Zwracam się z prośbą o pomoc, ponieważ sama nie wiem co mi dolega. Czuję się fatalnie, nie mam na n

Zwracam się z prośbą o pomoc, ponieważ sama nie wiem co mi dolega.
Czuję się fatalnie, nie mam na nic ochoty ani siły. Odczuwam straszne lęki, boję się wyjść do ludzi, widzieć ich a tym bardziej rozmawiać. Każde wyjście do pracy poprzedza płacz i histeria. Często z nerwów wymiotuję. Nie potrafię znieść hałasu i wszechobecnych dźwięków np. dzwonu z telefonu lub tego gdy ktoś rozmawia przez głośnik. Najlepiej czuję się w samotności lecz wtedy męczy mnie gonitwa mysli, wtedy doskwiera mi kolatanie serca, duszność, strach i lęk. W sumie lęk i uczucie ściskania w piersi towarzyszy mi stałe. Dodam, że w styczniu poroniłam w 3 miesiącu, swoją pierwszą upragnioną ciążę. Powody są nieznane. Wszystkie wyniki hormonów, morfologii i przeciwciał wyszły dobrze. Z dnia na dzień czuje się coraz gorzej, mam wrażenie że zwariuje. Łzy ciągle cisną mi się do oczu. Nie umiem normalnie funkcjonować, cała drże. Proszę o pomoc.