Witam serdecznie. Kwestia dotyczy mojego bratanka ,który zaraz skończy 3 lata ,a jedyne słowa tudz
Witam serdecznie. Kwestia dotyczy mojego bratanka ,który zaraz skończy 3 lata ,a jedyne słowa tudzież frazy, których używa to: meme,bebe,noł, ić,ać,daj,ta.. Wydaje mi się ,że wymieniłam wszystkie. Dziecko nie potrafi się przedstawić, opowiedzieć o sobie, nawet nie umie powiedzieć swojego imienia. Kiedy przyjeżdżam raz z partnerem dziecko dostaje szału i furii. Nie chcę się z nami przywitać. Boi się nas. Mimo, że jesteśmy częstymi gośćmi.Jest jak poparzone. Jest to Jedynak. Nie ma zbytniego kontaktu z dziećmi, nie chodzi do przedszkola. Z moich obserwacji Dziecko boi się nawet sprzętów kuchennych takich jak mikser. Płacze i krzyczy. Na spotkaniu rodzinnych zauważyłam ,że w otoczeniu z innymi dziećmi nie potrafi się bawić i wywołuje wszystko krzykiem i atakiem furii. Kiedy mówię o tym dziadkom czyli moim rodzicom, że dziecko powinno na ten wiek zdecydowanie więcej mówić i być bardziej rozkręcone oni powtarzają mi :że stopniowo się rozkręci że ma jeszcze czas... Moje pytanie czy ten czas po prostu już nie minął ?Bo wydaje mi się że co coś z nim jest nie tak co mogą oznaczać takie zachowania? Ponadto dziecko bardzo często ogląda telewizję i korzysta z telefonu ogląda ogrom bajek, a zabranie mu telefonu to dopiero afera i zgrzyt. Co to może być co to za zachowania czy to spectrum autyzmu? Proszę o poradę.
6 odpowiedzi
Dzień dobry, każde odchylenie od normy rozwoju powinno być diagnozowane przez specjalistę, zatem też problemy z rozwojem mowy. Funkcję komunikacyjne są ściśle połączone z innymi sferami rozwojowymi dziecka. Opóźnienia powodują niepoprawne kompensacje/ nawyki/, które uniemożliwiają płynne przechodzenie etapów rozwojowych. Tutaj z opisu wygląda to jak ryzyko całościowego zaburzenia rozwoju. Konieczna jest pełna diagnoza kompetencji komunikacyjnych u neurologopedy. Ewentualne dalsze pogłębione badania. Pozdrawiam
Uzyskaj odpowiedź dzięki konsultacji online
Potrzebujesz porady specjalisty? Zarezerwuj konsultację online: otrzymasz odpowiedzi bez wychodzenia z domu.
Dzień dobry. Opisany problem jest bardzo złożony. Aby rozwój małego dziecka w aspekcie psychospołecznym mógł całościowo, kompleksowo zachodzić prawidłowo powinny być stworzone odpowiednie warunki około środowiskowe . W prawidłowy sposób stymulujące zarówno sfery poznawcze takie jak pamięć, mowa i komunikację w szerszym aspekcie. Niewątpliwie przerażająca i bardzo źle wpływające na rozwój centralnego układu nerwowego jest duża ekspozycja na monitory, telefony komórkowe . Zdaję sobie sprawę, że jest to bardzo trudny temat. Nasze obecne tempo życia czasem nie daje nam wyboru. W opiece nad maluchami wspomagamy się dodatkowymi przedmiotami, które niekoniecznie wpływają w sposób prawidłowy na rozwój dziecka . Kontakt z telewizją oraz z telefonem do trzeciego roku życia powinien odbywać się w sposób bardzo ograniczony i pod nadzorem rodzicielskim. Proszę skorzystać z pomocy specjalisty i udać się na diagnostykę psychologiczną, psychiatryczną oraz neurologopedyczną. Nigdy nie jest za późno aby zadbać o prawidłowy rozwój . Niewątpliwie pomocy specjalistycznej wymaga dziecko. Niewątpliwie wsparcia wymagają również rodzice i opiekunowie Malucha. Pozdrawiam serdecznie i trzymam mocno kciuki za Waszą rodzinę.
