Zacząłem się jąkać jak miałem 2 lata, gdy byłem bardzo chory stawiano mi na plecach bańki i przy ści

Tak, jak Pan pisze, jąkanie się nie jest przekazywane genetycznie. Czasami zdarza się, że dzieci rodziców z zaburzeniami płynności mowy mają obniżoną sprawność językową lub uczą się jąkania na zasadzie naśladowania. Samo jąkanie się może mieć różne podłoża, czasem wynika z czynników fizjologicznych, czasem psychologicznych, czasem z kombinacji kilku. Niezależnie od predyspozycji lingwistycznych dziecka, ważne jest, aby zadbał Pan o to, na co ma Pan wpływ - czyli na odpowiednie zadbanie o potrzeby dziecka, unikanie krytycznego korygowania mowy, docenianie postępów dziecka w rozwoju mowy, empatyczne reagowanie na frustrację dziecka w związku z nauką mowy (czasem dzieci złoszczą się, płaczą, gdy coś im nie wyjdzie w trakcie nauki - to normalne). Istotna jest też uważność na wymagania stawiane dziecku, czasami wymagania rodziców przewyższają możliwości dziecka w określonym wieku, co prowadzi do frustracji. Rozwojowi mowy dziecka sprzyja przede wszystkim stworzenie mu bezpiecznej, przyjaznej, nieoceniającej, swobodnej przestrzeni, w której jest miejsce na świętowanie sukcesów oraz na potknięcia. Rozmowa z rodzicami powinna być przyjemnością, zabawą. Na pewno nie mówimy o dziecku per "jąkała", nie sugerujemy, że pewnie będzie się jąkało, tak jak tata, nie straszymy "jak będziesz dalej tak słabo czytał, to będziesz się jąkał" itp., nie wytykamy błędów i nie poświęcamy im większej uwagi, niż sukcesom. Podsumowując - temat jest bardzo szeroki, z mojej perspektywy pracy z dziećmi i rodzicami najważniejsze jest podejście rodziców do tematu rozwoju mowy dziecka. Zachowanie odpowiedniej postawy nie zawsze jest łatwe. Widzę jednak, że jest dla Pana ważne dobro dziecka, zależy Panu na jego prawidłowym rozwoju - super :) W przypadku pojawienia się trudności zawsze warto sięgnąć po wsparcie logopedy czy psychologa.

Witam. Być może jąkanie się jest reakcją na stres. W tej wypowiedzi też jest sporo lęku. Można nad tym pracować przy pomocy specjalisty. Nie obawiałabym się, ze dziecko to odziedziczy. Jednak faktem jest, ze dzieci uczą się mowy przez naśladownictwo. Pozdrawiam, Angelika Urban

Szanowny Panie,
jąkanie może mieć charakter zarówno nabyty, jak i częściowo uwarunkowany genetycznie. Choć w Pana przypadku początkiem była silna reakcja stresowa we wczesnym dzieciństwie, badania (Kraft & Yairi, 2012; Drayna et al., 2010) wskazują, że istnieje zwiększone ryzyko rodzinnego występowania jąkania, szczególnie jeśli współistnieją czynniki neurologiczne lub temperamentalne.

Nie oznacza to jednak, że Pana dziecko na pewno będzie się jąkać. Kluczową rolę odgrywa środowisko językowe, styl komunikacji w domu oraz wczesna interwencja, jeśli pojawią się pierwsze sygnały trudności.

Warto pozostawać uważnym, ale nie zaniepokojonym. W razie potrzeby pomoc logopedy lub neuropsychologa może zapobiec utrwaleniu się niepłynności mowy.
W razie dalszych pytań zapraszam do kontaktu