszcie było lepiej, bym nie musiał żyć w poczuciu wstydu, że jestem inny od reszty ludzi. Jak mogę wyjść z tego stanu? Proszę o pomoc

Stan, który opisujesz brzmi jak epizod depresyjny. Jesteś jeszcze bardzo, bardzo młody, a mimo tego, że na ten moment może trudno być to zauważyć, przed Tobą jeszcze całe życie, pełne sukcesów i miłości i relacji.
Zachęcam Cię do terapii, natomiast jeśli na ten moment nie możesz sobie na to pozwolić np. finansowo, na rynku istnieją fajne, sprawdzone badaniami programy samopomocy i auto-terapii, np. podręcznik "Wytrenuj swój mózg. Siedmiotygodniowy program dla osób z zaburzeniami lękowymi i depresją oparty na terapii poznawczo-behawioralnej".

mgr Maria Rusiecka

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania