Wizyta u agresywnego psychoterapeuty spowodowała że mam straty na godności. Co mam teraz robić?
Wizyta u agresywnego psychoterapeuty spowodowała że mam straty na godności. Co mam teraz robić?
6 odpowiedzi
To, co opisujesz, brzmi boleśnie. Jeśli spotkanie z psychoterapeutą było dla Ciebie raniące, a jego zachowanie agresywne, masz pełne prawo czuć się skrzywdzona/y i mieć poczucie utraty godności. Psychoterapia nie powinna polegać na agresji ani poniżaniu – to nie jest właściwa forma pomocy. Możesz rozważyć kilka kroków: Nazwij swoje doświadczenie – już to robisz, pisząc tutaj. To ważne, by uznać, że spotkało Cię coś, co było naruszeniem granic. Poszukaj wsparcia – porozmawiaj o tym z kimś bliskim, komu ufasz. Samo opowiedzenie o sytuacji może zmniejszyć poczucie osamotnienia. Zastanów się nad skargą – jeśli terapeuta należy do stowarzyszenia lub izby zawodowej, możesz złożyć skargę do odpowiedniej organizacji (np. Polskie Towarzystwo Psychologiczne, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Izba Psychoterapeutów). Takie instytucje zajmują się etyką zawodową. Zadbaj o siebie po tym doświadczeniu – być może warto chwilowo odetchnąć, a potem poszukać innego terapeuty lub psychologa. Empatyczny specjalista będzie traktować Cię z szacunkiem i troską. Praca nad odzyskaniem godności – spróbuj przypomnieć sobie, że to nie Ty zrobiła/eś coś złego. To zachowanie terapeuty było niewłaściwe, a Twoja wartość i godność pozostają nienaruszone. Jeśli czujesz, że sytuacja była mocno obciążająca i zostawiła ślad, możesz poszukać terapeuty, który specjalizuje się w pracy z osobami po trudnych doświadczeniach w terapii – są tacy specjaliści. Zapraszam.
Bardzo dziękuję za to pytanie, jest ono szalenie ważne, bo w mojej praktyce zdarza mi się przyjmować klientów z podobnymi doświadczeniami. Myślę, że przy wyborze terapeuty, warto zwrócić uwagę na nurt terapeutyczny, w którym pracuje dana osoba. To, co opisujesz, brzmi jak bardzo trudne i bolesne doświadczenie, które zostało z Tobą. Ważne, że mimo tego szukasz dalej wsparcia – to już świadczy o sile i determinacji. W Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach pracuje się nad tym, aby odbudować poczucie sprawczości, szacunku do siebie i odzyskać nadzieję. Być może pomocne będzie zastanowienie się, jakie drobne kroki mogłyby już teraz przywrócić Ci poczucie godności czy wewnętrznego spokoju. Może masz już jakieś sposoby, które pomagają Ci radzić sobie z takimi trudnymi sytuacjami? U mnie w praktyce terapeutycznej, podczas spotkań koncentrujemy się na tym, co jest najważniejsze dla Ciebie, a także na poszukiwaniu wyjątków – momentów, w których mimo trudności udało się zachować poczucie siły lub godności. Razem możemy wypracować sposoby, które pozwolą Ci iść dalej w stronę życia, jakiego potrzebujesz i pragniesz. Najważniejsze jest to, że napisałaś/napisałeś tu, zadbałaś/zadbałeś o siebie – wsparcie jest dostępne i może być dostosowane do Ciebie i Twoich potrzeb. Wszystkiego dobrego :)
To brzmi jak bardzo trudne i bolesne doświadczenie. Relacja terapeutyczna powinna opierać się na szacunku, poczuciu bezpieczeństwa i zaufaniu, a nie na agresji czy upokorzeniu. Jeśli podczas spotkania poczuł się Pan/i zraniony, poniżony lub przekroczono granice – to absolutnie nie jest coś, co należy bagatelizować. Niestety, nawet w zawodzie terapeuty zdarzają się sytuacje, w których specjalista nadużywa swojej pozycji, zachowuje się nieprofesjonalnie lub w sposób, który wywołuje u pacjenta poczucie winy i wstydu. W takiej sytuacji ma Pan/i pełne prawo: przerwać terapię – jeśli kontakt z tym terapeutą budzi lęk, złość lub poczucie upokorzenia, to znak, że dalsza praca nie jest możliwa, porozmawiać z innym psychoterapeutą, by omówić to doświadczenie i zrozumieć jego wpływ – często taka rozmowa pomaga odzyskać zaufanie i poczucie podmiotowości, złożyć skargę do instytucji nadzorującej, jeśli terapeuta należy do określonego stowarzyszenia (np. Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczej i Behawioralnej, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego) – można to zrobić anonimowo, opisując, co się wydarzyło. Najważniejsze teraz to odzyskać poczucie godności i zaufania do siebie. Warto potraktować to jako sytuację, która mówi więcej o postawie tamtego terapeuty niż o Panu. Czasami po takich doświadczeniach ludzie czują się zniechęceni do dalszej terapii, ale proszę pamiętać — dobra relacja terapeutyczna powinna być wspierająca i bezpieczna, a nie oceniająca czy agresywna. Zachęcam, by nie zostawał Pan z tym sam. Warto skontaktować się z innym specjalistą, który pomoże Panu przepracować to doświadczenie i odbudować poczucie zaufania, by nie zamknąć się na dalszą pomoc.
