Większość kobiet w ciąży rozwija fizjologiczną insulinooporność, szczególnie w II i III trymestrze. Jest to celowa adaptacja ewolucyjna. Łożysko produkuje hormony, które osłabiają działanie insuliny u matki, m.in.:
W efekcie tkanki matki (mięśnie i tkanka tłuszczowa) gorzej wychwytują glukozę z krwi.
Głównym celem jest zapewnienie stałego dopływu składników odżywczych dla płodu.
Gdy matka staje się bardziej insulinooporna:
Można powiedzieć, że metabolizm matki zostaje częściowo „przestawiony" na priorytetowe odżywianie płodu.
Zdrowa trzustka odpowiada na rosnącą insulinooporność zwiększeniem produkcji insuliny nawet 2-3-krotnie.
Jeżeli:
wtedy rozwija się cukrzyca ciążowa (GDM).
Insulinooporność w ciąży pojawiła się prawdopodobnie dlatego, że w warunkach okresowych niedoborów żywności zwiększała szanse przeżycia płodu. Organizm matki „oddaje pierwszeństwo" dziecku, nawet kosztem własnej gospodarki metabolicznej.
Dlatego często mówi się, że ciąża jest stanem „przyspieszonego stresu metabolicznego": ujawnia predyspozycje do cukrzycy typu 2, które mogłyby pozostać niewidoczne przez wiele lat.
HOMA-IR i HbA1c są lepsze jako wczesne badania przesiewowo-stratyfikujące, bo pokazują problem zanim klasyczny OGTT, zwykle wykonywany około 24.–28. tygodnia, stanie się dodatni.
HbA1c pokazuje, czy pacjentka weszła w ciążę z już istniejącą hiperglikemią lub stanem przedcukrzycowym. To ważne, bo część kobiet nie ma „nowej" cukrzycy ciążowej, tylko nierozpoznaną wcześniej insulinooporność/cukrzycę typu 2.
Insulina na czczo + glukoza na czczo: HOMA-IR pokazują, jak silna jest insulinooporność jeszcze zanim glukoza zacznie wyraźnie rosnąć. Badania wskazują, że HOMA-IR we wczesnej ciąży może pomagać przewidywać ryzyko późniejszej GDM.
OGTT często mówi: „problem już jest".
HOMA-IR i HbA1c na początku ciąży mówią raczej: „ta pacjentka idzie w kierunku problemu".
To daje czas na wcześniejsze działania:
Może to zmniejszyć ryzyko konieczności insulinoterapii!!!
Nadmiar glukozy u matki przechodzi przez łożysko do płodu. Płód odpowiada zwiększoną produkcją insuliny, a insulina działa jak hormon wzrostowy. Efektem może być nie tylko makrosomia, ale też przerost mięśnia sercowego, szczególnie przegrody międzykomorowej.
Najczęściej obserwuje się:
Warto rozważyć ECHO serca płodu ok. 17.-22. tygodnia, szczególnie gdy cukrzyca była obecna przed ciążą, HbA1c jest podwyższona na początku ciąży albo hiperglikemia została rozpoznana w I trymestrze.
Przy cukrzycy ciążowej rozpoznanej później, zwłaszcza gdy są wysokie glikemie, makrosomia, wielowodzie albo podejrzenie przerostu serca, kontrolne badanie powinno być wykonane w III trymestrze.
W ECHO ocenia się nie tylko anatomię, ale też:
Dobra wiadomość: kardiomiopatia przerostowa u dzieci matek z cukrzycą często jest przejściowa i może się cofać po porodzie, gdy znika nadmiar glukozy i insuliny płodowej. Czasem jednak noworodek wymaga obserwacji kardiologicznej, zwłaszcza gdy ma duszność, sinicę, hipoglikemię, szmer serca lub cechy niewydolności.
Długoterminowo dzieci narażone na cukrzycę w ciąży mogą mieć większe ryzyko zaburzeń metabolicznych i subtelnych zmian funkcji serca, dlatego znaczenie ma nie tylko poród, ale też dalsza profilaktyka.
Najważniejsza jest wczesna i stabilna kontrola glikemii: dieta, aktywność po posiłkach, monitorowanie cukrów!!!
1. Biały Ł, Respondek-Liberska M. Prenatal diagnosis of hypertrophic cardiomyopathy and myocardial hypertrophy – literature review. Prenatal Cardiology. 2024;(1). doi:10.5114/pcard.2024.156695.
2. Sokołowski Ł, Słodki M, Murlewska J, et al. Fetal echocardiography in the 3rd trimester of pregnancy as an essential element of modern prenatal diagnostics and perinatal care – recommendations of Polish Society of Prenatal Cardiology 2020. Prenatal Cardiology. 2020;(1):5-12. doi:10.5114/pcard.2020.102272.
3. Rizzo G, Pietrolucci ME, Mappa I, Bitsadze V, Khizroeva J, Makatsariya A. Fetal cardiac remodelling in pregnancies complicated by gestational diabetes mellitus: a prospective cohort study. Prenatal Cardiology. 2020;(1):13-18. doi:10.5114/pcard.2020.94558.
4. ACOG Practice Bulletin No. 190: Gestational Diabetes Mellitus. Obstet Gynecol. 2018 Feb;131(2):e49-e64. doi: 10.1097/AOG.0000000000002501. PMID: 29370047.
5. American Diabetes Association Professional Practice Committee. 15. Management of Diabetes in Pregnancy: Standards of Care in Diabetes-2025. Diabetes Care. 2025 Jan 1;48(1 Suppl 1):S306-S320. doi: 10.2337/dc25-S015. PMID: 39651985; PMCID: PMC11635054.
6. Carvalho JS, Axt-Fliedner R, Chaoui R, Copel JA, Cuneo BF, Goff D, Gordin Kopylov L, Hecher K, Lee W, Moon-Grady AJ, Mousa HA, Munoz H, Paladini D, Prefumo F, Quarello E, Rychik J, Tutschek B, Wiechec M, Yagel S. ISUOG Practice Guidelines (updated): fetal cardiac screening. Ultrasound Obstet Gynecol. 2023 Jun;61(6):788-803. doi: 10.1002/uog.26224. PMID: 37267096.
Ten artykuł został opublikowany na stronie ZnanyLekarz za wyraźną zgodą autorki lub autora. Cała zawartość strony internetowej podlega odpowiedniej ochronie na mocy przepisów o własności intelektualnej i przemysłowej.
Strona internetowa ZnanyLekarz nie zawiera porad medycznych. Zawartość tej strony (teksty, grafiki, zdjęcia i inne materiały) powstała wyłącznie w celach informacyjnych i nie zastępuje porady medycznej, diagnozy ani leczenia. Jeśli masz wątpliwości dotyczące problemu natury medycznej, skonsultuj się ze specjalistą.