Nie wiem kim jestem. Od prawie tygodnia czuje sie jak nie ja. Nie moge patrzec na siebie w lustrze j

Rozumiem, że to, co Pani doświadcza, jest bardzo trudne i wywołuje silny stres. Objawy, które opisuje Pani, mogą wskazywać na stany lękowe lub zaburzenia derealizacji/depersonalizacji, które często są wynikiem nadmiernego stresu lub przepracowania emocjonalnego. Pozdrawiam

Dzień dobry. Warto zastanowić się czy w ostatnim czasie wydarzyło się coś istotnego w Pani życiu. To co Pani pisze może wskazywać na nadmierne zamartwianie się przyszłością , czyli trudności lękowe. Ponad to poczucie nierealności o którym Pani mówi również może być niepokojące i dobrze byloby sprawdzić z czym jest związane. Wszelkie trudności , które są niepokojące , utrudniające funkcjonowanie
warto skonsultować się ze specjalistą np. Psychoterapeutą. Jeśli będzie potrzebowała Pani konsultacji, zapraszam. Trzymam kciuki i życzę powodzenia.

dczuwane przez Panią poczucie odrealnienia, zagubienia i lęku może być bardzo przytłaczające. Doświadczenia takie jak trudności w identyfikacji z samą sobą, wrażenie nierealności otoczenia, unikanie kontaktów z innymi oraz problemy ze snem wskazują na potrzebę profesjonalnego wsparcia. Warto skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą, którzy pomogą zrozumieć przyczyny tych odczuć i zaproponują odpowiednie metody pomocy.

To, co Pan/i przeżywa, może być naprawdę przytłaczające i dezorientujące. Brak poczucia spójności i narastający lęk sprawiają, że codzienność staje się trudna do zniesienia. Te uczucia nierealności, jakby wszystko było „obce” lub „inne”, a także lęk przed ich powrotem, mogą być związane ze stanami depersonalizacji czy derealizacji, które często pojawiają się w odpowiedzi na stres, zmęczenie lub przeżycia emocjonalne. Wiele osób doświadcza tego w chwilach przeciążenia, kiedy trudno im wrócić do siebie.

Jednym z pierwszych kroków, które mogą pomóc, jest próba odnalezienia kotwic w codziennych nawykach i czynnościach, które sprawiają, że czuje się Pan/i bardziej „tu i teraz” – być może to spokojny rytuał, spacer, chwila relaksu w ciszy czy praca nad czymś manualnym. To może być pomocne, by choć trochę zakotwiczyć się w teraźniejszości i obniżyć napięcie.

Być może ten stan jest związany z lękiem przed przyszłością i poczuciem zagubienia, które pojawiają się w życiu wielu osób, zwłaszcza kiedy zachodzą jakieś zmiany lub przed nami jest niepewność. Warto także zadbać o regularny sen, zdrową rutynę i chwilę każdego dnia, gdzie można oderwać się od telefonu czy innej stymulacji.

Rozumiem, że trudno jest przeżywać to wszystko samemu, dlatego jeśli chciał(a)by Pan/i podzielić się swoimi przeżyciami bardziej szczegółowo, zapraszam na darmową, niezobowiązującą konsultację. Czasem rozmowa o tych uczuciach może pomóc nabrać nowej perspektywy i odnaleźć kroki, które ułatwią powrót do siebie.