Dzień dobry. Jako psycholożka powiedziałabym, że psychoterapia może być momentami trudna, konfrontująca i emocjonalnie niewygodna, ale nie powinna polegać na poniżaniu, zastraszaniu, wyśmiewaniu, krzyku czy naruszaniu Pana/Pani godności. Jeśli po spotkaniu pozostało poczucie upokorzenia, lęku albo bycia zaatakowanym, warto potraktować to poważnie. Na razie nie musi Pan/Pani wracać do tego terapeuty tylko dlatego, że „terapii nie powinno się przerywać”. Bezpieczeństwo i zaufanie są podstawą relacji terapeutycznej. Proponowałabym teraz: zapisać możliwie dokładnie, co wydarzyło się podczas wizyty: jakie słowa padły, w jakim tonie, czy terapeuta krzyczał, obrażał, groził, wyśmiewał, naruszył przestrzeń fizyczną albo próbował Pana/Panią zastraszyć; zachować wiadomości, korespondencję, dokumentację wizyty i potwierdzenie płatności; nie wracać na kolejne spotkanie, jeśli czuje Pan/Pani lęk przed terapeutą; zakończenie kontaktu można przekazać pisemnie; skonsultować sytuację z niezależnym psychologiem lub psychoterapeutą, który nie jest związany z tamtym specjalistą, żeby spokojnie ocenić, czy doszło do przekroczenia granic; jeśli terapeuta pracuje w poradni lub klinice, można złożyć skargę do osoby zarządzającej placówką; jeśli należy do towarzystwa psychoterapeutycznego lub posiada certyfikat określonej organizacji, można również zapytać o obowiązującą procedurę etyczną; jeśli terapia była prowadzona w podmiocie leczniczym, możliwe jest również zwrócenie się po informację o prawach pacjenta do Rzecznika Praw Pacjenta; jeśli doszło do fizycznej agresji, gróźb, naruszenia nietykalności albo zachowania seksualnego bez Pana/Pani zgody, sprawa wykracza poza zwykłą „nieudaną terapię” i warto rozważyć również formalne zgłoszenie odpowiednim służbom. Ważna rzecz: terapeuta ma prawo powiedzieć coś, czego pacjent nie chce usłyszeć. Nie ma natomiast prawa używać upokorzenia jako „metody terapeutycznej”. Zdanie „muszę być brutalnie szczery” nie daje przyzwolenia na obrażanie człowieka. Jeżeli teraz po tej wizycie odtwarza Pan/Pani w głowie słowa terapeuty, czuje wstyd albo zaczyna wierzyć, że „może zasłużyłem/am na takie potraktowanie”, proszę spróbować oddzielić dwie rzeczy: „To, co terapeuta powiedział o mnie” od „sposobu, w jaki zdecydował się ze mną rozmawiać”. Nawet jeśli w terapii poruszany był realny problem, można o nim mówić z szacunkiem. Jeśli po tym spotkaniu pojawiły się silne napady lęku, bezsenność, gwałtowne pogorszenie stanu psychicznego, samouszkodzenia albo myśli o odebraniu sobie życia, wtedy warto szybko skonsultować się z psychiatrą lub innym specjalistą. Przy konkretnym planie lub zamiarze samobójczym potrzebna jest pilna pomoc psychiatryczna lub medyczna. W ZESPOLE EMITBERG pracujemy również z osobami, które doświadczyły niewłaściwego potraktowania w terapii, utraty zaufania do specjalistów, zawstydzenia czy przekroczenia granic w relacji terapeutycznej. Możemy pomóc uporządkować wydarzenie i ocenić, jak bezpiecznie wrócić do terapii z inną osobą. Prowadzimy konsultacje stacjonarne i online. Na Instagramie EMITBERG będziemy również omawiać granice w psychoterapii, różnicę między terapeutyczną konfrontacją a przemocowym zachowaniem oraz sygnały ostrzegawcze w relacji ze specjalistą. Jeżeli opisze Pan/Pani dokładnie, co psychoterapeuta zrobił albo powiedział, mogę pomóc ocenić, czy była to trudna, ale dopuszczalna interwencja terapeutyczna, czy raczej realne przekroczenie granic i co można zrobić dalej.
Dzień dobry. Przykro mi, że spotkanie z psychoterapeutą pozostawiło Panią/Pana z poczuciem upokorzenia i naruszenia godności. Gabinet terapeutyczny powinien być miejscem bezpieczeństwa i szacunku, a nie zastraszania czy poniżania. Warto jednak przyjrzeć się temu, co konkretnie wydarzyło się podczas wizyty, ponieważ sama trudna lub konfrontująca rozmowa nie zawsze oznacza niewłaściwe postępowanie terapeuty. Jeśli pojawiły się krzyk, obrażanie, groźby lub przekraczanie granic, ma Pani/Pan prawo zrezygnować z dalszych spotkań i poszukać pomocy u innego specjalisty. Dobrym krokiem będzie zapisanie przebiegu wizyty, szczególnie słów i zachowań, które wywołały poczucie krzywdy. Można również rozważyć zgłoszenie sprawy do placówki, w której pracuje terapeuta, lub organizacji zawodowej, jeśli do niej należy. Jeżeli doświadczenie to wywołało silny lęk, wstyd czy utratę zaufania, rozmowa z innym psychologiem może pomóc odzyskać poczucie bezpieczeństwa. Niewłaściwe zachowanie specjalisty nie odbiera człowiekowi godności, nawet jeśli pozostawia bolesne poczucie jej naruszenia.
Podobne pytania
- Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Dzień dobry chciala bym porozmawiać co robić mam przyjaciela co oby dwoje cos czujemy do siebie , ni
Jak się zachowuję osoba upośledzona w pracy jeśli chodzi zdolność manualne i ogólnie relację z praco
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.


