Przewidywany czas odpowiedzi:

Moje doświadczenie

„Wierzę, że każda zmiana zaczyna się od decyzji, by szukać nowych rozwiązań i jakości życia"

Jestem psychologiem, który stawia na autentyczność, indywidualne podejście i relację opartą na zaufaniu. Specjalizuję się w pracy z dorosłymi, młodzieżą i dziećmi oraz ich rodzinami, dostosowując metody do wieku i sytuacji każdej osoby.

W swojej pracy głęboko wierzę, że każdy człowiek jest specjalistą od własnego życia — to Ty najlepiej wiesz, czego potrzebujesz i masz prawo podejmować decyzje dotyczące własnej drogi. Rolą psychologa/ terapeuty jest uważnie towarzyszyć, wzmacniać i inspirować do odkrywania własnych odpowiedzi.

Praca z dorosłymi

  • Wspieram dorosłych w trudnościach emocjonalnych, stanach lękowych, depresji, radzeniu sobie ze stresem czy trudnościach w relacjach

  • Pomagam w zmianie nawyków, budowaniu poczucia własnej wartości oraz odnajdywaniu motywacji i satysfakcji życiowej czy zawodowej

  • Korzystam z Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach, która opiera się na zasobach, odwadze do zmiany i realizowaniu konkretnych celów

  • Każde spotkanie dostosowuję do indywidualnych potrzeb i tempa, bo wiem, że droga do równowagi jest różna dla każdego

  • Proponuję zadania do samodzielnej pracy pomiędzy sesjami, aby pogłębić efekty terapii i wzmocnić trwałe zmiany

  • Tworzę bezpieczną przestrzeń do otwartej rozmowy i wzmacniania Twojej wewnętrznej siły

Wsparcie dla młodzieży

  • Prowadzę konsultacje indywidualne i warsztaty rozwojowe dla młodych ludzi w obszarze trudności emocjonalnych, stresu, konfliktów z rówieśnikami i relacji rodzinnych

  • Pomagam w budowaniu pewności siebie, radzeniu sobie z wyzwaniami szkolnymi oraz podejmowaniu ważnych decyzji

  • Tworzę bezpieczną przestrzeń, w której młody człowiek jest partnerem w rozmowie—

  • Buduję relację opartą na zaufaniu, szacunku i zrozumieniu, bez oceniania czy wytykania błędów

  • Wspieram młodzież w trudnym etapie budowania własnej tożsamości, pomagając wyposażyć ich w realne narzędzia, które ugruntują tę tożsamość na solidnych, prawdziwych fundamentach dobrego życia

  • Pomagam radzić sobie z problemami emocjonalnymi, stresem, presją rówieśniczą i konfliktami w relacjach z rodzicami oraz rówieśnikami

Konsultacje dla dzieci i rodziców

  • Oferuję wsparcie indywidualne i grupowe dostosowane do potrzeb dziecka, które pomaga mu radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi, problemami zachowania oraz wyzwaniami szkolnymi, takimi jak motywacja, koncentracja czy stres związany z nauką.

  • W trakcie pracy pomagam odkrywać i wzmacniać mocne strony oraz wewnętrzne zasoby dziecka, budując stabilną i zdrową podstawę do jego dalszego rozwoju.

  • Tworzę bezpieczną, ciepłą i akceptującą przestrzeń, gdzie dziecko może swobodnie wyrażać uczucia, rozwijać się we własnym tempie i wzmacniać pozytywny obraz siebie.

  • Wspieram rodziców w zrozumieniu wyzwań wychowawczych, poprawie komunikacji rodzinnej oraz wzmacnianiu więzi, które są fundamentem wsparcia dla dziecka.

  • Praca grupowa, podobnie jak w przypadku młodzieży, rozwija umiejętności społeczne dzieci, ich pewność siebie oraz uczy współdziałania z innymi w bezpiecznym otoczeniu.

Jak pracuję?

Wierzę, że najtrwalsze efekty pojawiają się wtedy, gdy to, co dzieje się w gabinecie, harmonijnie łączy się z samodzielnymi działaniami pomiędzy spotkaniami. Dlatego proces terapeutyczny uzupełniam o specjalnie dobrane zadania i ćwiczenia do pracy własnej — inspirujące do osobistych odkryć, wspierające refleksję i utrwalające realną zmianę.

Całość projektuję tak, by każdy krok był spójną częścią Twojej drogi do większej równowagi i satysfakcji z życia.

Każdy człowiek to inna opowieść. Każda opowieść zasługuje na szacunek, zrozumienie i indywidualne wsparcie, które pomaga odnaleźć realne zmiany.

