Witam. Od dłuższego czasu miewam ataki histerii kiedy przybywam sama w domu z dzieckiem. Jestem częs

Dzień dobry. Na pewno pełnienie roli mamy jest trudne. Szczególnie, że nigdzie nie uczy się Kobiet jak ją pełnić. Z tego co Pani napisała, potrzebuje Pani specjalistycznej pomocy Psychologa. Mam nadzieję, że znajdzie Pani kogoś odpowiedniego, kto pomoże Pani wyjść z tej sytuacji w sposób, który będzie dla Pani statysfakcjonujący.

Doradziłabym jak najszybsze udanie się do specjalisty - psychologa, psychoterapeuty czy psychotraumatologa by zrozumieć przyczyny stanów których Pani doświadcza i zaradzić Pani problemom. Bycie rodzicem potrafi być ogromnie wyczerpujące, trudne, do tego wymaga niekiedy mierzenia się z brakiem społecznego zrozumienia dla zwykłych, ludzkich słabości - tego, że po prostu czasami mogę nie dawać sobie rady i prosić o pomoc. Gorąco zachęcam by jak najszybciej wspomóc się rozmową ze specjalistą.

Rozumiem, że to, co opisujesz, może być bardzo trudne i przytłaczające. Wyrażasz wiele trudności, które przeżywasz jako mama, i ważne jest, aby znaleźć sposób na poprawę twojego samopoczucia i sytuacji. To, że szukasz pomocy, jest pierwszym krokiem w kierunku zmiany.
Pierwszą rzeczą, którą chciałbym podjąć, jest to, że nie jesteś sama. Wiele matek doświadcza podobnych uczuć i trudności. Niezwykle ważne jest, abyś zrozumiała, że odczuwanie stresu i niepokoju nie oznacza, że jesteś złą matką. Każdy czasem potrzebuje wsparcia i pomocy.
Rozważ możliwość skonsultowania się z psychoterapeutą lub psychologiem. Profesjonalna pomoc może pomóc Ci zidentyfikować przyczyny Twoich obaw, znaleźć strategie radzenia sobie z nimi, oraz pomóc zrozumieć Ci swoje emocje i nauczyć się zdrowszych sposobów ich wyrażania. Dążenie do poprawy swojego samopoczucia i relacji z dzieckiem jest ważne, a pierwszym krokiem w tym procesie jest podjęcie decyzji o szukaniu pomocy.

Dzień dobry. Z tego, co Pani opisuje, widać jak bardzo jest Pani zmęczona i przeciążona. Wiele mam doświadcza momentów, w których opieka nad dzieckiem zaczyna przerastać, pojawia się napięcie, poczucie winy i myśl, że „nie radzę sobie”. To nie oznacza, że jest Pani złą mamą. Wręcz przeciwnie, to że się Pani o to martwi pokazuje, jak bardzo zależy Pani na dziecku.

Objawy takie jak przygnębienie, brak energii, trudność w organizacji dnia, silny stres czy wybuchy z bezsilności mogą być sygnałem dużego przeciążenia psychicznego, a czasem także depresji lub lęku związanego z macierzyństwem. W takiej sytuacji bardzo pomocna bywa rozmowa z psychologiem lub psychiatrą, aby Pani nie musiała radzić sobie z tym sama.

Na teraz warto też spróbować odpuścić sobie presję bycia „idealną mamą”. Dla dziecka najważniejsza jest wystarczająco dobra, ciepła relacja, a nie perfekcyjnie zorganizowany dzień. Krótkie spacery, chwile wspólnej zabawy czy zwykła obecność już bardzo dużo dają.

Jeśli ma Pani taką możliwość, proszę spróbować poprosić o wsparcie partnera, rodzinę lub bliską osobę, żeby choć na chwilę odciążyć Panią w opiece. Pani samopoczucie jest bardzo ważne i zasługuje Pani na pomoc oraz odpoczynek. Z odpowiednim wsparciem można odzyskać więcej spokoju i poczucia sprawczości.