Szanowni Państwo, Piszę z prośbą o pomoc i doradztwo w sprawie, która od dłuższego czasu mnie nur

Dzień dobry, upłynęło trochę czasu, więc Twoje obawy są zrozumiałe. Najprawdopodobniej wynikają one z niepewności co do tego, jak zareaguje koleżanka na wiadomość od Ciebie. Związane może to być m.in. z lękiem przed odrzuceniem. Możesz skontaktować się z nią w następujący sposób: „Cześć, chodziliśmy razem do pierwszej klasy w liceum, pamiętasz (tu można podać jakieś wspólne wspomnienie? Ostatnio sobie o tym przypomniałem, dlatego postanowiłem napisać do Ciebie. Co tam u Ciebie słychać?”. Trzymam kciuki! Pozdrawiam, Julianna Skawińska

Twoje obawy są zrozumiałe i wynikają z lęku przed oceną i odrzuceniem – to bardzo naturalne w sytuacji, gdy ważne jest dla Ciebie nawiązanie relacji. Warto jednak pamiętać, że przeszłość nie definiuje tego, kim jesteś teraz.

Aby przełamać blokadę:

Zidentyfikuj źródło obaw: Strach przed oceną i niepewność co do jej reakcji to główne czynniki. Zadaj sobie pytanie: co najgorszego może się wydarzyć?

Realistyczna perspektywa: Nie masz wpływu na to, co mogła usłyszeć – masz natomiast kontrolę nad tym, jak przedstawisz się teraz.

Działanie: Napisz prostą, autentyczną wiadomość, bez nadmiernego analizowania.

Przykład:
"Cześć! Dawno się nie widzieliśmy, ale często wracam myślami do czasów pierwszej klasy. Pomyślałem, że fajnie byłoby odnowić kontakt. Jak Ci idzie w ostatniej klasie?"

Skupienie na tu i teraz: Nie musisz od razu budować głębokiej relacji – celem jest nawiązanie kontaktu i sprawdzenie, jak się rozwinie.

Twoja wartość nie zależy od tego, jak ktoś zareaguje. Odwaga w podjęciu pierwszego kroku jest już sukcesem.

Dzień dobry, przede wszystkim na początku chciałabym napisać, że z jednej strony jest mi przykro ze względu na trudne doświadczenia jakie napotkał Pan na początku liceum a jednocześnie myślę, że to bardzo dobra wiadomość, że ten etap już minął i znalazł Pan środowisko bliższe Pańskim zainteresowaniom. Odpowiadając na Pana pytanie, mam poczucie, że trudno jest jednoznacznie wskazać możliwe źródło opisywanej "blokady". Na pewno warto wziąć pod uwagę tutaj kilka aspektów takie jak np. zaniżona samoocena czy też negatywne przekonania na swój temat; poprzednie doświadczenia w relacjach z rówieśnikami czy też w relacjach romantycznych; negatywne wyobrażenia i scenariusze na temat tego, jak może zareagować druga strona czy też lęk przed odrzuceniem.

Być może pomocne dla Pana byłoby zadanie sobie następujących pytań: 1. Jakie mam wyobrażenia na temat sytuacji w której decyduję się na zainicjowanie kontaktu (tzw. możliwe scenariusze)? 2. Jakie jest moje najgorsze wyobrażenie na temat tej sytuacji? 3. Jakie emocje pojawiają się u mnie kiedy myślę o tym najgorszym scenariuszu? 4. Czy prawdopodobieństwo pojawienia się tego najgorszego scenariusza definiuje mnie jako osobę i łączy się z tym co o sobie myślę lub co mogę o sobie pomyśleć jeśli się wydarzy? 5. Czy jeśli założę, że ten najgorszy scenariusz miałby się wydarzyć to czy może mi on przynieść również jakieś pozytywne rezultaty albo zmiany w dotychczasowym funkcjowaniu?

A w przypadku dalszych wątpliwości, proszę pamiętać, że aby pogłębić ten temat zawsze dodatkowo można udać się na konsultację psychologiczną do specjalisty.

Serdeczne pozdrowienia! :)

Dzień dobry, wygląda na to, że ta sytuacja dotyka w Panu czegoś bardzo ważnego, być może tęsknoty, ciekawości, ale też napięcia i lęku przed tym, co mogłoby się wydarzyć. Emocje, które Pan odczuwa, czegoś się domagają, chcą być wysłuchane, zauważone, a nie odrzucane czy ignorowane. Warto dać sobie przestrzeń, by je osłuchać i zastanowić się, czego naprawdę potrzebuje Pana serce w tej chwili.
Równocześnie trzeba pamiętać, że liceum to czas, w którym takie kroki są naturalne, to etap odkrywania siebie i relacji z innymi. Ta dziewczyna i Pan oboje już jesteście innymi osobami, a relacja, którą znaliście, nie istnieje w tej samej formie, więc może pojawić się też pewne rozczarowanie - naturalne, gdy porównujemy przeszłość z teraźniejszością.
Jeśli wciąż o niej myśli i czuje Pan chęć kontaktu, może to być sygnał, że warto spróbować odnowić tę znajomość, w zgodzie ze sobą i z tym, co Pan naprawdę chce, bez presji oczekiwań czy powrotu do dawnych czasów. Samo uważne przyjrzenie się tym emocjom i decyzja oparta na ich wysłuchaniu może przynieść spokój i jasność, niezależnie od tego, jak potoczy się relacja. Życzę wszystkiego dobrego :)