Jeśli chcesz zadbać o siebie lub bliskich, zapraszam na pierwszą konsultację. Wspólnie znajdziemy drogę do zmiany i nowej jakości życia. 

dobrego dnia!

więcej O mnie

Podejście terapeutyczne

Psychoterapia

Zakres porad

  • Psychologia dzieci i młodzieży
  • Psychologia młodzieży
  • Psychologia dorosłych

Pacjenci których przyjmuję

Dorośli
Dzieci (Tylko pod niektórymi adresami)

Rodzaje konsultacji

Konsultacje online

Zdjęcia i filmy

Usługi i ceny

  • Konsultacja psychologiczna

    220 zł

  • Konsultacja psychologiczna online

    220 zł

  • Poradnictwo psychologiczne

    220 zł

  • Psychoedukacja

    220 zł

  • Psychoterapia indywidualna

    220 zł

Adresy (4)

Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska- Jesionowa

Jesionowa 9/2, 80-261 Gdańsk

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska

Jana Pawła II 5, 83-010 Straszyn

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

Dostępność

Płatność online

Akceptowana

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie
Konsultacja w SPECJALNEJ cenie

Jana Pawła II 5, Przychodnia ETER-MED, parter, 83-010 Straszyn

Dostępność

W tym gabinecie nie można umawiać wizyt przez internet

Typy przyjmowanych pacjentów

  • Pacjenci prywatni (bez ubezpieczenia)
Powiększ mapę otwiera się w nowej karcie

12 opinii

Sprawdzamy wszystkie opinie. Moderujemy je zgodnie z naszymi zasadami, dowiedz się więcej o opiniach i sposobie obliczania gwiazdek na Dowiedz się więcej Dowiedz się więcej o opiniach

  • M

    Dziś miałam przyjemność odbyć sesję z doktor Katarzyną i czułam się bardzo dobrze. Uważnie słucha, a także udziela cennych wskazówek oraz proponuje ćwiczenia do wykonania po sesji. Z pewnością będę kontynuować swoją drogę terapeutyczną z nią. Dziękuję.

     • Konsultacja online Konsultacja psychologiczna online  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Grazie Mariacristina!


  • M

    Chciałabym wyrazić moją głęboką wdzięczność za rozmowy online z Panią Katarzyną. Bardzo mi się podobają nasze sesje i czuję, że są one dla mnie bardzo pomocne. Pani podejście i sposób prowadzenia rozmowy sprawiają, że czuję się komfortowo i mogę otwarcie rozmawiać o moich problemach.

    Dziękuję za Pani wsparcie i profesjonalizm. Jestem bardzo zadowolona z naszej współpracy i z niecierpliwością czekam na kolejne sesje.

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska- Jesionowa Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    I ja pieknie dziękuję, za zaufanie i za te wspierające slowa do zobaczenia Pani Magdaleno!


  • Bardzo dobra Psycholożka ! Edukuje, pomaga spojrzeć na problem z różnych perspektyw.

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska psychoterapia indywidualna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Dziękuję bardzo!


  • F

    Szczerze polecam. Pani Katarzyna pomogła ogarnąć mi problemy z którymi od dawna się borykałem. Bardzo profesjonalne i indywidualne podejście do rozmów.

     • W innym miejscu Inny  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Bardzo się cieszę i dziękuję!


  • W

    Pani Katarzyna jest wyjątkową psycholożką – zupełnie inną niż większość, z którymi miałam kontakt. Zadaje trafne pytania, które naprawdę skłaniają do refleksji i pomagają spojrzeć na problemy z nowej perspektywy. Atmosfera podczas spotkań była spokojna i wspierająca, a rozmowa bardzo mi pomogła. Dostałam konkretne wsparcie. Pomimo że było to dopiero pierwsze spotkanie to czuję, że dzięki niej zrobiłam duży krok naprzód. Z całego serca polecam!

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Wspaniale to czytać! Bardzo dziękuję, że się Pani tym dzieli tutaj :)


  • D

    Pomocna i konkretna.Można porozmawiać szczerze na każdy temat w miłej atmosferze

     • Konsultacja online Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Dziękuję bardzo!


