Witam. Mam 20 lat i mam pewien problem, ponieważ od gimnazjum dręczy mnie pewne dziwne, uciążliwe uc
Witam. Mam 20 lat i mam pewien problem, ponieważ od gimnazjum dręczy mnie pewne dziwne, uciążliwe uczucie. Gdy ktoś rozkazuje mi lub gdy muszę regularnie gdzieś przebywać z przymusu np. w pracy, szkole to mam wrażenie, że nie jestem wolnym człowiekiem i nie mam kontroli nad własnym życiem. Sprawiałem przez to zawsze problemy wychowawcze rodzicom, nauczycielom lub innym osobą które chciały w jakiś sposób mnie kontrolować. Gdy miałem 18 lat założyłem własną działalność gospodarczą i jestem osobą niezależną finansowo i nie muszę chodzić do pracy. Niestety działalność, którą wykonuję zajmuje mi 2-3 godziny dziennie i potem bardzo się nudzę a dodatkowo czuję nacisk ze strony rodziny, oni uważają, że jestem leniem bo mam sporo wolnego czasu i wiem, ze dalsza rodzina strasznie o mnie plotkuje a z rodzicami często się o to kłócę. Poszedłem do pracy w celu wypełnienia tej pustki i uszczęśliwienia rodziców i znowu poczułem to przytłaczające uczucie braku kontroli nad własnym życiem, że ktoś mi rozkazuje (szef, wcześniej nauczyciele oraz rodzice) a ja jestem zobowiązany do wykonywania danych czynnośći w określonych godzinach. Praca sama w sobie jest przyjemna. Moje pytanie brzmi czy jest to normalna cecha osobowości czy jest to jakiś problem, który trzeba leczyć w jakiś sposób.
4 odpowiedzi
Dzień dobry, z opisu wnioskuję, że poczucie wolności i kontroli nad swoim życiem są dla Pana bardzo istotnymi wartościami. Ludzie różnią się znacząco w zakresie cech osobowości i wybieranych wartości życiowych. Różnice te nie muszą oznaczać trudności/patologii. Ważniejszym pytaniem zdaje się być to, na ile dla Pana stanowi to problem? A być może czuje Pan, że jest to mocna strona z której mógłby Pan bardziej w życiu korzystać? Pomocne w odpowiedzeniu sobie na te pytania może być spotkanie z specjalistą. Pozdrawiam
Dzień Dobry, gorąco polecam skontaktować się ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas wizyty. Pozdrawiam serdecznie
Witam, może to wynikać z wielu doświadczeń życiowych jakie Pan miał- potrzeba kontroli, autonomii... nie musi to być nic złego. Najważniejsze pytanie- na ile to przeszkadza Panu, a na ile jest to problem wykreowany przez rodzinę. Polecam zajrzeć do gabinetu psychologa i odkryć swoje potrzeby :) Pozdrawiam, OWL
To nie wygląda na lenistwo ani „fanaberię”, tylko na bardzo silną wrażliwość na utratę autonomii — gdy ktoś narzuca Ci ramy czasu i polecenia, Twój układ nerwowy reaguje jak na zagrożenie i pojawia się bunt oraz napięcie, choć sama czynność może Ci się podobać. Problemem nie jest praca czy szkoła, tylko interpretacja w głowie („jestem kontrolowany = tracę siebie”), dlatego w działalności czujesz ulgę, a w strukturze — ucisk, co bywa związane z lękiem przed zależnością i potrzebą pełnej kontroli, a nie z brakiem dojrzałości. Nie trzeba tego „leczyć” lekami, ale warto przepracować z psychoterapeutą (np. CBT lub schematów), żeby nauczyć się mieć granice i poczucie wyboru także w zobowiązaniach, bo celem nie jest życie bez zasad, tylko umiejętność funkcjonowania w nich bez poczucia zniewolenia.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.