Witam serdecznie, czy długoletnie zaburzenia afektywne i lękowe mogą wywołać stałą wyuczona bezradno

Dzień dobry, długoletnie zaburzenia afektywne i lękowe mogą mieć związek z wyuczoną bezradnością. Mechanizm tworzy się wówczas, kiedy osoba zmagająca się z zaburzeniami uczy się, że bycie bezradnym daje korzyści.

Przykład: nadmierne wyręczanie w codziennych obowiązkach. Osoba z zaburzeniami lękowymi nie chodzi do sklepu, bo odczuwa lęk społeczny. Zakupy robią bliscy i przynoszą je do domu. Po pewnym czasie osoba "nie potrafi" sama sobie z tym poradzić. Problematyczna może być konieczność wybrania jednego produktu z wielu podobnych w sklepie, czy proces płacenia w kasie, czy cokolwiek innego. Paradoksalnie w tej sytuacji lęk wzmacnia się, tworząc błędne koło.

Dzień dobry,

długoletnie zaburzenia afektywne oraz lękowe mogą prowadzić do wyuczonych mechanizmów bezradności. Wyuczona bezradność, to sposób funkcjonowania, w którym osoba po wielokrotnym doświadczaniu braku kontroli nad trudnymi sytuacjami może przekonać się, że nie ma wpływu na swoje otoczenie. W efekcie może rezygnować z prób aktywnego radzenia sobie z trudnościami, nawet gdy faktycznie istnieje możliwość wpływania na sytuację.
Osoby z długotrwałymi zaburzeniami afektywnymi, takimi jak depresja, mogą doświadczać uczucia bezsilności i utraty motywacji do działania. Podobnie, osoby z zaburzeniami lękowymi, zwłaszcza gdy te zaburzenia są przewlekłe, mogą kształtować przekonania o nieuniknionej niebezpieczności sytuacji, co może prowadzić do unikania wyzwań i unikania sytuacji, które wywołują lęk.
Wyuczona bezradność jest zjawiskiem, które można zmieniać za pomocą odpowiednich interwencji psychologicznych, dlatego zachęcam, aby skonsultować to na wizycie z psychologiem.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Szlasa-Więczaszek

Dzień dobry,
długoletnie zaburzenia afektywne i lękowe mogą rzeczywiście sprzyjać utrwaleniu się mechanizmów wyuczonej bezradności. Kiedy przez długi czas doświadcza się trudnych emocji i poczucia braku wpływu na sytuację, można zacząć wierzyć, że żadne działania nie przyniosą poprawy. W efekcie pojawia się bierność, rezygnacja i brak motywacji do podejmowania prób zmiany, nawet jeśli warunki się zmieniają i realnie istnieją szanse na uzyskanie pomocy.

Pozdrawiam serdecznie,
Psycholog Aleksandra Michalik – FundamentSpokoju.pl