  • K

    Chciałbym serdecznie polecić Panią Katarzynę, która prowadzi terapię mojego syna. Od pierwszego spotkania zyskała pełne zaufanie zarówno moje, jak i mojego syna. Jej profesjonalizm, empatia i indywidualne podejście do młodego pacjenta sprawiają, że syn z chęcią uczestniczy w każdej sesji, co wcześniej wydawało się wręcz niemożliwe.
    Pani Kasia potrafi w niesamowicie ciepły i zrozumiały sposób nawiązać relację, dzięki czemu syn czuje się bezpiecznie i otwarcie mówi o swoich emocjach. W ciągu kilku miesięcy zauważyliśmy ogromną poprawę w jego samopoczuciu, zachowaniu i sposobie radzenia sobie z trudnymi sytuacjami.
    Doceniamy również regularny kontakt i informacje zwrotne, jakie otrzymuję na temat postępów terapii. Współpraca z Panią Katarzyną to dla mnie ogromne wsparcie i poczucie, że moje dziecko jest w naprawdę dobrych rękach.
    Z całego serca polecam!

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska psychoterapia indywidualna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Bardzo dziękuję Panie Krzysztofie za te słowa!


  • W

    Pani Kasia to osoba o niezwykłej ciekawości i pasji do swojej pracy. Nasze rozmowy są zawsze fascynujące i pełne odkryć. Dzięki niej spojrzałem na swoje problemy z zupełnie innej perspektywy. Polecam każdemu, kto szuka mądrego i inspirującego psychologa. Jest prawdziwym autorytetem w swojej dziedzinie.

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Bardzo dziękuję Panie Wojtku!


  • M

    P.Kasia jest bardzo sympatyczna i ciepła osoba ,potrafi otworzyć człowieka na rozmowę . Polecam z całego serca.

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska psychoterapia indywidualna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Bardzo dziękuję


  • E

    Wcześniej trafiałam na niewłaściwe osoby. Pani Kasia jest niesamowita. Bardzo lubię to że jest pewna tego co mówi i ma bardzo trafne sugestie. Pamięta co się ostatnio mówiło, z czym inni terapeuci mieli problem.

     • Prywatny Gabinet Katarzyna Kryńska Konsultacja psychologiczna  • 

    mgr Katarzyna Kryńska

    Bardzo dziękuję!


Wystąpił błąd, spróbuj jeszcze raz

Odpowiedzi na pytania

5 odpowiedzi udzielonych przez lekarza na pytania pacjentów na ZnanyLekarz.pl

Pytanie dotyczące depresja

Dzień dobry od pewnego czasu nie wiem co się ze mną dzieje,niby jestem szczęśliwa ale w niektórych momentach wcale sie tak nie czuje albo ktoś mnie mocno zdenerwował a po kilku minutach jestem wesoła tak jakbym jeszcze chwile temu nie była zdenerwowana.Na dodatek czuje jakąś dziwną nieokreśloną pustke,i mam wrażenie że moja głowa cały czas myśl,strasznie dziwnie to opisać nawet nie wiem do czego to porównać,to jest coś takiego jak byś ciągle miał w głowie jakieś myśli a w niektórych momętach czuje sie tak nierelanie,szybo się wkurzam i denerwuje,najmniejsza rzecz potrafi mnie zdenerwować.Nie wiem dlaczego tak sie zachowuje i najgorsze jest to że zachowuje się tak w domu a nie przy przyjaciółkach,w domu na prawdę szybko sie denerwuje a wcale tego nie chcę i nie chce tak wybuchać gniewem.Kolejną sprawą jest to że rodzice robią to nieumyślnie ale mówienie mi że jestem leniwa,lub że jestem egoistką,narcystyczna i że nie jestem w ogóle wrażliwą w całe nie pomaga bo nawet nie robię nic żeby zmienili zdanie bo przecież może rzeczywiście tak jest i na prawdę taka jestem a ja tego po prostu nie widze.czasami mam wrażenie że jestem głupsza i brzydsza od mojej siostry,bo ona umie gotować umie robić pranie,wspaniałe sie uczy ma co roku czerwony paske jest po prostu idealna,a ja tych wszystkich rzeczy nie mam,czuje sie tak jakbym ich zawiodła a zwłaszcza tate,czuje sie po prostu tą gorszą córką,w niektórych momętach dnia zbiera mi sie na łzy raz tak miałam w autobusie gdy jechałam do przyjaciółki i nie wiem z czego to wynika,potem tak miałam na wyjeździe z dziewczynami a jeszcze wcześniej jak musiałam nieść siatki z zakupami albo na praktykach jak musiałam robić wiel rzeczy na raz,ja na serio nie mam pojęcia dlaczego tak jest,przez cały dzień potrawie być radosna wesoła śmiać się ale gdy przychodzi noc i każdy już śpi to płacze leżąc w łóżku,mam tak prawie codziennie,nie chce rozmawiać o tym z rodzicami bo nie chce ich martwić i nie chce też żeby uznali że sobie to wszystko wymyślam.Robi się to już męczące i chciała bym przynajmniej chodź troche dowiedzieć co mi jest

Dzień dobry.

