Witam Mam problem z 17 letnią córką . Była opanowana grzeczna i nie sprawiająca problemów nastolat

Dzień dobry,
Myślę, że warto się zastanowić dlaczego córka to robi. Z tego co pani pisze, córka doświadczyła zainteresowania ze strony mężczyzn, co wyraźnie wyzwoliło w niej silne emocje, za którymi stały niezaspokojone do tej pory potrzeby. Córka prawdopodobnie potrzebuje takiej uwagi i zainteresowania, jakiej nie udało jej się doświadczyć w inny sposób. Być może jej poczucie własnej wartości ulokowało się w doświadczeniu zainteresowania ze strony mężczyzn właśnie i być może nie ma poczucia kompetencji czy doświadczenia bycia ważną w innych sytuacjach. Warto umówić się na konsultację ze specjalistą a i być może terapię rodzinną, jeśli trudności komunikacyjne z córką są bardzo nasilone. Rozumiem waszą troskę o dziecko, natomiast nie jesteśmy w stanie chronić naszych dzieci przed popełnieniem wszystkich błędów. Kontrola może wyzwalać u nastolatków jeszcze większy bunt i oddalanie się. Potrzebne jest zbudowanie z dzieckiem bezpiecznej więzi opartej na szacunku i zaufaniu, co czasem nam jako rodzicom się nie udaje tak jak byśmy chcieli, ale zawsze warto nad tym pracować, czasem ze wsparciem specjalisty psychoterapeuty lub psychologa.
Pozdrawiam.

Dzień dobry,
sytuacja, którą Pani opisuje jest dla Państwa bardzo obciążająca. Myślę, że przede wszystkim zachowania córki mogą wiązać się z dużą potrzebą autonomii, która wynika z rozwoju, lecz zachowania, które Pani opisuje mogą wskazywać również na inne trudności. Zrozumiała jest troska Państwa, jako rodziców. Najkorzystniejszym rozwiązaniem jest konsultacja z psychologiem, który wesprze Państwa w tej trudnej sytuacji i pozna przede wszystkim perspektywę córki.

To, co opisujesz, wygląda na kryzys dojrzewania połączony z nagłą potrzebą uwagi i potwierdzania własnej wartości. Jednocześnie jej kontakty z dorosłymi mężczyznami są realnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa.
Najważniejsze teraz to: jasne granice w domu, zabezpieczenie dokumentów i szybka konsultacja z psychologiem lub terapeutą młodzieży, bo sama rozmowa rodzicielska nie zadziała. To trudna sytuacja, ale z odpowiednim wsparciem można ją skutecznie opanować.
#neurokoncept

Dzień dobry,
opisana przez Panią sytuacja jest bardzo obciążająca emocjonalnie i w pełni zrozumiałe jest, że czują Państwo lęk, bezradność i chaos. Zachowanie córki, choć trudne do zaakceptowania, należy rozpatrywać w kontekście intensywnego okresu rozwojowego, jakim jest późna adolescencja. U córki prawdopodobnie naturalnie nasila się potrzeba autonomii, eksperymentowania z tożsamością oraz poszukiwania potwierdzenia własnej atrakcyjności. Doświadczenie nagłego, intensywnego zainteresowania ze strony mężczyzn mogło silnie wzmocnić jej poczucie wartości i stać się głównym źródłem regulowania emocji. W takiej sytuacji zakazy, kontrola czy konfrontacje (np. przeglądanie telefonu) często prowadzą do eskalacji buntu, ośmieszania rodziców i zerwania dialogu.
Kluczowe jest obecnie odbudowanie kanału komunikacji. Rozmowy powinny być prowadzone w spokojnym tonie, bez moralizowania i straszenia konsekwencjami, z naciskiem na wyrażenie troski i granic odpowiedzialności rodzicielskiej. Jednocześnie należy jasno zaznaczyć kwestie bezpieczeństwa zarówno w obszarze kontaktów online, jak i spotkań z nieznajomymi oraz konsekwentnie je egzekwować.
Z uwagi na skalę zachowań, utratę kontaktu emocjonalnego z córką oraz Państwa silne poczucie bezradności, zdecydowanie wskazana jest konsultacja z psychologiem lub terapeutą rodzinnym. Praca z osobą trzecią może pomóc w zrozumieniu mechanizmów zachowania córki, ustaleniu adekwatnych granic i odbudowaniu relacji, zanim konflikt ulegnie dalszemu pogłębieniu.