Zdjęcie kobiety z chwilowym obniżeniem nastroju

Jak odróżnić depresję od chwilowego obniżenia nastroju?

Napisano przez w Psychologia21 lipca 2015 Brak komentarzy.

Depresja jest terminem medycznym, który w ostatnich czasach uległ dewaluacji. Przecież bez przerwy słyszysz od znajomych i nieznajomych: „mam depresję” albo wręcz „mam deprechę”.

Czy naprawdę te osoby cierpią na depresję?

Gdy dłużej z nimi porozmawiasz okazuje się, że mają gorszy dzień, bo zepsuł im się samochód. W pracy szef na nich nakrzyczał. Pokłócili się z mężem albo żoną, rozstali się z partnerem i są z tego powodu rozdrażnieni, smutni i przygnębieni. Są zniechęceni do działania. Taki stan trwa stosunkowo krótko i samoistnie ustępuje – w takich przypadkach nie możemy mówić o depresji.

Kiedy więc możesz podejrzewać „prawdziwą” depresję?

Jeżeli zaobserwujesz, że bliska Ci osoba rano z trudem wstaje z łóżka. Po przebudzeniu się jest zmęczona i niewyspana. Jeśli zauważysz, że budzi się z lękiem, że nie może znów iść do pracy czy szkoły. Przeraża ją następny dzień. Kiedy zaczniesz słyszeć, że ona nic nie potrafi. Do niczego się nie nadaje.

W przypadku depresji bliska Ci osoba nie będzie mogła się na niczym skupić. Będzie ją przerastać wykonywanie czynności, które wcześniej robiła bez trudu. Nie będzie w stanie przeczytać prostego artykułu. Będzie miała problem ze zrozumieniem i zapamiętaniem krótkiego akapitu. Twoją uwagę może zwrócić fakt, że rzeczy, które wcześniej sprawiały jej przyjemność staną się obojętne.

Inne sygnały: kiedy zauważysz, że wpada w panikę, jak dzwoni telefon. Zauważysz lęk, że ktoś będzie chciał się z nią spotkać, a sama obecność ludzi zacznie być dla niej niekomfortowa. Jeżeli bliska Ci osoba będzie cierpiała na depresję na pewno rozdrażnią ją słowa: „weź się w garść, przecież to nic takiego, ja też tak mam, a Ciocia Zosia, ta to dopiero ma ciężko”.

W takim przypadku bardzo ważne jest wczesne rozpoznanie depresji i rozpoczęcie leczenia u lekarza psychiatry. Depresja jako choroba znacznie różni się od stanów przygnębienia, powszechnie uznawanych przez za depresyjne. Stany emocjonalne w „prawdziwej” depresji znacznie upośledzają lub wręcz uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie. Upraszczając, depresja nie polega na tym, że czegoś nam się nie chce zrobić. W stanie depresji po prostu nie da się tego wykonać.

Jak rozpoznasz zaawansowaną depresję?

Jeżeli bliska Ci osoba nie będzie korzystała z opieki lekarza psychiatry czy psychologa zauważysz nasilenie objawów choroby. Powinien zaniepokoić Cię narastający brak energii do działania. Każda czynność będzie wymagała dużo większego wysiłku, niż zwykle. Osoba chora może zaniedbać rozmaite czynności dnia codziennego, od obowiązków zawodowych przez utrzymywanie porządku w domu, aż do dbania o higienę osobistą. Zauważysz u niej niepokój i napięcie. Taka osoba będzie odczuwała lek, choć trudno będzie jej powiedzieć czego się boi. Może uważać, że boi się wszystkiego, że boi się przyszłości. Będzie zasypiać bez problemu, ale wybudzać się w środku nocy, często z lękiem i niepokojem.

Inny zakres objawów, które możesz zauważysz u bliskiej Ci osoby będzie dotyczył jedzenia. Zauważysz brak apetytu. Posiłki przestaną smakować. Zauważysz niechęć do ulubionych dań. Bliska Ci osoba zacznie chudnąć. W zależności od przebiegu depresji może wystąpić również objaw odwrotny tzw. „wilczy apetyt”, szczególnie na słodycze.

Kiedy depresja może stać się stanem zagrożenia życia?

Depresja jest stanem przewlekłym. Osoby, które na nią cierpią czują się niepotrzebne, gorsze. Uważają, że są ciężarem dla innych. Czasami myślą, że nadchodzi koniec świata albo inna katastrofa. Wierzą, że niektóre lub wszystkie ich narządy nie pracują tak, jak powinny. Czasami mogą nawet twierdzić, że nie żyją, nie oddychają, nie oddają moczu, stolca itp. Nieleczona depresja powoduje niezdolność do życia. Może stać się stanem jego zagrożenia. Duża część nieleczonych chorych z depresją podejmuje próby samobójcze. Akt samobójstwa nie ma w tym przypadku charakteru demonstracji, podjętej pod wpływem emocji takich, jak zdrada czy zawód miłosny. To ostateczna próba przerwania pasma cierpień.

Z tych właśnie powodów depresja wymaga leczenia. Bardzo ważna jest współpraca z psychoterapeutą.Im wcześniej rozpoczęta, tym większe szanse na szybki powrót do zdrowia.

W jaki sposób należy leczyć depresję?

Leczenie stanów depresyjnych w znakomitej większości jest leczeniem farmakologicznym. Interwencja psychologa wskazana jest w stanach, gdy depresja została poprzedzona traumatycznymi wydarzeniami.