Czytając Twój wpis, słyszę, jak wiele sprzecznych emocji i ciężaru nosisz w sobie na co dzień. To całkowicie zrozumiałe, że czujesz się tym zmęczona i zagubiona – „trzymanie fasonu” przez cały dzień, by wieczorem odreagować płaczem, to ogromny wysiłek dla Twojego organizmu i psychiki.

To, co opisujesz – szybkie zmiany nastroju, wybuchy złości w domu (często właśnie tam, gdzie czujemy się bezpiecznie, "puszczają nam hamulce") czy uczucie pustki i odrealnienia – może być sygnałem, że Twój układ nerwowy jest przeciążony i szuka sposobu na rozładowanie napięcia. Porównywanie się do siostry i słowa, które słyszysz od bliskich, budują w Tobie bolesny obraz osoby „gorszej”, ale warto pamiętać, że to subiektywne opinie, a nie obiektywna prawda o Twojej wartości. Twoje reakcje, takie jak łzy w autobusie czy na zakupach, to naturalny mechanizm obronny organizmu, który mówi: „jest tego za dużo”.

Zauważam jednak, że mimo tego ogromnego trudu, posiadasz ważne zasoby. Jesteś bardzo samoświadoma – potrafisz precyzyjnie nazwać, co się z Tobą dzieje. Masz też przyjaciółki, przy których czujesz się swobodniej, i dbasz o rodziców, nie chcąc ich martwić, co świadczy o Twojej dużej wrażliwości, a nie o byciu „egoistką”. Warto zastanowić się, co takiego dzieje się w tych chwilach, kiedy czujesz się radosna i czy są sytuacje, w których ta radość zostaje z Tobą na dłużej?
Sytuacja, w której się znalazłaś, dotyka wielu ważnych obszarów Twojego życia i zasługuje na spokojną rozmowę. Jeśli poczujesz, że chciałabyś w bezpiecznej atmosferze przyjrzeć się tym emocjom i poszukać sposobów na odzyskanie równowagi oraz wzmocnienie poczucia własnej wartości, zapraszam do kontaktu. Wspólnie możemy poszukać rozwiązań, które pozwolą Ci poczuć się pewniej we własnym domu i we własnej skórze.

Dobrego dnia!

---
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

mgr Katarzyna Kryńska

Pytanie dotyczące kryzys w związku

Dzień dobry, nie wiem już co robić. Jestem z moją żoną od 24 lat, z czego 8 lat po ślubie oboje jesteśmy w okolicy 40tki. Mamy córkę z drugiej ciąży. Gdzie stratę pierwszej ciąży ciężko przeszliśmy oboje z czego żona myślę że tego nie uporządkowała
Od początku w sumie jak jest córka moje zdanie wychowawcze nie liczy się wcale, a moja osoba jest stawiana w ogóle po za system domowy. Czyli w zasadzie mnie nie ma. Nie pamięta co mówię jeśli w ogóle rozmawiamy. Większość rozmów jest o dziecku, i z nim związanych. Córka nam sporo choruje ma 6 lat. Jestem postrzegany za nieroba, z ciągłą krytyką że robię źle, nie tak nie dokładnie w sumie to w każdej kwestii. np nie kupiłem chleba do domu choć dzień wcześniej robiłem zakupy i go nie kupiłem bo był a teraz w dzień jestem w pracy i chleb się kończy a ja go nie kupiłem i teraz nie ma co jeść. Albo najpierw jest potrzeba by kupić np. termometr a jak kupiłem to dostaje różne wulgaryzmy że kupiłem jakieś gówno za przeproszeniem akurat ten termometr daje jej poczucie kontroli nad zdrowiem córki. Gdy dzwoniła bym kupił płakała roztrzęsiona, mówiłem że to nic takiego że kupimy spokojnie to się rozłączyła i też naubliżała mi w smsie. Nie jestem osobą krzyczącą czy wyżywającą się, dużo zostaje we mnie a jednak w drugą stronę właśnie tak jest bym wypie.dala, czy inne słowa lecą bez najmniejszego problemu. Co gorsze córka zaczyna mnie tak samo już traktować. Np dziś rano krzyczała do mnie że jestem głupi, i źle robię to czy tamto, prosiłem ja by tak nie zwracała się do Mnie, to usłyszałem że mama może to i ona może. W sumie to nie pierwszy raz wylewa złości na mnie w podobny sposób jak żona, na razie bez przeklinania.
Oboje pracujemy, w tygodniu, od jakiego czasu mam obiekcje nawet by wrócić do domu. Zastanawiam się też jak by było beze mnie przy nich w każdym słowa znaczeniu. Jest to straszne być razem a jednak osobno. Kiedy córka pójdzie spać, kontakt prawie zanikł w formie rozmowy, czasem obejrzymy film ale to nie jest to.
Rok temu proponowałem że może znajdziemy inne rozwiązanie skoro jest problemem dla żony i nie może mnie tak znieść, że juz zrobię wszystko tak jak ona chce, tylko niech zostanie kontakt z dzieckiem w pełni możliwość to mi powiedziała że jak chce to się mogę wyprowadzić.
Proponowałem jej pomoc w postaci wspólnej pracy, terapii czy co kolwiek co nam moze pomóc ale jest nie chętna. Nawet teraz miesiąc temu wałkowałem przez dwa tygodnie też nie trafia to do niej.
Często też wybucha i do mnie i córki o nie porządek czy to brak checi jedzenia dziecka.
Niczego nam nie brakuje, nie mamy kredytów nie Cisną nas żadne sprawy, od tej strony mamy stabilne bezpieczne życie.

