Ostatnio coraz gorzej się czuje. Wszystko mnie denerwuje. Dodatkowo moje życie gdy je przemyślałam w
Ostatnio coraz gorzej się czuje. Wszystko mnie denerwuje. Dodatkowo moje życie gdy je przemyślałam wydaje się pozbawione sensu. Czuje do siebie nie chęć i zastanawiam się dlaczego nie urodziłam się kimś innym. Jestem kobietą. Mam 20 lat i ciągle mieszkam z rodzicami. Nie mam pracy. Skończyłam tylko technikum hotelarskie bez matury i egzaminu zawodowego. Mam tylko 158 cm wzrostu i ważę aż 58 kg bo bardzo lubie jeść i nie jestem w stanie się powstrzymać. Dodatkowo jestem bardzo nieśmiała i z trudem nawiązuje kontakty z ludźmi. Nie mam żadnych znajomych. Jedyną osobą z jaką czasami spędzam wolny czas jest mój brat. Poza tym muszę nosić okulary w których wyglądam dużo gorzej niż bez nich. Nie pasują do mnie żadne okulary a soczewek boje się wkładać do oczu. Jestem ładna tylko w makijażu a bez niego wyglądam okropnie. Prawa jazdy nie zdałam 10 razy i dałam sobie z tym spokój. Wyjeździłam dużo godzin chyba 45 a i tak się nie udało. Pokonał mnie za każdym razem stres. Nic w swoim życiu nie osiągnęłam. Brak pracy, mieszkania, prawa jazdy i matury. Jestem załamana. Dodatkowo jestem chyba podatna na choroby psychiczne. W swoim życiu miałam już depresje. Oczywiście teraz jest wszystko w porządku ale nie wiadomo jak długo. Istnieje prawdopodobieństwo że mogę też mieć fobie społeczną. Czuje się jak całkowity przegryw.
4 odpowiedzi
Dzień dobry, Z tego co piszesz wynika, że jesteś osobą szukająca możliwości poprawy swojej sytuacji przez co dbasz o siebie. Koncentrując się na niepowodzeniach niedostrzegany w nich tego co dzięki nim zyskaliśmy. Zastanów się co zmieniły w Tobie te doświadczenia? Za co je cenisz? Egzaminy są często stresującymi momentami w życiu człowieka, jedni zdają je, a inni potrzebują więcej czasu i wysiłku, żeby osiągnąć cel. I co najważniejsze obie sytuacje są ok. Jesteś osobą wytrwałą, mimo niezdarnych egzaminów podchodziłaś do kolejnych. Wyobrażam sobie, że to ogromny wysiłek. Warto skorzystać ze wsparcia psychologa lub psychoterapeuty w sytuacjach kiedy czujemy się bezsilni i trudno nam spojrzeć na życie z innej perspektywy. Jest to możliwość na uzyskanie pomocy, wskazówek lub diagnozy jeśli będzie taka potrzeba. Zapraszam do kontaktu, gdybyś miała jeszcze jakieś pytania.
Dzień Dobry, polecam skontaktować się ze specjalistą, aby szerzej omówić ten temat podczas sesji. Pozdrawiam serdecznie
Witam :) w wieku 20 lat człowiek ma jeszcze ogrom możliwości na poprawę swojego życia. Już samo to że napisałaś to pytanie świadczy o tym że rozpoczął się u Ciebie proces naprawczy. Postaraj się pójść za ciosem i w przypadku osób izolujących się społecznie najlepiej będzie stawić czoła lękom społecznym poprzez choćby zapisanie się na sportowe zajęcia grupowe bądź inne zajęcia ale ważne aby były one grupowe abyś wystawiała się na kontakt społeczny nawet jeśli będzie towarzyszył temu opór który z czasem będzie maleć. Twój stosunek wzrostu do wagi nie jest alarmujący nie każdy też musi mieć prawo jazdy :) nie jest to warunek konieczny do osiągnięcia szczęścia. Poszukuj, doświadczaj, wystawiaj się stres społeczny a zobaczysz że początkowy strach i niechęć będzie topnieć z czasem. Oczywiście warto jest również skorzystać z pomocy psychologa i do takiej współpracy serdecznie Cię zapraszam :) pozdrawiam :)
Dzień dobry Czytając Pani wiadomość mam poczucie, że dźwiga Pani bardzo dużo bólu, rozczarowania sobą i porównywania się do innych ludzi. Nic dziwnego, że przy takiej ilości trudnych myśli pojawia się smutek, zniechęcenie i poczucie przegranej. Zwróciło moją uwagę, że opisuje Pani siebie przez to, czego jeszcze nie udało się osiągnąć: brak pracy, prawa jazdy, matury czy własnego mieszkania. Tymczasem warto pamiętać, że trudności życiowe i niepowodzenia nie definiują wartości człowieka. To, że coś nie wyszło lub zajmuje więcej czasu, nie oznacza, że jest Pani gorsza od innych. Pisze Pani również o nieśmiałości, trudnościach w nawiązywaniu relacji oraz wcześniejszych epizodach depresyjnych. To mogą być bardzo obciążające doświadczenia i często sprawiają, że człowiek zaczyna patrzeć na siebie znacznie surowiej niż na innych. Mam też wrażenie, że obecnie patrzy Pani na swoje życie głównie przez pryzmat braków i porażek, przez co trudno dostrzec własne zasoby oraz małe kroki, które już zostały wykonane. W takim stanie łatwo uwierzyć, że przyszłość będzie wyglądała dokładnie tak samo jak teraźniejszość, choć w rzeczywistości nie musi tak być. Jeżeli od dłuższego czasu utrzymuje się obniżony nastrój, poczucie beznadziei, wycofanie z relacji czy silna nieśmiałość, warto rozważyć rozmowę z psychologiem lub psychoterapeutą. Czasami wsparcie z zewnątrz pomaga spojrzeć na siebie i swoją sytuację z zupełnie innej perspektywy. To, że jest Pani dziś w trudnym miejscu, nie oznacza, że takie będzie całe Pani życie. Życzę Pani dużo łagodności dla samej siebie
Podobne pytania
- I've seen here more than a few questions about parents. I would like to get an answer here as well.
Dzień dobry, mam takiego kolege, który mieszka 6 km od mojej rodzimej miejscowości. Za każdym razem
Witam serdecznie. Stanęła przed mną Ciężka sytuacja. Mam w weekend urodziny i mąż zabiera mnie na w
Dzien dobry!! Jestem samotną matką niepełnosprawnego synka który jest fizycznie i umysłowo chory, k
Mój partner ogląda porno i się masturbuje nie chce się kochać bo twierdzi że to przez nasze kłótnie
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.