Dzień dobry! Opisane tutaj zachowania dziecka w wieku 3 lat brzmią niepokojąco. Dziecko w tym wieku jeśli chodzi o aspekt mowy czynnej i biernej, powinno być daleko do przodu rozwojowo. Natomiast mogą to być błędy wychowawcze, w tym przestymulowanie nadmiarem bodźców wzrokowych, a może to wskazywać na poważniejsze deficyty rozwojowe. Zazwyczaj ktoś spoza osób najbliższego kręgu dziecka, zwraca uwagę jako pierwszy, że ten rozwój nie wygląda harmonijnie i odstaje od reszty dzieci. Sugerowałbym wizytę u neurologopedy na początek. to nie boli, a zawsze może przynieść ulgę i zapobiec wielu problemom na przyszłość. Wielu rodziców dzieci czekało, bo chłopcy, mają przecież czas....Zostawiam to ku przestrodze. Pozdrawiam i trzymam kciuki za dziecko! Tomasz Bobrowski Neurologopeda
Dzień dobry, z opisu wynika na pewno potrzeba dogłębnej diagnozy...co wydaje się być trudnym tematem dla rodziców dziecka. Korzystanie w tym wieku z tak dużej ilości urządzeń jest niebezpieczne dla rozwoju funkcji poznawczych i mowy. Brak nawiązywania relacji rówieśniczych, trudności z zachowaniem moga wskazywać na zachowania autystyczne, ale mogą też być przejawem dużego przebodźcowania i nadwrażliwości słuchowej. Nie stawiamy diagnozy na odległość, ale jedno jest pewne, tego typu zachowania już u 12 miesięcznego dziecka powinny niepokoić, a mamy tu 3 latka... Pozdrawiam i życzę powodzenia.
Dzień dobry, To, co Pani opisuje, rzeczywiście powinno skłonić rodziców dziecka do jak najszybszej konsultacji ze specjalistami. Trzylatek zazwyczaj potrafi już mówić prostymi zdaniami, przedstawić się, powiedzieć, ile ma lat, komunikować swoje potrzeby i nawiązywać kontakt z otoczeniem. Tak duże ograniczenie mowy nie jest czymś, co warto dalej obserwować z nadzieją, że „samo przejdzie”. Opisane przez Panią trudności, takie jak bardzo ubogi zasób słów, silne reakcje na zmiany, napady złości, lęk przed niektórymi dźwiękami (np. mikserem), trudności w kontaktach z innymi dziećmi oraz przywiązanie do telefonu i bajek, mogą mieć różne przyczyny. Mogą występować m.in. w zaburzeniach ze spektrum autyzmu, ale również przy opóźnionym rozwoju mowy, zaburzeniach integracji sensorycznej czy innych trudnościach rozwojowych. Na podstawie samego opisu nie można jednak postawić diagnozy. W pierwszej kolejności warto wykonać badanie słuchu oraz umówić dziecko na konsultację do neurologopedy i psychologa dziecięcego. W razie potrzeby specjaliści pokierują dalszą diagnostyką, np. u lekarza psychiatry dziecięcego lub neurologa. Niepokojące jest również bardzo częste korzystanie z telefonu i telewizji. Nadmiar ekranów może dodatkowo utrudniać rozwój mowy, komunikacji i umiejętności społecznych. Warto stopniowo ograniczać czas przed ekranem i zastępować go wspólną zabawą, czytaniem książek oraz rozmową. Im wcześniej dziecko otrzyma odpowiednią diagnozę i wsparcie, tym większa szansa na poprawę jego funkcjonowania. W tym przypadku nie zachęcałabym już do dalszego biernego czekania, lecz do rozpoczęcia diagnostyki.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.