Były lepsze czasem też tygodnie, ale więcej jest tych złych, wiem że to głupie ale jadąc do pracy czy z pracy zaczynam myśleć czy gdybym miał wypadek to by sie zmieniło, choć zaraz sie domyślam że nie ma mną żadnego zainteresowania wiec pewnie też by nie było. Lub może bym miał spokój.
Boje się że gdybyśmy się rozstali ona wszystko by zrobiła by mnie córka znienawidziła.
nie umiem, i nie wiem co zrobić.

Dziękuję, że zdecydował się Pan to napisać - to wymaga odwagi, a to, co Pan opisuje, to naprawdę bardzo dużo bólu noszonego przez długi czas.

Zanim przejdę do reszty, chcę zatrzymać się przy czymś ważnym - napisał Pan, że w drodze do pracy zaczął myśleć o tym, czy gdyby miał wypadek, byłoby inaczej, albo że "miałby spokój". Rozumiem, że to może być wyraz ogromnego wyczerpania, a nie dosłowna chęć skrzywdzenia siebie - ale takie myśli są sygnałem, że jest Pan teraz w bardzo trudnym miejscu i zasługuje na wsparcie kogoś, z kim można o tym porozmawiać bezpiecznie i bez oceniania.

Proszę, niech Pan zadzwoni na bezpłatny Telefon Zaufania dla Dorosłych 116 123 (czynny całą dobę, 7 dni w tygodniu) - Centrum Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym, działające całą dobę. Nie trzeba być "wystarczająco w kryzysie" - wystarczy, że jest ciężko.

Przechodząc do Pana relacji, w psychologii rozumiemy, że nieprzepracowana strata, jak chociażby w przypadku pierwszej ciąży, potrafi kłaść się głębokim cieniem na codzienności. Często rodzi ona u partnera lęk, wybuchy złości i potrzebę silnej kontroli - co zauważa Pan na przykładzie zakupów czy prób zapanowania nad zdrowiem córki. To jednak w żadnym stopniu nie usprawiedliwia kierowanej w Pana stronę agresji słownej i poniżania. Fakt, że córka zaczyna traktować Pana podobnie, wynika z typowego dla dzieci naśladownictwa komunikacji, którą na co dzień obserwują w domu.​

Mimo tak trudnych warunków dostrzegam w Panu niezwykle cenne zasoby: godną podziwu cierpliwość, powstrzymywanie się od odwzajemniania agresji, a także asertywność, którą wykazał się Pan, stawiając córce granicę i jasno tłumacząc, że nie zgadza się na takie traktowanie.

Niezależnie od tego, czy żona zdecyduje się na wspólną terapię czy nie, indywidualna praca z psychologiem lub psychoterapeutą mogłaby dać Panu przestrzeń, której teraz nie ma - miejsce, gdzie jest Pan naprawdę wysłuchany, gdzie można razem zastanowić się nad tym, co dalej i jak chronić siebie i relację z córką. Wspólna praca może pomóc znaleźć Pana zasoby, by wprowadzić zmiany w życiu.

Dobrego dnia!

mgr Katarzyna Kryńska
Zobacz wszystkie odpowiedzi

Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.

Najczęściej zadawane pytania