notoryczne kłamstwo

Dzień dobry Pani, Na wstępie dziękuję, ze obdarzyła mnie Pani zaufaniem i skierowała pytanie do mnie. Jak się mogę domyśleć doświadcza Pani stresu, lęku i niepokoju o to jak wygląda i w którym kierunku idzie Pani życie w związku z następstwami zachowania Pani córki. Pani dorosła córka z jakiegoś powodu (o którym nie wiemy) nie ujawnia prawdy lub delikatnie mówiąc rozmija się z prawdą. W tytule listu podała Pani „notoryczne kłamstwo”, domyślam się więc że rozmijanie się z prawdą nie dotyczy tylko ostatnich tygodni czy miesięcy ale trwa to od jakiegoś czasu i jest już Pani tym zmęczona. Zmęczona zarówno z powodu życia w niepewności ale i konsekwencjami Pani dorosłej córki ale i bezsilnością jakiej może Pani doświadczać w związku z niepewnością sytuacji lub brakiem rozwiązań. Pyta mnie Pani co powinna Pani zrobić, odpowiem przede wszystkim udać się na konsultację do psychologa, z którym będzie mogła Pani omówić w szerszej perspektywie: • czego i od jakiego czasu Pani doświadcza • jakie kroki winna lub może Pani podjąć by poprawić jakość swojego życia, by nie tylko nie doświadczać konsekwencji zachowań swojej dorosłej córki ale i w jaki sposób wspierać siebie, by lepiej radzić sobie w tej trudnej sytuacji. • dowie się Pani także, co może Pani zrobić by pomóc sobie i uwolnić się spod negatywnych konsekwencji sytuacji w której się Pani znajduje • dowie się Pani jakie rozwiązania są możliwe i realne do wdrożenia w szerszej i dłuższej perspektywie czasowej niestety z treści listu niewiele wiem, daleka jestem od udzielania rad, poza jedną - Ważne by nie zostawała Pani z tym sama, ważne by skorzystała Pani ze wsparcia specjalisty, z którym będzie mogła Pani szerzej i dokładnie omówić sytuację w której się Pani znajduje oraz drogę wyjścia ku lepszemu i spokojniejszemu życiu. Zapraszam na konsultację życzliwie Lidia Krotoszyńska

Wygląda na to, że córka jest pełnoletnia i sama musiałaby podjąć decyzje o zmianie swojego postępowania. Ale warto z nią porozmawiac o tym, jak się pani czuje z jej zachowaniami. Do niej należy decyzja, co z takim komunikatem zrobi.

Należałoby znaleźć przyczynę opisywanego zachowania, więc najlepiej byłoby zachęcić córkę do spotkania z psychologiem. W zależności od źródła trudności istnieją różne rozwiązania. Córka jest jednak dorosła, więc jeżeli nie wyrazi zgody na konsultację, odnalezienie źródła problemu może być utrudnione. Pani jako rodzic również może skonsultować się z psychologiem w celu uzyskania porady w trudnej sytuacji, jeżeli córka odmówi kontaktu ze specjalistą.

Witam, Dzieci zazwyczaj okłamują rodziców, ponieważ przynosi im to realne korzyści. Pani córka - młoda kobieta - coś zapewne w swoim odbiorze zyskuje zatajaniem prawdy. Zyski te mogą być zarówno materialne - rodzice spłacają długi, jak i psychologiczne - córka unika odpowiedzialności. Tego typu zachowania unikowe pojawiające się w rodzinie zazwyczaj mobilizują oboje rodziców do wspólnego wypracowywania nowych strategii w relacji z dzieckiem. Córka może również z jakichś powodów odczuwać lęk przed zwierzaniem się Pani z trudnych dla siebie spraw. W takich sytuacjach terapia rodzinna sprzyja odbudowywaniu i pogłębianiu wzajemnych relacji. Udział “buntującej” się córki w takiej terapii może stać się warunkiem wyciągnięcia jej z kolejnych tarapatów… Pomocne są również bardzo konsultacje indywidualne rodzica/ców z psychoterapeutą, pozwalają bowiem rozeznać się w problemie oraz wypracować skuteczną strategię działania.

Witam, czytając o pani problemach z dorosłą córką myślę , że warto skorzystać z porady w tym zakresie, być może właśnie po to by wiedzieć co robić , a czego unikać w relacji i jak wesprzeć córkę w trudnym okresie uzyskiwania samodzielności. Pozdrawiam i zapraszam do kontaktu.

Witam. Po pierwsze powinna Pani porozmawiać z córką , na temat pomocy psychologicznej. Jeżeli się zgodzi wtedy należy znaleźć odpowiedniego specjalistę i umówić wizytę.Zapraszam na konsultację. Pozdrawiam