Witam Państwa serdecznie, co zrobić gdy na psychoterapii nie ma się na już nic do powiedzenia jako

Dzień dobry, Porozmawiać uczciwie z terapeuta oraz zidentyfikować czy jest to relacja bezpieczna, jeśli jest problem z komunikacja. W razie pytan pozostaje do dyspozycji, AR

Dzień dobry. Myślę, że w tym przypadku najlepiej byłoby to omówić ze swoim psychoterapeutą.

Dzień dobry. Trudno powiedzieć coś konkretnego o tej sytuacji, ponieważ mamy niewiele informacji. Warto zwrócić uwagę na to, że psychoterapia cechuje się pewną dynamiką i czasem cisza czy pozorny impas to naturalny etap, który może wskazywać na głębsze procesy zachodzące w terapii. Może być to na przykład sygnał, że nieświadomie opieramy się przed dotarciem do trudniejszych tematów lub emocji. Ważne jest, aby poruszyć ten temat z terapeutą. Teoretycznie nie ma już nic do powiedzenia, warto jednak zgłębić, co dzieje się w tej ciszy. Różne nurty psychoterapii podchodzą do tej dynamiki na różne sposoby. W niektórych nurtach, takich jak psychodynamiczny, impas może być na przykład punktem wyjścia do głębszej refleksji nad relacją terapeutyczną i nieświadomymi procesami. Może powodować to poczucie dyskomfortu, ale ten dyskomfort może mieć duże znaczenie dla terapii. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry, to, że nie ma się nic do powiedzenia na terapii jest już ważną informacją. Nie oznacza to, że terapia przestała działać. To ważny sygnał, któremu warto się przyjrzeć. Skoro ktoś decyduje się na terapię to są ku temu jakieś konkretne powody. Warto wtedy po prostu opisać dokładnie co się w danej osobie dzieje, jakie ma myśli, emocje. Bez oceniania tego. Są również takie momenty, kiedy sama możliwość utrzymywania stanu bez dalszego pogarszania jest ważna i pozwala dalej nad sobą pracować. Dodatkowo warto w trakcie tygodnia przed sesją obserwować swoje myśli i je zapisywać, bo często nawet małe sytuacje mogą być znaczące. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia, Joanna Szlasa-Więczaszek