Zdiagnozowano u mojego syna autyzm, mój mąż jest po terapii uzależnień, nie pije - ale wciąż wydaje

Dzień dobry. Opisała Pani sytuację "zdrowotną" syna i męża i pyta Pani czy terapeuta powinien mieć jakąś specjalizację, w związku z dysfunkcjami Pani bliskich. Natomiast pomocy potrzebuje Pani, bo rozumiem, że maż i syn są zaopiekowani i to na tym co Pani teraz czuje, i z czym się mierzy, należy zwrócić uwagę. Proponuję podejście pomagające znaleźć rozwiązanie tej sytuacji. Zapraszam do kontaktu i pozdrawiam Jarek Gorczyca, psycholog.

Dzień dobry. Z Pani opisu wynika, że to Pani potrzebna jest pomoc i jest Pani zwyczajnie, po ludzku, zmęczona sytuacją, w której się znajduje. Jeśli dobrze rozumiem, odczuwa Pani frustrację i poczucie niesprawiedliwości związane z Pani rolą w rodzinie. Proszę pamiętać, że jeśli nie zadba Pani o siebie w pierwszej kolejności, ciężko będzie dbać o innych. Specjalizacja psychologa nie ma tutaj tak wielkiego znaczenia, każdy specjalista powinien być w stanie udzielić Pani wsparcia. W razie dodatkowych pytań, zapraszam do kontaktu

Dziękuję za podzielenie się swoją sytuacją. Wydaje się, że Pani i Pani rodzina przeżywacie trudny czas, co z pewnością wymaga wsparcia i zrozumienia. Zmagając się z tak różnorodnymi wyzwaniami, odpowiednie wsparcie specjalistyczne jest kluczowe.

W Państwa przypadku sugerowałabym konsultację z psychoterapeutą lub psychologiem o doświadczeniu w pracy z rodzinami, które borykają się z podobnymi trudnościami. Specjalista zorientowany systemowo będzie idealnym wyborem, gdyż taki terapeuta skupia się na interakcjach i relacjach wewnątrz rodziny, co może być pomocne w rozumieniu i adresowaniu problemów wynikających zarówno z uzależnień, jak i z obecności dziecka z autyzmem.

Poleciłabym również poszukiwanie specjalisty, który posiada doświadczenie w pracy z rodzinami osób z autyzmem, aby lepiej zrozumieć i wesprzeć Panią oraz Pani syna w codziennych wyzwaniach. Nie można także zapomnieć o wsparciu dotyczącym uzależnień, co pozwoli na zajęcie się aspektami związanymi z uzależnieniem Pani męża i jego wpływem na życie rodziny.

Zachęcam do skorzystania z literatury, która może pomóc zrozumieć obecną sytuację. Polecam "Autyzm. Droga przez labirynt" Małgorzaty Tarasewicz oraz "Uzależnienia i współuzależnienie" autorstwa Wojciecha Eichelbergera i Krystyny Romanowskiej-Dixon.

Poszukiwanie pomocy to znak siły, a dobrze dobrana terapia może przynieść ulgę i znaczącą poprawę w funkcjonowaniu całej rodziny.

To, w jak ogromnym obciążeniu Pani funkcjonuje, naprawdę wybrzmiewa w tym opisie. Diagnoza autyzmu u dziecka to duży proces adaptacyjny. Życie z partnerem po terapii uzależnień to kolejny, bardzo wymagający obszar. A Pani jest w tym wszystkim emocjonalnie najbardziej zaangażowana i jednocześnie czuje się najmniej widziana.

To wyczerpanie, drażliwość, frustracja i poczucie bycia funkcją są naturalną reakcją na długotrwałe przeciążenie. To nie jest Pani słabość. To sygnał, że system, w którym Pani funkcjonuje, wymaga wsparcia.

Jeśli chodzi o wybór specjalisty, najważniejsze nie jest wąskie hasło specjalizacji, ale doświadczenie w pracy z kilkoma obszarami jednocześnie: przewlekły stres, współuzależnienie, rodzicielstwo dziecka w spektrum, przeciążenie opiekuna.

Osobiście zajmuje się osobami współuzależnionymi oraz z osobami, które przeżywają chroniczny stres. Zapraszam na konsultację stacjonarnie jeśli jest Pani z Poznania lub ON-LINE.